Journals / Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi / 2013 / Kaygı (21) 2013

Provokatif Bir Düşünür Olarak H. G. Gadamer

Pages
71–93
Publication Date
2013-10-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada, Gadamer'in etki tarihi ilkesi ve hermeneutik daire fikrini ne bakımdan ve söz konusu kavramlara nasıl anlamlar yükleyerek, neye karşı provokatörlük yaptığına açıklık getirilmeye çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Hermeneutiğe, yöntemsel olarak farklı bir açıklama getirmek amacında olmayan Gadamer’in en çok eleştirilen yönü, belki de kullandığı provokatif kavramlardır.
📊
Key Findings & Data:Anlayan ‘ben’in ve anlaşılan şeyin tarih tarafından etkilendiğini ifade eden “etki tarihi ilkesi” ve anlamanın ön-koşulluluğuna vurgu yapan “hermeneutik daire” fikri, Gadamer’in söz konusu bu dayanaklarıdır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada, Gadamer'in etki tarihi ilkesi ve hermeneutik daire fikrini ne bakımdan ve söz konusu kavramlara nasıl anlamlar yükleyerek, neye karşı provokatörlük yaptığına açıklık getirilmeye çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Gadamer · Dilthey · Heidegger

Özet

Öz Hermeneutiğe, yöntemsel olarak farklı bir açıklama getirmek amacında olmayan Gadamer’in en çok eleştirilen yönü, belki de kullandığı provokatif kavramlardır. Kullandığı “önyargı”, “gelenek” ve “otorite” gibi kavramların provokatifliğini kabul eden Gadamer’in bu tür kavramları tercih etmesinin yine de felsefi dayanakları vardır. Anlayan ‘ben’in ve anlaşılan şeyin tarih tarafından etkilendiğini ifade eden “etki tarihi ilkesi” ve anlamanın ön-koşulluluğuna vurgu yapan “hermeneutik daire” fikri, Gadamer’in söz konusu bu dayanaklarıdır. Bu nedenle Gadamer’in etki tarihi ilkesini ve hermeneutik daire fikrini provoke ettiğini iddia etmek yanlış olmayacaktır. Ama bu noktada onun bu provokatifliği neye karşı gerçekleştirdiği sorusu akla gelir. Bu soruya verilecek yanıt, Gadamer'in provokatifliğini açıklayıcı nitelikte olacaktır. Bu çalışmada, Gadamer'in etki tarihi ilkesi ve hermeneutik daire fikrini ne bakımdan ve söz konusu kavramlara nasıl anlamlar yükleyerek, neye karşı provokatörlük yaptığına açıklık getirilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

İSBİR, E. (2013). Provokatif Bir Düşünür Olarak H. G. Gadamer. Kaygı. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, Kaygı (21) 2013, 71–93. https://ajindex.com/articles/75620

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. AST, Friedrich (1990)
  2. Hermeneutics, Hermeneutic Tridation: From Ast to Ricoeur, ed. Gayle, L. Ormiston ve Alan, D. Schrift, trans. Dora Van Vranken, pp. 39-56, New York: State University of New York Press.
  3. BACON, Francis (1999) Novum Organum, çev. Sema Önal Akkaş, Ankara:
  4. Doruk Yayınları.
  5. DESCARTES, René (1994) Methot Üzerine Konuşma, çev. K. Sahir Sel, Sosyal Yayınları.
  6. DILTHEY, Wilhelm (1977) Descriptive Psychology and Historicial Understanding, trans. R. M. Zanner, K. L. Heigs, Natherlands: Martinus Hijhoff The Hague. DILTHEY, Wilhelm (1985) Poetry and Exprience, ed. Rudolf A. Makkreel and Frithjof Rodi, Princeton: Princeton University Press.
  7. DILTHEY, Wilhelm (1999) Hermeneutik ve Tin Bilimleri, çev. Doğan Özlem, İstanbul:
  8. Paradigma Yayınları.
  9. GADAMER, H. George (1977) Philosophical Hermeneutics, trans. and ed. David E.Ling, Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press.
  10. GADAMER, H. George (1989) Truth and Method, trans. Joel Weinsheimer and Donald G. Marshall, New York: Continuum Press.
  11. GADAMER, H. George (2003) “Hermeneutik”, Hermeneutik Üzerine Yazılar, çev. ve der. Doğan Özlem, ss. 11-32, İstanbul:
  12. İnklap Yayınları.
  13. HABERMAS, Jurgen (1988) On The Logic of The Social Sciences, trans. Shierry Weber Nicholsen and Jerry A. Stark, Cambridge: MIT Press.
  14. HABERMAS, Jurgen (1990) “The Hermeneutic Claim to Universality”, The Hermeneutic Tradition: from Ast to Ricoeur, ed. Gayle, L. Ormiston & Alan, D. Schrift, trans. Roland Haas & Jan Wojcik, pp. 245-272, New York: State University of New York Press.
  15. HEIDEGGER, Martin (1967) Being and Time, trans. Jhon Macquarrie & Edward Robinson, Oxford: Basil Blackwell. HERDER, J. Gottfried (2004) Another Philosophy of History and Selected Political Writings, trans. I. D. Evrigenis & D. Pellerin, Indianapolis/Cambridge: Hackett Publishing Company. KANT, Immaneul (1995) Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prologomena, çev. Ioanna Kuçuradi, Yusuf Örnek, Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu Yayınları.
  16. KANT, Immaneul (1984) “‘Aydınlanma Nedir?’ Sorusuna Yanıt,” Seçilmiş Yazılar, derl.& çev. Nejat Bozkurt, İstanbul:
  17. Remzi Kitapevi. LOCKE, John (1999) Tabiat Kanunu Üzerine Denemeler, çev. İsmail Çetin, İstanbul:
  18. Paradigma Yayınları NIETZSCHE, Friedrich (2001) Böyle Buyurdu Zerdüşt, çev. Turan Oflazoğlu, İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  19. RIEDEL, Manfred (2003) “Wilhelm Dilthey'da Teorik Bilme ve Yaşama Kesinliği Bağıntısı”, Hermeneutik Üzerine Yazılar, çev. ve der. Doğan Özlem, ss. 59-92,