SavedAdd your journal

Journals / Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 7 - Sayı: 15

"رسالة في الأيمان" للشيخ محمود الذوقيدي Şeyh Mahmûd ez-Zokaydî’nin Risâletün fi’l-Eymân’ı

Hamit SEVGİLİ
Pages
153–174
Publication Date
2016-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmamızda genel/standart esaslar açısından İSAM tahkik esasları benimsedik.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Arap toplumunda gelenek halini alan, Allah dışında kutsal addettikleri varlıklar üzerine yemin uygulaması risâletin ilk dönemlerine kadar süregelmiştir.
📊
Key Findings & Data:İslam âlimleri, bu tür yeminlerin hukuki geçerliliğinin olmadığı hususunda ittifak ederken, bunun dini hükmü konusunda ise farklı görüşler ortaya koymuşlardır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmamızda genel/standart esaslar açısından İSAM tahkik esasları benimsedik.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şeyh Mahmûd · yemin · şirk

Özet

Arap toplumunda gelenek halini alan, Allah dışında kutsal addettikleri varlıklar üzerine yemin uygulaması risâletin ilk dönemlerine kadar süregelmiştir. Hz. Peygamber (s.a.s.), bunun tevhid inancını zedeleyici bir uygulama olduğunu pek çok hadiste ortaya koyarak ümmetini bu tür uygulamalardan sakındırmıştır. Bu hadisler, klasik dönemde yazılan hadis kitaplarında Kitâbu’l-Eymân ve’n-Nüzûr başlıkları altında toplanmıştır. İslam âlimleri, bu tür yeminlerin hukuki geçerliliğinin olmadığı hususunda ittifak ederken, bunun dini hükmü konusunda ise farklı görüşler ortaya koymuşlardır. Bazısı, literal okumadan hareketle bunu şirk olarak değerlendirirken, bazısı niyetin esas olduğunu ileri sürerek bu tür yeminlerin şirk, harâm veya mekrûh olarak değerlendirilebileceğini savunmuşlardır.Osmanlının son dönemi ile cumhuriyetin ilk dönemlerinde yaşamış ve şark medreselerinde yetişmiş olan Şeyh Mahmûd ez-Zokaydî, yaşadığı dönemde de varlığını sürdüren benzer uygulamaya karşı mücadele etmiş, bunun tevhid inancını zedeleyebileceğini belirterek bu hususta “Risaletün fi’l-Eymân” adlı eserini kaleme almıştır. Eserinde konuyla ilgili hadislere yer veren Zokaydî, bu hususta İslam âlimlerinin görüşlerine de yer vererek bir mukayese imkânını sağlamış, ayrıca kendi tercihini de ortaya koymayı ihmal etmemiştir. Tahkik çalışmamızın konusunu oluşturan bu risâlede, müellifin orijinal nüshasını esas aldık. Ayrıca müellifin torunlarından Molla Subgatullâh tarafından istinsâh edilen ikinci nüshadan da yararlandık. Bu çalışmamızda genel/standart esaslar açısından İSAM tahkik esasları benimsedik.

🔖

Cite This Article

SEVGİLİ, H. (2016). "رسالة في الأيمان" للشيخ محمود الذوقيدي Şeyh Mahmûd ez-Zokaydî’nin Risâletün fi’l-Eymân’ı. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 15, 153–174. https://ajindex.com/articles/74781

