SavedAdd your journal

Journals / Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 8 - Sayı: 18

Endülüs’lü İbn Zeydûn’un Şiirlerinde Dönemin Sosyal Hayatı

Halil AKÇAY
Pages
139–150
Publication Date
2017-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede İbn Zeydûn’un hayatından kısaca bahsedilmiş, Endülüs’te genel olarak sosyal hayat özetlenmiş ve İbn Zeydûn’un şiirinde yer alan Endülüs sosyal hayatına dair enstrümanlar ele alınmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İbn Zeydûn, hicri 5., miladi 11. yüzyılda Endülüs’te Mulûkut’-tavâif döneminde yaşamış bir şair ve ediptir.
📊
Key Findings & Data:Özellikle onun aşk temalı şiirleri, içten, samimi ve etkili olma özellikleri sayesinde edebî çevrede hayranlık uyandırmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede İbn Zeydûn’un hayatından kısaca bahsedilmiş, Endülüs’te genel olarak sosyal hayat özetlenmiş ve İbn Zeydûn’un şiirinde yer alan Endülüs sosyal hayatına dair enstrümanlar ele alınmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İbn Zeydûn · Endülüs · şiir

Özet

İbn Zeydûn, hicri 5., miladi 11. yüzyılda Endülüs’te Mulûkut’-tavâif döneminde yaşamış bir şair ve ediptir. Ayrıca iki emirlikte kâtiplik, elçilik, vezirlik, başvezirlik gibi yüksek düzeyde görevlerde bulunmuş bir devlet adamıdır. Bunların yanında tefsir, hadis, fıkıh, tarih, coğrafya gibi dinî ve sosyal alanlarda muhtelif ilimlerle meşgul olmuştur. İbn Zeydûn’un şiirleri akıcılık, lirizm ve ahenk yönüyle doğulu-batılı birçok şair için ilham kaynağı olmuştur. Özellikle onun aşk temalı şiirleri, içten, samimi ve etkili olma özellikleri sayesinde edebî çevrede hayranlık uyandırmıştır. Bunun yanında tabiat ve tasvir de şairin başarılı kabul edildiği konulardır. Bu yüzden İbn Zeydûn, “tabiat ve aşk şairi” olarak kabul edilmiştir. Onun şiirlerinde klasik Arap şiiri formununun yeni bir yüzü vardır. Bu özelliğiyle neo-klasik şairlerden sayılmıştır. Bütün bunlara ek olarak İbn Zeydûn’un şiirleri, sosyal zümreler, giyim, kuşam, ziynet, temizlik, hapis hayatı ve eğlence hayatı gibi Endülüs sosyal hayatına dair önemli ipuçlar barındırmaktadır. Bu makalede İbn Zeydûn’un hayatından kısaca bahsedilmiş, Endülüs’te genel olarak sosyal hayat özetlenmiş ve İbn Zeydûn’un şiirinde yer alan Endülüs sosyal hayatına dair enstrümanlar ele alınmıştır.

🔖

Cite This Article

AKÇAY, H. (2017). Endülüs’lü İbn Zeydûn’un Şiirlerinde Dönemin Sosyal Hayatı. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 18, 139–150. https://ajindex.com/articles/74747

