Journals / Mukaddime / 2015 / Cilt: 6 - Sayı: 1

-

Türkiyede Organoloji Çalışmaları / Organology Studies in Turkey

Journal
Mukaddime
Pages
197–220
Publication Date
2015-09-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Therefore, the first part of organology studies in Turkey can be classified as compilations by government authorities and as the second part, organology studies began after establishment of Turkish Music State Conservatory in İstanbul

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Organology emerged as a science as in the XVII century.
📊
Key Findings & Data:However, studies’ course in Turkey has been more different than organology studies in Europe.
💡
Conclusion & Impact:Therefore, the first part of organology studies in Turkey can be classified as compilations by government authorities and as the second part, organology studies began after establishment of Turkish Music State Conservatory in İstanbul
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çalgı · çalgıbilim · etnografya

Abstract

Organology emerged as a science as in the XVII century. However, studies’ course in Turkey has been more different than organology studies in Europe. When researches conducted in the early years of Republic of Turkey are examined, it is seen that written works about instruments are few, works entered into literature of this period were written after compilation works of institutions such as conservatory and radio. Even if they have no intention of introducing instruments, they are first studies giving information about instruments. Furthermore, after establishment of conservatory providing Turkish Music education, academic studies about Turkish Music and instruments began. Therefore, the first part of organology studies in Turkey can be classified as compilations by government authorities and as the second part, organology studies began after establishment of Turkish Music State Conservatory in İstanbul

Özet

Organolojinin bir bilim dalı olarak ortaya çıkışını XVII. yüzyıl itibariyle ele almak mümkündür. Ancak Türkiye’de yapılan çalışmaların Avrupa’daki organoloji çalışmalarından çok farklı bir seyir izlediği görülmektedir. Nitekim Türkiye’de cumhuriyetin ilk yıllarında yapılan araştırmaları incelediğimizde çalgıları ele almak amacıyla yazılmış çalışmaların sayısının çok az olduğunu, bu dönem literatürüne girmiş çalışmaların genellikle konservatuvar ve radyo gibi kurumlar tarafından gerçekleştirilen derleme çalışmaları sonucunda kaleme alındığını görmekteyiz. Bu çalışmalar çalgıları tanıtmak amacıyla yazılmasalar da çalgılar hakkında bilgi veren ilk çalışmalardır. Bunun yanı sıra Türk Müziği alanında eğitim veren bir konservatuvarın kurulmasıyla Türk Müziği ve çalgıları konusunda akademik çalışmalar yapılmaya başlamıştır. Dolayısıyla Türkiye’de organoloji çalışmalarının ilk bölümünü resmi kurumlar tarafından düzenlenen derleme çalışmaları, ikinci bölümünü ise İstanbul’da Türk Mûsikîsi Devlet Konservatuvarının kurulmasıyla başlayan organoloji çalışmaları olarak tasnif etmek mümkündür.

🔖

Cite This Article

IŞIK, S. T. (2015). -. Mukaddime, Cilt: 6 - Sayı: 1, 197–220. https://ajindex.com/articles/7400

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Abdullah Arseven, Çalgı Bakımı ve Onarımı, CHP Yayınları, Ankara 1946.
  2. Ahmed Adnan Saygun, Rize, Artvin ve Kars Havalisi Türkü, Saz ve Oyunları Hakkında Bazı Malumat, Numune Matbaası, İstanbul 1937.
  3. Ahmet İslam Toz, Enstrümantasyon Açısından Ney, İTÜ SBE, (YLT) İstanbul 2000.
  4. Ahmet Say, Müzik Ansiklopedisi, Müzik Ansiklopedisi Yayınları, Ankara 2010.
  5. Ahmet Taçoğlu, Tanbur’da kullanılan Ses Tablalarında Rezonans Özelliklerinin İncelenmesi, HÜ FBE, (YLT), Ankara 1997.
  6. Ali Maruf Alaskan, Strüktürel Özelliklere Bağlı Olarak Deride Müziksel Ses ve Özelliklerinin Araştırılması, EÜ FBE, (DT), İzmir 2012.
  7. Ali Maruf, Alaskan, “Üniversitelerde Çalgı Yapım Eğitimi ve Geleneksel Usta-Çırak İlişkisi”, Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sy. 4, s. 175-180. Ali Rıfat Çağatay, “Garp Mûsıkîsinin Esası Eski Türk Mûsıkîsidir” Akşam, 8 Teşrinisani 1934.
  8. Ali Rıza Yalgın, Cenup’ta Türkmen Çalgıları, Seyhan Basımevi, Adana 1940.
  9. Ali Tan, Ney Açkısının Tarihi ve Teknik Gelişimi, MÜ SBE, (DT), İstanbul 2011.
  10. Armağan Coşkun Elçi, Muzaffer Sarısözen (Hayatı, Eserleri ve Çalışmaları), Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 1997.
  11. Ayhan Gunca, Kemençe, Ney ve Tanbur İçin Orkestral Yazım Tekniği, İTÜ SBE, (SY), İstanbul 2007.
  12. Ayhan Gunca, Orkestra Bünyesinde Türk Müziği Sazları, İTÜ SBE, (SY), İstanbul 1999
  13. Ayhan Sarı, Türk Müziği Çalgıları, Musiki Dergisi, İzmir 2009.
  14. Ayşegül Kostak, Kanunun Enstrümantasyon ve Orkestrasyon Açısından Değerlendirilmesi, İTÜ SBE, (YLT), İstanbul 2001.
  15. Aytaç Akarçay, Türk Halk Müziği Sazlarının Sınıflandırılması, Kullandığı Yöreler ve Türler, EÜ SBE, (YLT) İzmir 1998.
  16. Barbaros Bozkır, Bağlamada Malzeme-Tını İlişkisi ve Dinamik Analizler, DEÜ SBE, (YLT), İzmir 2002.
  17. Berna Tuncer, Eskiçağ’da Doğu Akdeniz Müzik Enstrümanları, İÜ SBE, (YLT), İstanbul 1999. Cafer Açın, “Tanburumuzda ve Mûsikîmizdeki Kargaşa”, Balıkesir I. Türk Müziği Sempozyumu, Balıkesir 1998, s. 137-157. Cafer Açın, “Türkiye’de Mûsıkî Âletleri Yapımcılığı ve Mûsıkî Aletlerimiz” II. Milletlerarası Türkoloji Kongresi Tebliğ Özetleri, İstanbul 1977, s. 59-61.
  18. Cafer Açın, Bağlama Yapım Sanatı ve Sanatçıları, Emek Basımevi, İstanbul 2000.
  19. Cafer Açın, Enstrüman Bilimi: Organoloji, Yenidoğan Basımevi, İstanbul 1994.
  20. Cafer Açın, Ud Yapım Sanatı ve Sanatçıları, Emek Basımevi, İstanbul 2000.
  21. Canan Yaman, Enstrümantasyon Açısından Ud, İTÜ SBE, (YLT), İstanbul 1998.
  22. Cenk Celasin, Hristiyanlık Öncesi Anadolu Medeniyetlerinde Müzik Aletleri, İTÜ SBE, (YLT), İstanbul 2002. Cevdet K