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Bayrak, Hüseyin, “Mahmûd b. Abdulkahhâr’ın “Şerhu’l-Ma’fuvvât” Adlı Eserindeki Konuların Mezhepler Arasındaki Mukayesesi ve Değerlendirilmesi”, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri: 2014. Beycûrî, İbrâhîm, Hâşiyetu’l-Beycûrî ‘alâ Şerh İbn Kâsım el-Ğazzî ‘alâ Metn Ebi’ş-Şuccâ’, Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1420/1999. Buhârî, Muhammed b. İsmâil b. İbrâhîm b. el-Muğîre, el-Câmiu’l- Müsnedu’s-Sahîhu’l-Muhtasar min Umûr Resûlillâh (s.a.s.) ve Sünenih ve Eyyâmihi’s-Sahîh, thk. Muhammed Fuâd Abdülbâkî, Beyrut: Dâru’l -Kutubi’l-‘İlmiyye, 1409/1989. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eş’âb el-Ezdî es-Sicistânî, Sünen, thk. Şu’ayb el-Arnavût, Beyrut: Dâru’r-Risâleti’l-‘Alemiyye, 1430/2009. Ensârî, Şeyhu’l-İslâm Ebû Yahyâ Zekeriyyâ, Esne’l-Metâlib Şerh Ravdi’t-Tâlib, Mısır: el-Matba’atu’l-Meymeniyye, 1313. Ensârî, Şeyhu’l-İslâm Ebû Yahyâ Zekeriyyâ, Minhetu’l-Bârî bi Şerh Sahîhi’l-Buhârî, Kâhire: Mektebetu’r-Ruşd, 1426/2005. Ezherî, Süleymân b. ‘Umer el-‘Uceylî, Fütûhâtü'l-Vehhâb bi Tavdîh Şerh Menheci’t-Tullâb el-Ma‘rûf bi Hâşiyeti’l-Cemel, Beyrut: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabiyy, 1204. Heytemî, Ahmed b. Muhammed b. Hacer, Tuhfetu’l-Muhtâc bi Şerhi’l-Minhâc, Mısır: el-Mektebetu’t-Ticâriyyeti’l-Kubrâ, 1357/1938. Heytemî, Ahmed b. Muhammed b. Hacer, ez-Zevâcir ‘an İktirâfi’l-Kebâir, Bulak: el-Matba’atu’l-Mısriyye, 1284. İbn Mâce, Ebû ‘Abdillâh Muhammed b. Yezîd el-Kazvînî, Sünen, thk. Muhammed Fuâd ‘Abdulbâkî, Beyrut: Dâru İhyâi’l-Kutubi’l-‘Arabiyye, 1345/1964. İbn Bilbân, ‘Alauddîn ‘Alî, Sahîh İbn Hibbân bi Tertîb İbn Bilbân, thk. Şu’ayb el-Arnavût, Beyrut: Müessesetu’l-Risâle, 1414/1993.
  2. İbn Hanbel, Ahmed, el-Müsned, Beyrut: Müessesetu’r-Risâle, 1421/2001. İbn Mâlik, Enes, el-Muvatta, Dubay: Mecmû’atu’l-Furkân et-Ticâriyye, 1424/2003. İbn Manzûr, Lisânu’l-‘Arab, Kâhire: Dâru’l-Ma’ârif, t.y. İbn Teymiyye, Şeyhu’l-İslâm Takiyyuddîn, el-Fetâva’l-Kubrâ, thk. Muhammed Abdulkâdir ‘Atâ ve Mustafa Abdulkâdir ‘Atâ, Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1408/1987. İbnu’l-‘İmâd, ‘Abdulhayy b. Ahmed b. Muhammed, Şezerâtu’z-Zeheb fî Ahbâr Men Zeheb, Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1414/1993. Kastallânî, Şihâbuddîn Ahmed b. Muhammed el-Hatîb, İrşâdu’s-Sârî ilâ Şerh Sahîhi’l-Buhârî, Mısır: Matba’atu’l-Kubrâ el-Emîriyye, 1323. Müslim, Ebû’l-Hüseyn Müslim b. el-Haccâc el-Kuşeyrî, el-Câmiu’s-Sahîh, thk. Nazar b. Muhammed el-Fâryâbî Ebû Kuteybe, Kahire: Dâru Tayyibe, 1427/2006. Nesâî, Ahmed b. Şu’ayb, Sünen, thk. Hasan ‘Abdu’l-Mun’im Şelb