SavedAdd your journal

Journals / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 5

ORDU İLİ ÜNYE İLÇESİ KAYA MEZARLARI

Hacer KUMANDAŞ YANMAZ
Pages
106–129
Publication Date
2018-05-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ordu İli Ünye İlçesi kaya mezarları, stilistik ve mimari açıdan incelediğinde, kaya mezarlarının ortaya çıkışına etki eden kültürün aynen aktarılmadığı, yöresel özelliklerin de kaya mezarlarının şekillendirilmesinde önemli bir rol oynadığı sonucu ortaya çıkmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ordu İli Ünye İlçesinde tespit edilen kaya mezarlarının birbirleriyle ve Paphlagonia Bölgesindeki benzer örnekleriyle karşılaştırılarak, gün yüzüne çıkmaları ve incelenmeleri amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma kapsamında, Ünye İlçe merkezinin 1km. kuzey doğusunda Kaleköy sınırları içerisinde yer alan Ünye kalesinde 2 adet ve İlçe merkezinin 5 km. kadar güneydoğusunda yer alan Cevizdere Mevkii’nde “Tozkoparan” olarak adlandırılan 1 adet kaya mezarı olmak üzere toplam 3 adet kaya mezarı tespit edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ordu İli Ünye İlçesi kaya mezarları, stilistik ve mimari açıdan incelediğinde, kaya mezarlarının ortaya çıkışına etki eden kültürün aynen aktarılmadığı, yöresel özelliklerin de kaya mezarlarının şekillendirilmesinde önemli bir rol oynadığı sonucu ortaya çıkmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2 adet
⚙️Variables:Ordu · Ünye · Kaya Mezarı

Özet

Ordu İli Ünye İlçesinde tespit edilen kaya mezarlarının birbirleriyle ve Paphlagonia Bölgesindeki benzer örnekleriyle karşılaştırılarak, gün yüzüne çıkmaları ve incelenmeleri amaçlanmıştır. Ayrıca söz konusu kaya mezarlarının Urartu kaya mezarları ile işçilik ve teknik bazı özellikler bakımından benzer özeliklerinin var olup olmadığı incelenmiştir. Bu çalışma kapsamında, Ünye İlçe merkezinin 1km. kuzey doğusunda Kaleköy sınırları içerisinde yer alan Ünye kalesinde 2 adet ve İlçe merkezinin 5 km. kadar güneydoğusunda yer alan Cevizdere Mevkii’nde “Tozkoparan” olarak adlandırılan 1 adet kaya mezarı olmak üzere toplam 3 adet kaya mezarı tespit edilmiştir. Ünye Kaya Mezarlarının birçok özelliği, Paphlagonia Bölgesindeki kaya mezarları ile benzer olduğu tespit edilmiştir. Tozkoparan Kaya Mezarındaki kabartma boğa başı ile Ünye Kalesi 1nolu Kaya Mezarında görülen kartal motifinin, yine Paphlagonia Bölgesi’ndeki, Kastamonu’da yer alan Kalekapı Kaya Mezarının cephesinde de görülen koruyucu özelliklere sahip betimlerin, Anadolu’da Hitit, Urartu ve Phryg Uygarlıkları ile yerli geleneğin kesilmeksizin devam ettirildiğini göstermektedir. Urartu kaya mezarları, düz ağızlı kazıyıcılarla açılan ve böylece duvarda düz bir yüzey oluşturan teknikle yapılmışlardır. Bu kaliteli işçilik, Ordu kaya mezarlarında da aynıdır. Urartu kaya mezarlarının girişlerinin kapalı olduğuna dair kapı mil yuvalarına rastlanan Van 4, Palu l, Kaleköy ve Bağın 1 Kaya Mezarlarının, Cevizdere Mevkii’ndeki Tozkoparan Kaya Mezarıyla benzer olduğu anlaşılmıştır. Ordu İli Ünye İlçesi kaya mezarları, stilistik ve mimari açıdan incelediğinde, kaya mezarlarının ortaya çıkışına etki eden kültürün aynen aktarılmadığı, yöresel özelliklerin de kaya mezarlarının şekillendirilmesinde önemli bir rol oynadığı sonucu ortaya çıkmaktadır.

