Journals / Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Nutrient Content and Crude Protein of Some Plants in Natural Rangeland in Konya Region

Konya Bölgesi Doğal Meraları İçerisindeki Bazı Bitkilerin Ham Protein ve Besin Elementi İçerikleri

Pages
132–147
Publication Date
2019-07-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

All of the plants studied were under the copper element reading limits.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The research was carried out in order to determine the nutrient content of different plant species growing in rangeland areas including Selcuk University Campus on Konya-Afyon Highway, approximately 20 km north of Konya province center in 1993.
📊
Key Findings & Data:According to this, the nitrogen of macro nutrients is the highest (1.51%) among the tested plants Euphobia macroclada Boiss., phosphorus Glaucium grandiflorum Boiss. et Huet in Boiss. var. tuguatum Culllen. (0.18%) and potassium was found in Salvia sclarea L. plant (1.66%).
💡
Conclusion & Impact:All of the plants studied were under the copper element reading limits.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Konya · mera · ham protein

Abstract

The research was carried out in order to determine the nutrient content of different plant species growing in rangeland areas including Selcuk University Campus on Konya-Afyon Highway, approximately 20 km north of Konya province center in 1993. The research area in the typical continental climate zone has a shallow soil structure with depth varying according to topography. Soils that have clay-loam have very high pH and lime values and low organic matter. Vegetative parts of the plants were collected and analyzed in June during late vegetative development. Macro and micro nutrient contents obtained from plant analyzes were different according to the plant species. According to this, the nitrogen of macro nutrients is the highest (1.51%) among the tested plants Euphobia macroclada Boiss., phosphorus Glaucium grandiflorum Boiss. et Huet in Boiss. var. tuguatum Culllen. (0.18%) and potassium was found in Salvia sclarea L. plant (1.66%). The highest values of calcium, magnesium and sulfur elements are also found in phosphorus, such as Glaucium grandiflorum Boiss. et Huet in Boiss. var. tuguatum Culllen. (2.95%, 0.69 and 0.51 respectively). Achillea wilhelmsii C. Koch. Sodium (0.13%) was found to be higher than the others. Depending on the nitrogen values obtained, the highest crude protein content (9.44%) was also obtained in the same plant. Iron (556 ppm), zinc (35 ppm) and manganese (194 ppm) were obtained from the micro nutrients Thymus sipyleus Boiss. subsp. Rosulans (Borbas) Jalas., Eryngium campestre L. var. virens Link. and Achillea wilhelmsii C. Koch. were found to be higher in plants than in the others. 290 ppm B was detected in Bromus tectorum L. plant. All of the plants studied were under the copper element reading limits.

Özet

Araştırma, Konya il merkezinin yaklaşık 20 km kuzeyinde, Konya-Afyon karayolu üzerinde, Selçuk Üniversitesi kampüsünü de içine alan mera alanlarında yetişen farklı bitki türlerinin besin elementi içeriklerini belirlemek amacıyla 1993 yılında yürütülmüştür. Tipik karasal iklim kuşağında yer alan araştırma alanı, derinliği topoğrafyaya göre değişmekle birlikte oldukça sığ bir toprak yapısına sahiptir. Killi-tın bünyeye sahip olan toprakların pH ve kireç değerleri oldukça yüksek, organik maddesi düşüktür. Bitkilerin toprak üstü aksamları Haziran ayında vejetatif gelişmenin son dönemlerinde toplanarak analiz edilmiştir. Bitki analizleri neticesinde elde edilen makro ve mikro besin elementi kapsamları bitkilerin türüne göre farklılık göstermiştir. Buna göre, makro besin elementlerinden azot, incelenen bitkiler içerisinde en yüksek (%1.51) Euphobia macroclada Boiss. bitkisinde bulunurken, fosfor Glaucium grandiflorum Boiss. et Huet in Boiss. var. torguatum Culllen. bitkisinde (%0.18) ve potasyum ise Salvia sclarea L. bitkisinde (%1.66) tespit edilmiştir. Kalsiyum, magnezyum ve kükürt elementlerinin en yüksek değerleri fosforda olduğu gibi yine Glaucium grandiflorum Boiss. et Huet in Boiss. var. torguatum Culllen. bitkisinden (sırasıyla; % 2.95-0.69 ve 0.51) elde edilmiştir. Achillea wilhelmsii C. Koch. bitkisinde ise diğerlerine göre daha fazla oranda sodyum (%0.13) tespit edilmiştir. Elde edilen azot değerlerine bağlı olarak en yüksek (%9.44) ham protein içeriği de yine aynı bitkide elde edilmiştir. Mikro besin elementlerinden demir (556 ppm), çinko (35 ppm) ve manganın (194 ppm) sırasıyla Thymus sipyleus Boiss. subsp. Rosulans (Borbas) Jalas., Eryngium campestre L. var. virens Link. ve Achillea wilhelmsii C. Koch. bitkilerinde diğerlerine oranla daha fazla bulunduğu belirlenmiştir. Bromus tectorum L. bitkisinde 290 ppm B tespit edilmiştir. Araştırmaya alınan bitkilerin tamamında bakır elementi okuma sınırlarının altında kalmıştır.