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. ‘Abdul‘azîm, ‘Alî (1953). İbn Zeydûn, Kahire: Dâru’l-ma‘ârif. Adler, G. J. (1867). The Arabs Of Spain, Newyork: Wynkoop&Hallenbeck Yayınları. Bûzeyne, Muhammed (1995). Nûniyyetu İbn Zeydûn ve mu‘âradâtuha, Tunus: Menşûrâtu Muhammed Bûzeyne Câde Hasan, Hasan (1955). İbn Zeydûn, Kahire: el-Matba‘atu'l-munîriyye Cour, August, “İbn Zeydûn”, İA, 5/2. Cilt, MEB., Anadolu Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi, Eskişehir 1997.
  2. Dayf, Şevkî, İbn Zeydûn, 12. Baskı, Dâru’l-ma‘ârif, Kahire 1953.
  3. Er, Rahmi, “İbn Zeydûn”, DİA, TDV, İstanbul 1999, XX/464-466. Hâfız, Rakîk (2003). el-Gazel fî Dîvâni İbn Zeydûn, Sâmid Yayınları.
  4. Hıdır, Fevzî (2004). ‘Anâsiru’l-ibdâi’l-fennî fî şi‘ri İbn Zeydûn, Kuveyt: Muessesetu Câizetu ‘Abdul‘azîz Sa‘ûd el-Babteyn. el-Hurr, ‘Abdulmecîd (1992). İbn Zeydûn şâ‘iru’l-‘işki ve’l-hanîn, Beyrut: Dâru’l-kutubi’l-‘ilmiyye. İbn Bessâm, Ebu’l-Hasan ‘Alî eş-Şenterînî (1997). ez-Zahîre fî mehâsini ehli’l-Cezîre (I-VIII), İhsân ‘Abbâs (Thk.), Beyrut: Dâru’s-sakâfe. İbn Beşkuvâl, Ebu’l-Kâsım Haleb b. ‘Abdulmelik (1994). es-Sila, Ebû Usâme ‘İzzet el-‘Attâr el-Huseynî (Neşr.), 2. Baskı, Kahire: Mektebetu’l-Hânicî. İbn Hâkân, Ebû Nasr el-Feth b. Muhammed (1989). Kalâidu’l-‘ikyân ve mahâsinu’l-a‘yân, Huseyn Yûsuf Haryûş (Thk.), Zarkâ: Mektebetu’l-menâr. İbn Hâkân, Ebû Nasr el-Feth (1983). Matmahu’l-enfus ve mesrahu’t-te’ennus fî mulahi ehli’l-Endelus, Muhammed ‘Alî Şevâbike (Thk.), Beyrut: Dâru ‘Âmmâr ve Muessesetu’r-risâle. İbn Hallikân, Ebu’l-‘Abbâs Şemsuddîn Ahmed b. Muhammed, Vefeyâtu’l-a‘yân ve enbâu ebnâi’z-zemân (I-VIII), İhsân ‘Abbâs (Thk.), Beyrut: Dâru Sâdır. İbn Nubâte, Ebû Bekr Cemaluddîn Muhammed el-Mısrî (1987). Serhu’l-uyûn fî şerhi risâleti İbn Zeydûn, Muhammed Ebu’l-Fadl İbrâhîm (Thk.), Beyrut: el-Mektebetu’l-‘asriyye. İbn Zeydûn, Ebu’l-Velîd Ahmed b. ‘Abdillâh (1932). Dîvânu İbn Zeydûn resâiluhu ahbâruhu şi‘ru’l-melikeyn Kâmil Kîlânî, ‘Abdurrahmân Halîfe (Thk.), Mısır: Mustafâ el-Bâbâ el-Halebî ve evlâduh. İbn Zeydûn, Ebu’l-Velîd Ahmed b. ‘Abdillâh (1957). Dîvânu İbn Zeydûn ve resâiluhu, ‘Alî ‘Abdul‘azîm (Thk.), Kahire: Dâru Nahdati Misra. İbn Zeydûn, Ebu’l-Velîd Ahmed b. ‘Abdillâh (1990). Dîvânu İbn Zeydûn, Hannâ el-Fâhûrî (Thk.), Beyrut: Dâru’l-ceyl. İbn Zeydûn, Ebu’l-Velîd Ahmed b. ‘Abdillâh (1994). Dîvânu İbn Zeydûn, Ferhât Yusuf (Thk.), 2. Baskı, Beyrut: Dâru’l-kutubu’l-‘Arabiyye. el-Makkarî, Ebu’l-‘Abbâs Ahmed et-Tilimsânî (1968). Nefhu’t-tîb min gusni’l-Endelusi’r-ratîb (I-XVI), İhsân ‘Abbâs (Thk.), Beyrut: Dâru Sâdır. el-Merrâkuşî,