🔖

Cite This Article

YANMAZ, H. K. (2018). ORDU İLİ ÜNYE İLÇESİ KAYA MEZARLARI. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 5, 106–129. https://ajindex.com/articles/738142

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. AFACAN, M. (1984). “Kastamonu, Oyulmuş Kaya ve Şehinşah Kayası Mezarı” Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Erzurum: Yayınlanmamış Lisans Tezi. AKKAYA, M. (I. Baskı). Amisos Hazinesi, Samsun. AKKAYA, M. (1997) “Mezardaki Pontus” Atlas Dergisi, 48. AKURGAL, E. (1955)
  2. Phrygische Kunst, Ankara:
  3. Ankara Üniversitesi.
  4. AKURGAL, E. (1976).
  5. Die Kunts Der Hethiter, Hirmer Press.
  6. AKYURT, İ.M. ( 1998). M.Ö. 2 Bin de Anadolu’da Ölü Gömme Adetleri, Ankara:
  7. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  8. AYAN, İ.Z. (1989 ) “Paphlagonia Bölgesi Kaya Gömütlerinden Kalelapı ve Ev Kayası” Atatürk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Erzurum: Yayınlanmamış Yüksek LisanTezi. BAŞARAN, C. (1984) “Hitit-Geç Hitit Yontu Sanatı İlişkileri” Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum: Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi. BİTTEL, K. (1950) Grundzüge der Yor- Und Frühgeschicte Kleinasiens, Tübingen: Verlag Ernst Wasmuth. BÜYÜK, (1986)
  9. Büyük Ansiklopedi, Cilt 11. CAN, Ş. ( 4. Basım) Klasik Yunan Mitolojisi, İstanbul:
  10. İnkılap Kitapevi. ÇEBİ, S. ( 1. Basım). Ordu’da Osmanlı Devri Kitabeleri, Ordu: Ordu Valiliği. ÇEBİ, S. ( 2000). Ordu Şehri Hakkında Derlemeler ve Hatıralar, Ordu: Orsev Yayınları.
  11. ÇEVİK, N. (1991). “Urartu Kaya Gömütleri” Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum: Doktora Tezi. ÇEVİK, N. (2000). Urartu Kaya Mezarları ve Ölü Gömme Gelenekleri, Ankara:
  12. Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  13. ÇEVİK, N. (2003). “Anadolu’daki Kaya Mimarlığı Örneklerin Karşılaştırılması ve Kültürlerarası Etkileşim Olgusunun Yeniden İrdelenmesi”, Olba VIII, 213-250.
  14. DEMARGE, P. (1962). Die Geburt der Griechischen Kunst. FREELY, J. (1996).
  15. The Black Sea Coast of Turkey, Redhouse. GALL, H.V. (1966).
  16. Die Paphlagonischen Felsgraber, Ist.Mitt. Beiheft 1. GHIRSMANN, R. (1962)
  17. Iran, C.H. Beck. HASPELS, C.H.E. (1971)
  18. The Highlands of Phrygia, Sites and Monuments, Vol.I-II. HERODOTOS, (1991).
  19. Heredot Tarihi, Çev. M. Ökmen, İstanbul:
  20. Remzi Kitapevi. IŞIK, A. (2001).
  21. Antik Kaynaklarda Karadeniz Bölgesi, Ankara:
  22. Türk Tarih Kurumu. IŞIK, F. (1987). “Zur Entstehungen Phrygischer Felsdenkmaler” Anatolian Studies, 37. KARAOSMANOĞLU, M. (1996). “Tanıktepe Oda Mezarı” Van Gölü Çevresi Kültür Varlıkları Sempozyumu Bildirileri, Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Gölü Çevresi Tarihi Eserleri ve Değerlerini Araştırma ve Uygulama Merkezi, Van 22- 25 Mayıs 1995, 177-190.
  23. KARAOSMANOĞLU, M. (2004).“Urartu Kaya Mezarlarının Kökeni Üzerine” 60. Yaşında Fahri Işık’