Yirmi beş yıllık bir dönemi kapsayan bu çalışmada birinci el kaynak olarak kabul edilen Şer’iyye sicillerinde yer alan tereke kayıtlarından istifade edilmiştir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Çok eşlilik anlamında ki poligami kelimesi kadınlardan ziyade erkeğin birden fazla kadınla evliliğini ifade etmek için kullanılan bir kavramdır.
📊
Key Findings & Data:Osmanlı toplumunda çok eşliliğin sebepleri ve ekonomik durumun eş sayısı üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Yirmi beş yıllık bir dönemi kapsayan bu çalışmada birinci el kaynak olarak kabul edilen Şer’iyye sicillerinde yer alan tereke kayıtlarından istifade edilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çok Eşlilik · Çocuk · Osmanlı Devleti
Özet
Çok eşlilik anlamında ki poligami kelimesi kadınlardan ziyade erkeğin birden fazla kadınla evliliğini ifade etmek için kullanılan bir kavramdır. Çok eşlilik olayının tarih boyunca birçok millette var olduğu bilinmektedir. Osmanlı Devleti özelinde yapılan bu çalışmada da Kastamonu kazasındaki çok eşlilik durumu, ailelerin çocuk sayısı ve cinsiyet dağılımı diğer şehirler ile kıyaslamalı olarak ele alınmıştır. Osmanlı toplumunda çok eşliliğin sebepleri ve ekonomik durumun eş sayısı üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Yirmi beş yıllık bir dönemi kapsayan bu çalışmada birinci el kaynak olarak kabul edilen Şer’iyye sicillerinde yer alan tereke kayıtlarından istifade edilmiştir.
DÖŞEMETAŞ, Ö. (2018). Kastamonu Kazasında Ailelerin Çocuk Sayısı ve Çok Eşlilik (1725-1750). Bayburt Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 97–109. https://ajindex.com/articles/741392
ALİYE, Fatma, ESAD, Mahmud, Çok Eşlilik Taaddüd-i Zevcât, haz. Firdevs Canbaz, Hece Yayınları, Ankara 2007.
AYDIN, M. Akif, “Osmanlılarda Aile Hukukunun Tarihi Tekâmülü”, Sosyo-Kültürel Değişme Sürecinde Türk Ailesi 2, Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, Ankara 1992. 434-455.
BANGUOĞLU, Tahsin, “Türklerde Aile”, Aile Yazıları 1 Temel Kavramlar Yapı ve Tarihi Süreç, der. Beylü Dikeçligil, Ahmet Çiğdem, Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, Ankara 1990. 357-361.
CEVGER, Gürkan, “XVIII. Yüzyılda Diyarbakır Şehrinde Ailenin Oluşumu, Dağılması ve Demografik Yapısı”, Journal of Hıstory and Future, Muş 2016, c.2, sayı 1. 82-107.
ÇAKIR, İbrahim Etem, “16. Yüzyılda Ayntab Şehrinde Ailenin Demografik Yapısı (1539-1576)”, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 9/1, Gaziantep 2010. 1-15.
ÇAKIR, İbrahim Etem, “Osmanlı Toplumunda Eş ve Çocuk Sayısı, Statü, Servet: 1671-1678 Sofya Örneği”, OTAM, 31, Ankara 2012. 41-60.
ÇINAR, Hüseyin, XVIII. Yüzyılın İlk Yarısında Ayıntab Şehrinin Sosyal ve Ekonomik Durumu, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul 2000.
DEMİREL, Ömer, “1700-1730 Tarihlerinde Ankara‘da Ailenin Niceliksel Yapısı”, Belleten, LIV(211), TTK Yayınları, Ankara 1990. 945-961.
DOĞAN, İsmail, “Osmanlı Ailesinin Sosyolojik Evreleri: Kuruluş, Klasik ve Yenileşme Dönemleri,” Osmanlı, ed. Güler Eren, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara 1999, c. 5. 371-396.
DONUK, Abdulkadir, “Çeşitli Topluluklarda ve Eski Türklerde Aile”, Aile Yazıları 1 Temel Kavramlar Yapı ve Tarihi Süreç, der. Beylü Dikeçligil, Ahmet Çiğdem, Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayınları, Ankara 1990. 287-300.
DÜZBAKAR, Ömer, “Osmanlı Toplumunda Çok Eşlilik: 1670-1698 yılları Arasında Bursa Örneği”, OTAM, 23, Ankara 2008, 85-100.
EKEN, Galip, “XVIII. Yüzyıl Ortalarında Antepte Aile”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, sayı 6, Konya 2000. 477-490.
ER, İlker, “Balıkesirli Tereke Sahipleri Hakkında Sosyo-Kültürel Açıdan Bazı Değerlendirmeler (1670-1700)”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(21), Balıkesir 2009. 368-376.
GÜL, Abdulkadir, Antakya Kazâsı‟nın Sosyal ve Ekonomik Yapısı (1709-1806), (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum 2008.
GÜRHAN, Veysel, 18. Yüzyılın İlk Yarısında Mardin Şehri, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, An