🔖

Cite This Article

POLAT, H., BAYRAKLI, F. (2019). Nutrient Content and Crude Protein of Some Plants in Natural Rangeland in Konya Region. Bahri Dağdaş Bitkisel Araştırma Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 132–147. https://ajindex.com/articles/738796

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. Alatürk, F. (2012). Gübrelemenin Çanakkale ili meralarında verim ve otun kimyasal bileşimine etkileri. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (Yüksek Lisans Tezi), Çanakkale. Altın, M., Gökkuş, A., Koç, A. (2011a). Çayır ve Mera Yönetimi
  2. Cilt (Genel İlkeler). T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara. Anonymous, (1971). Nutrientrequirements of beefcattle. N.A.S. Washinton D.C. 55p. Anonim, (2019a). http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1001, Erişim Tarihi: 25.05.2019. Anonim, (2019b). T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü, https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?m=KONYA, Erişim Tarihi: 25.05.2019. Aydın, A., Başbağ, M., (2017). Karacadağ’ın farklı yükseltilerindeki meraların durumu ve ot kalitesinin belirlenmesi. Anadolu Tarım Bilim. Derg./Anadolu J. Agr. Sci., 32: 74-84. Bakır, Ö., Açıkgöz, E. (1976). Yurdumuzda yem bitkileri, çayır-mera tarımının bugünkü durumu, geliştirme olanakları ve bu konuda yapılan araştırmalar. Çayır-Mera ve Zootekni Araştırma Enstitüsü Yayınları, No: 61, Ankara. Bakır, Ö., Özkaynak, İ. (1977). Yem Bitkileri İsim Kılavuzu. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yay. No: 648. Yardımcı Ders Kitapları No: 202, Ankara. Bakoglu, A., Gökkus, A., Koç, A. (1999). Dominant mera bitkilerinin biomas ve kimyasal kompozisyonlarının büyüme dönemindeki değişimi
  3. Kimyasal Kompozisyondaki Değişimler. Tr. J. Of Agric. And Foresty 23 (Ek sayı: 2): 495-508. Bakoğlu, A., Koç, A. (2002). Otlatılan ve korunan iki farklı mera kesiminin bazı toprak ve bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması, I. Bitki örtüsü özelliklerinin karşılaştırılması, Fırat Üniversitesi, Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 14(1):37-77. Barnes, T. G., Varner, L. W., Blankenship, L. H., Fillinger, T. J., Heineman, S. C. (1990). Macro andtrace mineral con-tent of selected South Texas deerforages. Journal of Range Management, 43: 220‐223. Bayraklı, F. (1987). Toprak ve Bitki Analizleri. Ondokuz Mayıs Üniv. Ziraat Fak. Yay. No: 17, Samsun. Bayraktar, E. (2005). Tekirdağ koşullarında bazı yem bitkilerinin farklı gelimse dönemlerinde kök ve gövdelerinde biriktirilen kimi besin maddelerinin değişimi. T. Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Tekirdağ. Bayraktar, E. (2012). Taban ve orman içi meralarda bitki örtülerinin verimleri, tür bileşimi ve önemli türlerin bazı özellikleri üzerinde bir araştırma. Namık Kemal Üniv. Fen Bilimleri Enst. Doktora Tezi (Yayınl