Journals / Beykent Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 11 - Sayı: 1

YÜZEYSEL TEMELLİ YAPI GRUBUNUN DİNAMİK DAVRANIŞININ İNCELENMESİ

Pages
137–158
Publication Date
2018-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dolayısıyla, çalışmadan elde edilen dinamik analizler incelendiğinde, D-B uzantılı binaların diğer yönlerde yer alan aynı özelliklere sahip binalara göre daha az hasar aldığı tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Deprem anında yerel zemin koşullarına bağlı olarak yapılarda meydana gelen hasarlar gerçek zemin parametreleriyle modellenerek yapı-temel-zemin davranışının doğru bir şekilde analiz edilmesini sağlar.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma kapsamında, yüzeysel temelli bir yapı grubu (farklı temel genişliğine sahip) 2 boyutlu sonlu elemanlar yöntemi ile dinamik davranışı iki farklı deprem yönü kullanılarak incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Dolayısıyla, çalışmadan elde edilen dinamik analizler incelendiğinde, D-B uzantılı binaların diğer yönlerde yer alan aynı özelliklere sahip binalara göre daha az hasar aldığı tespit edilmiştir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sonlu Elemanlar Yöntemi · Yapı-temel-zemin davranışı

Özet

Deprem anında yerel zemin koşullarına bağlı olarak yapılarda meydana gelen hasarlar gerçek zemin parametreleriyle modellenerek yapı-temel-zemin davranışının doğru bir şekilde analiz edilmesini sağlar. Bu çalışma kapsamında, yüzeysel temelli bir yapı grubu (farklı temel genişliğine sahip) 2 boyutlu sonlu elemanlar yöntemi ile dinamik davranışı iki farklı deprem yönü kullanılarak incelenmiştir. İlk aşamada deprem ivme kaydı binalara D-B yönlü (x-x yönlü), ikinci aşamada ise K-G yönlü (y-y yönlü) etki ettirilmiştir. Farklı kat yüksekliklerine sahip yapı grubu kendi içinde değerlendirildiğinde, K-G yönlü analizlerde, ivme kaydının maksimum olduğu zaman aralığında en büyük yerdeğiştirme 5 katlı binanın tepe noktasıda 0.55 m elde edilmiştir. Benzer kat adedine sahip bir binada temel genişliği 2 katı kadar artırıldığında, elde edilen yatay yer değiştirme değeri daha düşük elde edilmiştir. Her iki doğrultudaki ivme kaydının binalara etki ettirildiği durumlar karşılaştırıldığında; K-G yönlü durumda elde edilen yer değiştirme değerleri D-B doğrultusunda elde edilen yer değiştirme değerlerine göre %50 oranında azalmıştır. Deprem bölgelerinde inşa edilecek yapılar için, depreme dayanıklılığı incelenirken önemli bir parametre de binaya etkiyen deprem yönüdür. İnceleme alanı D-B doğrultulu bir fay sistemi içerisinde yer almaktadır. Dolayısıyla, çalışmadan elde edilen dinamik analizler incelendiğinde, D-B uzantılı binaların diğer yönlerde yer alan aynı özelliklere sahip binalara göre daha az hasar aldığı tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

SÜNBÜL, A. B., GÜNDÜZ, Z., MUNGAN, H. (2018). YÜZEYSEL TEMELLİ YAPI GRUBUNUN DİNAMİK DAVRANIŞININ İNCELENMESİ. Beykent Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 137–158. https://ajindex.com/articles/742280

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Adapazarı Büyükşehir Belediyesi. (2000). Adapazarı Büyükşehir Belediyesine Ait Yıllık Proje Yatırım Ve Faaliyet Raporları 1994-1999
  2. Yılları Arası, Teknik İşler Daire Başkanlığı, Ar-Ge Birimi, Adapazarı. Anderson, J. G., H. Sucuoglu, A., Erberik, T., Yılmaz, E., Inan, E., Durukal, M., Erdik, R., Anooshehpoor, J. N.i Brune, and S. D. Ni. (2000). Implications for Seismic Hazard Analysis, Earthquake Spectra: December 2000, Vol. 16, No. S1, pp. 113-137. Brinkgreve R. B. J.,.A.Yamamuro, V.N., Kaliakin. (2005). Selection of Soil Models and Parameters For Geotechnical Engineering Application, Soil Constitutive Models: Evaluation, Selection, And Calibration. J. American Society Of Civil Engineers,. Vol. 128. Pp. 69–98.
  3. Bray, J.D, Sancio, R. B., Durgunoğlu, T., Önalp, A., Seed R. B., Stewart, R.B., Youd, T., Baturay, L.B., Çetin, K.Ö., Christensen, C., Karadayılar, T., Emrem, C. (2001).
  4. Ground Failure In Adapazarı, In 15TH ICSMGEG, TC4 Satellite Conference on Lessons Learned From Recent Strong Earthquakes, Istanbul, Turkey, August 2001, 19-28.
  5. DSİ, İTÜ Inşaat Fakültesi Öğretim Üyeleri. (1998). İller Bankasi 1.Bölge Müd. Adapazarı Kanalizasyonu İnşaatı Hakkında Geoteknik Rapor, İstanbul, Şubat 1991No.4. Deprem Araştırma Dairesi Web Sitesi (DAD), www.deprem.gov.tr, erişim tarihi: 17.12.2016.
  6. Erken, A. (2001). The Role of Geotechnical Factors on Observed Damage in Adapazarı, Proceedings of The XV ICSMGE Satellite, Conference on Lessons Learned From Recent Strong Earthquakes, Istanbul, Turkey, 29-32.
  7. Galavi, V., Petalas, A., Brinkgreve, R.B.J. (2013). Finite Element Modelling Of Seismic Liquefaction In Soils, Geotechnical Engineering 44, 2013, 55-64.
  8. Hearn, E.H., R.Bürgmann, & R.E., Reilinger. (2002.) Dynamics of İzmit Earthquake Postseismic Deformation and Loading of The Düzce Earthquake Hypocenter, Bulletin of The Seismological Society of America 92, pp.172–193.
  9. Ishihara, K. (1996). Soil Behaviour In Earthquake Geotechnics, 1rst Ed., Oxford, Claredon Press.
  10. Knappett, J. A., Haigh, S. K., Madabhushi, S. P. G. (2006). Mechanisms of Failure For Shallow Foundations Under Earthquake Loading, Soil Dynamics and Earthquake Engineering Volume 26, Issues 2–4, P. 91-102.
  11. Komazawaa, M., Morikawa, H., Nakamura, K., Akamatsu, J., Nishimura, K., Sawada, S., Erken, A., Önalp., A. (2002).
  12. Bedrock Structure in Adapazarı, Turkey-a Possible Cause of Severe Damage by the 1999
  13. Kocaeli Earthquake, Soil Dynamics and Earthquake Engineering, Volume 22, Issues 9–12, P, 829-836.
  14. Kramer, S.L. (1