Journals / Paradigma / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 19

SİYASİ PARTİLERİN KADINA YÖNELİK POLİTİKALARININ/VAATLERİNİN FEMİNİST PERSPEKTİFTEN ANALİZİ: 24 HAZİRAN 2018 CUMHURBAŞKANLIĞI VE GENEL SEÇİM BEYANNAMELERİ ÖZELİNDE BİR İNCELEME

Journal
Paradigma
Pages
61–86
Publication Date
2021-08-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca İstanbul Sözleşmesi’nin feshine yönelik tartışmalar, partilerin söylemleri üzerinden incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kadınlar dünya nüfusunun yaklaşık yarısını oluşturmalarına rağmen ekonomik, siyasal, toplumsal alanda cinsiyet ayrımcılığı/eşitsizliğine maruz kalmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Feminizm kadının konumunu erkek karşısında daha sağlam bir temelde inşa ederek, kültürel tabuların neden olduğu ayrımcılığı/eşitsizliği her alanda ortadan kaldırmayı hedefleyen, 18. ve 19. yüzyılda ortaya çıkan kadın hareketi etrafında gelişmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca İstanbul Sözleşmesi’nin feshine yönelik tartışmalar, partilerin söylemleri üzerinden incelenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Toplumsal Cinsiyet · Feminist Teori · Seçim Beyannameleri

Özet

Kadınlar dünya nüfusunun yaklaşık yarısını oluşturmalarına rağmen ekonomik, siyasal, toplumsal alanda cinsiyet ayrımcılığı/eşitsizliğine maruz kalmaktadır. Feminizm kadının konumunu erkek karşısında daha sağlam bir temelde inşa ederek, kültürel tabuların neden olduğu ayrımcılığı/eşitsizliği her alanda ortadan kaldırmayı hedefleyen, 18. ve 19. yüzyılda ortaya çıkan kadın hareketi etrafında gelişmiştir. Bu hareket kadının özel ve kamusal alan içindeki yerini sorgulayıp, dönüşüme uğratmıştır. Oy kullanma, istediği mesleği seçme ve girme, yönetime katılım, eğitim hakkı, iş yaşamı vb. alanlarda var olma mücadelesi verip, bunları toplumsal cinsiyet bağlamında şekillendirmiştir. Hak talep alanlarından birini teşkil eden siyasal arenada katılım mücadelesini kazanan kadınlar, oy hakkı sayesinde seçim sonuçları üzerinde erkekler kadar belirleyici olmaktadır. Bu durum siyasal partilerin kampanya çalışmaları sürecinde yayımladıkları beyannamelerde kadınlara yönelik ayrı bir söylem/politika geliştirmelerine zemin hazırlamaktadır. Bu bağlamda çalışmanın konusu, 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı ve genel seçimlere katılarak barajı geçen Adalet ve Kalkınma Partisi (Ak Parti), Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), Milliyetçi Hareket Partisi (MHP), İyi Parti, Halkların Demokratik Partisi (HDP)’nin seçim beyannamelerindeki kadına yönelik politika ve vaatlerinin incelenmesidir. İçerik analizi ve doküman incelemesi yöntemi kullanılmak suretiyle, beyannamelerde kadının hangi tema/alanlarla ilişkilendirildiği, ön planda tutulduğu, görmezden gelindiğine yönelik cinsiyetçi yaklaşımın (gender), politika/vaatlere nasıl yansıdığının feminist perspektiften ortaya çıkarılması amaçlanmaktadır. Her bir partinin, benzer temalar altında siyasi ideoloji ve kimlikleri doğrultusunda kadın sorunlarına yaklaştığı tespit edilmiştir. Türkiye’de kadının ataerkil zihniyetten dolayı karşılaştığı gerek özel gerekse de kamusal alandaki eşitsizliği/ayrımcılığı beyannamelerine yansıtarak, çözüm arayışı içerisinde kadın seçmeni yakalamaya çalıştıkları sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca İstanbul Sözleşmesi’nin feshine yönelik tartışmalar, partilerin söylemleri üzerinden incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, Z. (2021). SİYASİ PARTİLERİN KADINA YÖNELİK POLİTİKALARININ/VAATLERİNİN FEMİNİST PERSPEKTİFTEN ANALİZİ: 24 HAZİRAN 2018 CUMHURBAŞKANLIĞI VE GENEL SEÇİM BEYANNAMELERİ ÖZELİNDE BİR İNCELEME. Paradigma, Cilt: 10 - Sayı: 19, 61–86. https://ajindex.com/articles/761892

