SavedAdd your journal

Journals / Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 5

Meslek Lisesi Bilişim Teknolojileri Öğrencilerinin Programlama Öz- Yeterlilikleri, STEM ve Bilgisayarca Düşünme Becerilerine Yönelik Algıları

Özgen KORKMAZ
Fatma Nur KILIÇ
Recep ÇAKIR
Feray UĞUR ERDOĞMUŞ
Pages
196–218
Publication Date
2019-10-14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrencilerin programlamaya yönelik öz yeterlilik algıları, bilgisayarca düşünme ve STEM becerileri düzeylerine dönük algıları tarafından yordanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı meslek liselerinde eğitim gören bilişim teknolojileri bölümü öğrencilerinin, programlamaya yönelik öz yeterlilik algılarını, STEM beceri düzeylerine ve bilgisayarca düşünme becerilerine dönük algılarını belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu nicel boyutu için 91, nitel boyutu için ise 15 meslek lisesi öğrencisi oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Öğrencilerin programlamaya yönelik öz yeterlilik algıları, bilgisayarca düşünme ve STEM becerileri düzeylerine dönük algıları tarafından yordanmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kodlama yeterliliği · Stem becerileri · Bilgisayarca Düşünme

Özet

Bu araştırmanın amacı meslek liselerinde eğitim gören bilişim teknolojileri bölümü öğrencilerinin, programlamaya yönelik öz yeterlilik algılarını, STEM beceri düzeylerine ve bilgisayarca düşünme becerilerine dönük algılarını belirlemektir. Araştırmada karma desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu nicel boyutu için 91, nitel boyutu için ise 15 meslek lisesi öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler “Bilgisayarca Düşünme Becerileri”, “STEM Beceri Düzeylerine Dönük Algı”, “Programlamaya Yönelik Öz Yeterlilik Algısı” ölçekleri ve öğrencilerin programlama eğitimine yönelik görüşleri ile ilgili bir görüşme formu ile toplanmıştır. Veriler üzerinde normal dağılım testi, frekans, ortalama, standart sapma, anova, bağımsız örneklem t test, korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Sonuç olarak, öğrencilerin genel olarak programlamaya yönelik öz yeterlilik algıları yüksek düzeydedir. Bilgisayarca düşünme ve STEM beceri düzeylerine dönük algıları ise orta düzeydedir. Öğrencilerin programlamaya yönelik öz yeterlilik algıları ile bilgisayarca düşünme becerilerine ve STEM beceri düzeylerine dönük algıları arasında, bilgisayarca düşünme becerilerine dönük algıları ile programlamaya yönelik öz yeterlilik algıları ve STEM beceri düzeylerine dönük algıları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Faktörler açısından öğrencilerin problem çözme becerilerinin diğer becerilerin hiçbiri ile bir ilişkisi bulunmamaktadır. Öğrencilerin programlamaya yönelik öz yeterlilik algıları, bilgisayarca düşünme ve STEM becerileri düzeylerine dönük algıları tarafından yordanmaktadır.

🔖

Cite This Article

KORKMAZ, Ö., KILIÇ, F. N., ÇAKIR, R., ERDOĞMUŞ, F. U. (2019). Meslek Lisesi Bilişim Teknolojileri Öğrencilerinin Programlama Öz- Yeterlilikleri, STEM ve Bilgisayarca Düşünme Becerilerine Yönelik Algıları. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 5, 196–218. https://ajindex.com/articles/759569

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Akgündüz, D., Ertepınar, H., Ger, A., Sayı, A., & Türk, Z. (2015). STEM eğitimi çalıştay raporu türkiye stem eğitimi üzerine kapsamlı bir değerlendirme. İstanbul Aydın Üniversitesi STEM Merkezi ve Eğitim Fakültesi. Akpınar, Y., & Altun, A. (2014). Bilgi toplumu okullarında programlama eğitimi. İlköğretim Online: http://ilkogretim-online.org.tr adresinden alındı Altun, A., & Mazman, S. (2012). Programlamaya ilişkin öz yeterlilik algısı ölçeğinin Türkçe Formunun geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2), 297-308.
  2. Altunel, M. (2018). STEM eğitimi ve Türkiye: fırsatlar ve riskler. Seta Perspektif(207). Arabacıoğlu, T., Bülbül, H., & Filiz, A. (2007). Bilgisayar programlama öğretiminde yeni bir yaklaşım. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri. Kütahya. Aytekin, A., Çakır, F. S., Yücel, Y., & Kulaözü, İ. (2018). Geleceğe yön veren kodlama bilimi ve kodlama öğrenmede kullanılabilecek bazı yöntemler. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(5), 24-41.
  3. Barr, D., Harrison, J., & Conery, L. (2011). Computational thinking: a digital age skill for everyone. https://id.iste.org/docs/learning-and-leading-docs/march-2011-computational-thinking-ll386.pdf
  4. Blackwell, A. (2002). What is programming. 14th Workshop of the Psychology of Programming Interest Group, 204-218.
  5. Bundy, A. (2007). Computational thinking is pervasive. Journal of Scientific and Practical Computing, 1(2), 67-69.
  6. Curzon, P. (2015). Computational Thinking: Searching to Speak. 12 17, 2018 tarihinde http://www.icspiazzasicilia.gov.it/wp-content/uploads/2016/04/SearchingToSpeak.pdf adresinden alındı Demirer, V., & Sak, N. (2016). Dünyada ve Türkiye'de programlama eğitimi ve yeni yaklaşımlar. Eğitimde Kuram ve Uygulama Dergisi, 12(3), 521-546.
  7. Dugger, W. E. (2010). Evolution of STEM in the United States. In Technology Research Conferance. Ersoy, H., Orçun, R., & Gülbahar, Y. (2011). Programlama dilleri öğretimine bir model önerisi: Robot programlama. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri. Malatya. ISTE. (2015). CT Leadership toolkit. Available at http://www.iste.org/docs/ct-documents/ctleadershipt-toolkit.pdf?sfvrsn=4.
  8. Kaptan, S. (1998). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri. Ankara:
  9. Tekışık Web Ofset Tesisleri. Karaca, N., Gündüz, A., & Aral, N. (2011). Okul öncesi dönem çocuklarının sosyal davranışının incelenmesi. Kurmsal Eğitimbilim, 4(2), 65-76.
  10. Karaçaltı, C., Korkmaz, Ö., & Çakır, R. (2018). Öğrencilerin programlama başarılarının