Journals / Bölgesel Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Empire Tendencies of USA Within the Context of APAC Policy and China: An Analysis of Trump Doctrine

ABD’nin İmparatorluk Yönelimi Bağlamında Asya-Pasifik Politikası ve Çin: Trump Doktrini Üzerinden Bir Okuma

Pages
34–54
Publication Date
2019-12-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The article analyses the USA foreign policy towards APAC and China based on this doctrine.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The end of the Cold War led to a unipolar New World Order under the American leadership.
📊
Key Findings & Data:It has been observed that China’s strategical coalitions it guides, has turned Beijing into a centre of attraction.
💡
Conclusion & Impact:The article analyses the USA foreign policy towards APAC and China based on this doctrine.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İmparatorluk · Trump Doktrini · dış politika

Abstract

The end of the Cold War led to a unipolar New World Order under the American leadership. However, the USA military interventions attracted negative reactions from international society, prompting a search for the balance of power against USA. It has been observed that China’s strategical coalitions it guides, has turned Beijing into a centre of attraction. Experts began to discuss China as a new hegemonic actor. In this regard, the National Security Strategy Document of the Trump Administration which is also referred to as the Trump Doctrine reflects the US concerns. The article analyses the USA foreign policy towards APAC and China based on this doctrine.

Özet

Soğuk Savaş’ın sona ermesi, tek kutuplu Yeni Dünya Düzeni’nin ortaya çıkmasına yol açmış ve bu düzen, bir Amerikan Düzeni olarak şekillenmiştir. Ancak Soğuk Savaş sonrasında ABD’nin yaptığı operasyonlar, uluslararası toplumun tepkisini çekmiş ve güç dengesi arayışlarına sebep olmuştur. Bu bağlamda Çin’in öncülük ettiği stratejik ittifakların, Pekin’i bir çekim merkezine dönüştürdüğü görülmektedir. Bu durum, Çin’in yeni hegemon aktöre dönüşebileceğinin tartışılmasına yol açmıştır. Bu tartışmalar sebebiyle Washington, küresel liderliğinin sürdürülebilirliğine ilişkin endişe duymuştur. Söz konusu endişenin dış politikaya yansıması anlamında, Trump Doktrini olarak da tanımlanan Trump döneminin ilk Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi oldukça önemlidir. Bu makalede de Trump Doktrini üzerinden ABD’nin Asya-Pasifik ve Çin politikası ele alınmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, K. E., BAŞARAN, D. (2019). Empire Tendencies of USA Within the Context of APAC Policy and China: An Analysis of Trump Doctrine. Bölgesel Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 34–54. https://ajindex.com/articles/745513

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. “About”, Shangai Cooperation Organization, http://eng.sectsco.org/about_sco/, (Date of Accession: 23.03.2018).
  2. AKÇAY, Engin-Özdemir Akbal, “ABD Güvenlik Politikasında Söylem ve Pratik”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 11(22), 2013, p. 7-29.
  3. AKGÜN, Birol, “Çin İzlenimleri, Bir Ejderin Ayak Sesleri”, Stratejik Düşünce Enstitüsü, http://www.sde.org.tr/tr/kose–yazilari/611/cin–izlenimleri–i–ejderin–ayak–sesleri.aspx, (Date of Accession: 24.04.2018).
  4. ATAGENÇ, Ömer, “Çin ve Hindistan’ın Deniz Stratejisi ve Hint Okyanusu’nda Güç Mücadelesi”, Bilge Strateji, 4(6), 2012, p. 135-167.
  5. BAŞARAN, Doğacan, Uluslararası Güç İlişkileri Bağlamında İkinci Dünya Savaşı Sonrası Hegemonik Mücadelelerin İncelenmesi. Giresun Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Unpublished Master Thesis), Giresun 2017.
  6. BEESON, Mark, “American Hegemony and Regionalism: The Rise of East Asia and the End of the Asia-Pacific”, Geopolitics, 11(4), 2006, p. 541-560. BRICS, http://BRICS6.itamaraty.gov.br/media2/press-releases/214-sixth-BRICS-summit-fortaleza-declaration, (Date of Accession: 19.03.2018).
  7. BRZEZINSKI, Zbigniew, Büyük Satranç Tahtası, trans. Yelda Türedi, İnkılap Yayınları, Ankara 2014.
  8. CASARINI, Nicolo, “When All Roads Lead to Beijing: Assessing China’s New Silk Road and Its implications for Europe” The International Spectator, 51(4), 2016, p. 95-108.
  9. ÇELİK, Kadir Ertaç-Mehmet Seyfettin Erol, “Aralık 2017 Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi Bağlamında ABD’nin Karadeniz Politikası ve Türkiye” KARAM, 15(60), Spring 2018, p. 100-124.
  10. ÇİFTÇİ, Kemal, “Soğuk Savaş Sonrasında ABD: Rızaya Dayalı Hegemonyadan İmparatorluk Düzenine” ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(10), 2009, p. 203-219.
  11. ÇOLAKOĞLU, Selçuk, “Şhangay İşbirliği Örgütü’nün Geleceği ve Çin”, Uluslararası İlişkiler, 1(1), Spring 2004, p.173-197.
  12. DEDEKOCA, Ersin, “Güçlenerek Artan Japonya-ABD İlişkileri”, Academia, https://bit.ly/2Hv5boi, (Date of Accession: 26.01.2018).
  13. EKŞİ, Muharrem, “The Bush Administration Fiasco from Hegemony to Empire and The Obama Restoration”, Bilge Strateji, 2(2), Spring 2010, p. 115-136.
  14. EROL, Mehmet Seyfettin, “Orta Asya’da Güvenlik Sorunları”, Türkiyat Araştırmaları, 1(1), 2004, p. 85-112.
  15. FOSTER, John Bellamy, Emperyalizmin Yeniden Keşfi, trans. Çiğdem Çidemli, Divan Yayıncılık, İstanbul 2008.
  16. FUKUYAMA, Francis, “The End of History”, National Interest, 16, 1998, p. 3-18.
  17. GLOSNY, Michael A., China and the BRICS: A Real (But Limited) Partnership in a Unipolar World. Polity, 42(1), 2010, s. 100-129.
  18. HALILOV, Fuad, “Am