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ACAR, Feride (2015), “İstanbul Sözleşmesi: Süreç ve Getirdikleri”, İstanbul Bilgi Üniversitesi İnsan Hakları Hukuku Uygulama ve Araştırma Merkezi, Kadına Karşı Şiddetle Mücadele: İstanbul Sözleşmesi Paneli Tebliği, [Erişim Adresi: https://www.youtube.com/watch?v=0d6e6x-KF7s, Erişim Tarihi: 30.04.2021]. ADALET VE KALKINMA PARTİSİ – AK PARTİ (2018), Cumhurbaşkanlığı Seçimleri ve Genel Seçimler Seçim Beyannamesi”, [Erişim Adresi: www.akparti.org.tr/, Erişim Tarihi: 12.11.2020].
  2. ANADOLU AJANSI (2021), “CHP İstanbul Sözleşmesi İçin Meclis’te Genel Görüşme Talep Etti”, [Erişim Adresi: http://www.aa.com.tr, Erişim Tarihi: 28.04.2021].
  3. ANADOLU AJANSI (2020), “Tartışmaların Odağında İstanbul Sözleşmesi”, [Erişim Adresi: http://www.aa.com.tr, Erişim Tarihi: 26.04.2021].
  4. ANADOLU AJANSI (2021), “Erdoğan’dan İstanbul Sözleşmesi Açıklaması”, [Erişim Adresi: http://www.aa.com.tr, Erişim Tarihi: 27.04.2021].
  5. ANADOLU AJANSI (2021) “Ak Parti Genel Başkan Yardımcısı Kaya: Kadın Haklarının Teminatı İçin İstanbul Sözleşmesine İhtiyaç Olmadığını Görüyoruz”, [Erişim Adresi: http://www.aa.com.tr, Erişim Tarihi: 27.04.2021]. ANADOLU AJANSI (20219), Bakan Zehra Zümrüt Selçuk: Kadına Yönelik Şiddetle Mücadeledeki Net Duruşumunuz Bir Metnine İndirgenemez”, [Erişim Adresi: http://www.aa.com.tr, Erişim Tarihi: 27.04.2021].
  6. ANADOLU AJANSI (2021), “Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Altun: İstanbul Sözleşmesi Fesih Bildirimimiz Avrupa Konseyi Sekreteryası’na Ulaştı” ”, [Erişim Adresi: http://www.aa.com.tr, Erişim Tarihi: 27.04.2021].
  7. AKKAŞ, İbrahim (2019), “Cinsiyet ve Toplumsal Cinsiyet Kavramları Çerçevesinde Ortaya Çıkan Toplumsal Cinsiyet Ayrımcılığı”, Ekev Akademi Dergisi, 97-118.
  8. BALCI, Emre Vadi ve Duğan, Özlem (2016), “Partilerin Seçim Bildirgelerinde Kadın Politikası (AKP, CHP, MHP ve HDP Örneği-2015)”, 2.Uluslararası Medya Çalışmaları Kongresi Bildiri Kitabı, Bilal Arık ve Füsun Alver (Ed.), Antalya: Erciyes Ofset Yayınları, 672-684.
  9. BALCI, Şükrü ve Koçak, Güner Pınar (2017), “7 Haziran ve 1 Kasım 2015 Genel Seçimlerinde Partilerin Seçim Beyannamelerinde Kadına Yönelik Söylemler”, The Journal Of Academic Social Science Studies (JASSS), 57, 549-569.
  10. BALOGH, Lidia (2020), “The Ratification Status of the Council of Europe’s Istanbul Convention among EU Member” States, MTA Law Working Papers, MTA Társadalomtudományi Kutatóközpont, ss. 1-20.
  11. BAKIRCI, Kadriye (2015), “İstanbul Sözleşmesi”, Ankara Barosu Dergisi, 4, 133-204.
  12. BEAUVOIR, Simone de (1952),
  13. The Second Sex, New York: Bentham