Journals / International Journal of Eastern Mediterranean Agricultural Research / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Çukurova’da Ana Ürün Koşullarında Bazı Tanelik Mısır Çeşitlerinin Verim Performansının Belirlenmesi

Pages
31–38
Publication Date
2020-06-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçlarına göre 72MAY80 çeşidi 1831 kg da-1 ile en yüksek tane verimi veren çeşit olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmayla, Çukurova koşullarında ana ürün olarak yetiştirilen tane mısır çeşitlerinde bazı verim unsurları ve tane verimini incelemek amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Deneme, 2014 yılında Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Doğankent işletmesinde, tesadüf blokları deneme deseninde dört tekrarlamalı olarak yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçlarına göre 72MAY80 çeşidi 1831 kg da-1 ile en yüksek tane verimi veren çeşit olmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2014 · 4 adet
⚙️Variables:Tanelik mısır · Çukurova · verim

Özet

Araştırmayla, Çukurova koşullarında ana ürün olarak yetiştirilen tane mısır çeşitlerinde bazı verim unsurları ve tane verimini incelemek amaçlanmıştır. Deneme, 2014 yılında Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Doğankent işletmesinde, tesadüf blokları deneme deseninde dört tekrarlamalı olarak yürütülmüştür. Çalışmada materyal olarak, orta erkenci (FAO 600-700 olum grubundan) 4 adet hibrit mısır çeşidi (71MAY69, 72MAY80, 32 T83 ve 31P41) kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen ortalama değerlere göre bitki boyu 181.3-226.1 cm, bitki kuru ağırlığı 3055-4028 kg da-1, hasat indeksi %32.0-41.6, koçanda tane sayısı 709-817 adet koçan-1, 1000 tane ağırlığı 317.5-358.6 g, tane verimi 1296-1416 kg da-1 arasında değişmiştir. Araştırma sonuçlarına göre 72MAY80 çeşidi 1831 kg da-1 ile en yüksek tane verimi veren çeşit olmuştur.

🔖

Cite This Article

AKGÜN, R., DOKUYUCU, T. (2020). Çukurova’da Ana Ürün Koşullarında Bazı Tanelik Mısır Çeşitlerinin Verim Performansının Belirlenmesi. International Journal of Eastern Mediterranean Agricultural Research, Cilt: 3 - Sayı: 1, 31–38. https://ajindex.com/articles/766115

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Alan, Ö., Sönmez, K., Budak, Z., Kutlu, İ., & Ayter, N.G. (2011). Eskişehir ekolojik koşullarında ekim zamanının şeker mısırın (Zea mays saccharata Sturt.) verim ve tarımsal özellikleri üzerine etkisi. Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi. 25(4):34-41.
  2. Anonim. (2003). Türkiye tahıl ve yemeklik tane baklagil üretiminin bugünkü ve gelecekteki boyutları. www.zmo.org.tr/etkinlikler. Anonim. (2014). Adana meteoroloji istasyonu iklim değerleri (1960–2014). Meteoroloji Genel Müdürlüğü Kayıtları, Ankara Anonim. (2015a). FAO. http://www.faostat.org Anonim. (2015b). TUİK. Bitkisel üretim istatistikleri. T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu. http://www.tuik.gov.tr/bitkiselapp/bitkisel.zul (Erişim tarihi: 21 Mayıs 2015)
  3. Aşar, A. (2014). Batman ili Kozluk ilçesi koşullarında ikinci ürün silajlık mısır üretiminde uygun çeşitlerin belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Van. Aydın, Y. (2011). Tokat Kazova koşullarında bazı at dişi melez mısır (Zea mays indentata L.) çeşitlerinin verim ve verim unsurlarının belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Tokat. Ayrancı, R., & Sade, B. (2004). Konya ekolojik şartlarında yetiştirilebilecek at dişi melez mısır (Zea mays L. indentata Sturt.) çeşitlerinin belirlenmesi. Bitkisel Araştırma Dergisi, 2:6-14.
  4. Demiray, Y. G. (2012). Bingöl ekolojik şartlarına uygun tane mısır çeşitlerinin belirlenmesi. Bingöl Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Bingöl. Duvick, D. N. (2005). The contribution of breeding to yield advances in maize (Zea mays L.). Advances in Agronomy, 86:83-145.
  5. Gürel, F. (2007). Kastamonu ekolojik şartlarına uygun silajlık mısır (Zea mays L.) çeşitlerinin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Tokat. Hallauer, A. B., & Miranda, J. B. (1987). Quantative genetics in maize breeding. Lowa State Unıv. Press,
  6. Ames, Lowa. pp:118-119. Holzkämper, A., Calanca, P., & Fuhrer, J. (2013). Identifying climatic limitations to grain maize yield potentials using a suitability evaluation approach. Agricultural and Forest Meteorology, 168:149-159.
  7. İdikut, L., Nesrin, S., & Kara, A. (2013). Tane ürünü için yetiştirilen ikinci ürün mısır çeşitlerinin bazı verim öğeleri ile tane nişasta oranlarının belirlenmesi. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi 16(1):8-15.
  8. Kaya, Ç., & Kuşaksız, T. (2004). Manisa havzası ekolojik koşullarında farklı ekim zamanlarında ye