SavedAdd your journal

Journals / Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 7

GENÇ VE YETİŞKİNLERDE DUYGUSAL ZEKÂ ve MUTLULUK DÜZEYİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Uğur GÜRGAN
Ayça TOP
Pages
113–132
Publication Date
2019-08-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Mutluluğa ilişkin toplam varyansın %22’sinin duygusal zekâ ile açıklandığı belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Duygusal zekâya sahip olan kişiler sosyal beceriler konusunda hünerlidirler.
📊
Key Findings & Data:Bu araştırma kapsamında 2019 yılında Balıkesir ili ve çevre illerdeki üniversite öğrencisi ve yetişkinlerden veriler toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Mutluluğa ilişkin toplam varyansın %22’sinin duygusal zekâ ile açıklandığı belirlenmiştir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:Duygusal Zekâ · Mutluluk · Hayal

Özet

Duygusal zekâya sahip olan kişiler sosyal beceriler konusunda hünerlidirler. Mutlu olan kişilerin mutluluklarının altında yatan sebeplerin ortaya konulması kişilerin psikolojik sağlığının artırılmasına yönelik çalışmalara ışık tutabilir. Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin ve yetişkinlerin duygusal zekâ ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmada betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Bu araştırma kapsamında 2019 yılında Balıkesir ili ve çevre illerdeki üniversite öğrencisi ve yetişkinlerden veriler toplanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak duygusal zekâyı ölçmek için Schutte Duygusal Zekâ Ölçeği; mutluluk düzeyini ölçmek için Oxford Mutluluk Ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca demografik bilgileri elde etmek için kişisel bilgi formu uygulanmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri arasında cinsiyet, umut, yaşamın anlamı ve hayal kurma yer almaktadır. Verilerin analizinde parametrik testlerden t-testi, varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizinden yararlanılmıştır. Bu araştırmada duygusal zekânın mutluluğun anlamlı bir yordayıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Mutluluğa ilişkin toplam varyansın %22’sinin duygusal zekâ ile açıklandığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜRGAN, U., TOP, A. (2019). GENÇ VE YETİŞKİNLERDE DUYGUSAL ZEKÂ ve MUTLULUK DÜZEYİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 7, 113–132. https://ajindex.com/articles/737749

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Austin, E. J., Saklofske, D. H., Huang, S. H., & McKenney, D. (2004). Measurement of trait emotional intelligence: testing and cross-validating a modified version of Schutte et al.'s (1998) measure. Personality and Individual Differences, 36(3), 555-562. https://doi.org/10.1016/S0191-8869(03)00114-4
  2. Bal, P. N., ve Gülcan, A. (2014). Genç yetişkinlerde iyimserliğin mutluluk ve yaşam doyumu üzerindeki etkisinin incelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 2(1 (ÖZEL)), 41-52.
  3. Bülbül, Ş., & Giray, S. (2011). Sosyodemografik özellikler ile mutluluk algısı arasındaki ilişki yapısının analizi. Ege Akademik Bakış Dergisi, 11(5), 113-123.
  4. Çakar, U., & Arbak, Y. (2004). Emotional intelligence: the changing relationship of emotion-intelligence under modern approaches. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(3), 23-27.
  5. Doğan, T., & Sapmaz, F. (2012). Examination of psychometric properties of the Turkish version form of the Oxford Happiness Questionnaire in university students. Düşünen Adam, 25(4), 297-304.
  6. Erdoğdu, MY (2008). Duygusal zekânın bazı değişkenler açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), 62-76.
  7. Frank, J. (1968). The role of hope in psychotherapy. International Journal Of Psychiatry, 5(5), 383. Goleman, D. (1995). Emotional intelligence. New York: Bantam. Hills, P., & Argyle, M. (2002). The Oxford Happiness Questionnaire: a compact scale for the measurement of psychological well-being. Personality and individual differences, 33(7), 1073-1082.
  8. Özdemir, Y. ve Koruklu, N. (2011). Üniversite öğrencilerinde değerler ve mutluluk arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 190-210.
  9. Mayer, J. D., & Salovey, P. (1993). The intelligence of emotional intelligence. Intelligence 17(4)433-442 https://doi.org/10.1016/0160-2896(93)90010-3
  10. Mayer, J. D., Salovey, P., & Caruso, D. (2000). Emotional intelligence as Zeitgeist, as personality, and as a mental ability. In R. Bar-On & J. D. A. Parker (Eds.), The handbook of emotional intelligence (pp. 92-117). New York: Jossey-Bass. Newsome, S., Day, A. L., & Catano, V. M. (2000). Assessing the predictive validity of emotional intelligence. Personality and Individual Differences, 29(6), 1005-1016. http://dx.doi.org/10.1016/S0191-8869(99)00250-0
  11. Özer, B. U., & Tezer, E. (2008). Umut ve olumlu-olumsuz duygular arasındaki ilişkiler. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (23) 81-86.