Journals / FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi / 2006 / Cilt: 0 - Sayı: 21

The Final Phoneme -k in Nouns of Organs in Turkish and Plural Ending

Türkçe Organ Adlarında Kelime Sonu -k Ünsüzü ve Çokluk

Pages
45–57
Publication Date
2014-02-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Final phoneme -k that appears dual suffix or plural ending has a diminutive and affectionate connotation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Approximately half of the names of the organs (43) have ended with -k consonant.
📊
Key Findings & Data:Five ofthem indicate one particular organ, six ofthem poly organs, and thirty two of them (% 75) double organs in the body.
💡
Conclusion & Impact:Final phoneme -k that appears dual suffix or plural ending has a diminutive and affectionate connotation.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Organ Adları · Kelime Sonu -k · Çokluk

Abstract

Approximately half of the names of the organs (43) have ended with -k consonant. Five ofthem indicate one particular organ, six ofthem poly organs, and thirty two of them (% 75) double organs in the body. All of the nouns of organs are polysyllable and simply thirty three ofthem are stiliusedin Turkey Turkish. Final phoneme -k that appears dual suffix or plural ending has a diminutive and affectionate connotation.

Özet

Türkçe organ adlarının yaklaşık yarısı (43) -k ile bitmiştir. Son sesi -k olan 43 organ adının beşi, birer organı; altısı, ikiden fazla organı; otuz ikisi (%75) ise vücuttaki çift organları karşılamaktadır. Bu organ adlarının tamamı çok hecelidir ve sadece otuz üç tanesi Türkiye Türkçesinde kullanılmaktadır. İlk bakışta ikilik ya da çokluk eki izlenimi veren kelime sonu -k, organ adlarında küçültme ve sevgi ifadesi taşımaktadır.

🔖

Cite This Article

BAŞDAŞ, C. (2014). The Final Phoneme -k in Nouns of Organs in Turkish and Plural Ending. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 21, 45–57. https://ajindex.com/articles/759137

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Aksan, Doğan (1995),
  2. Şiir Dili ve Türk Şiir Dili, Ankara:
  3. Engin Yayınları.
  4. Arat, Reşid Rahmeti (1979),
  5. Kutadgu Bilig III, İndeks, İstanbul:
  6. TKAE yayınları. Atalay, Besim (1986),
  7. Divanü Lügati 't-Türk III, İndeks, Ankara:
  8. TDK yayınları. Başdaş, Cahit (2003), “Anadolu ve Kosova Türk Ağızlarında g>c, k>ç Değişmeleri”, TDAY-B, l999/I—İI: 1—8. Caferoğlu, Ahmet (1968),
  9. Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü, İstanbul:
  10. TDK yayınları. Clauson, Sir Gerard (1972), An Etymological Dictionary of Pre—Thirteenth Century Turkish, London: Oxford University Press.
  11. Eren, Hasan (1999),
  12. T urk Dilinin Etimolojik Sözlüğü, Ankara.
  13. Gabain, A. Von (1988), Eski Türkçenin Grameri (Çev. M. Akalın), Ankara:
  14. TDK yayınları. Grönbech, K. (1995), Türkçenin Yapısı (Çev. M. Akalın), Ankara:
  15. TDK yayınları. Önler, Zafer (1990), Celalüddin Hızır (Hacı Paşa) Müntehab-ı Şifa-İ Giriş—Metin, Anka- ra: TDK yayınları. Tekin, Talat (2000),
  16. Orhon Türkçesi Grameri, Ankara.
  17. Toparlı, Recep ve diğerleri (eds) (2000), Kitab-ı Mecmu-ı Tercüman-ı Türkî ve Acemî ve Magali, Ankara:
  18. TDK yayınları. Zeynalov, Ferhat (1993), Turk Lehçelerinin Karşılaştırmalı Dilbilgisi (Türkiye Türkçesi: Yusuf Gedikli), İstanbul: Cem yayınları.