SavedAdd your journal

Journals / Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 3

Kurumsal Yönetim Amaçlarına Ulaşmak İçin Yönetim Modeli: Kurumsal Öğrenmeyi Destekleyen İç Denetim

Özcan YETİŞ
İsmail GÖKDENİZ
Cihat KARTAL
Pages
64–80
Publication Date
2017-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Örgütte ilkeli bir ortak anlayışa neden olacak model, Örgütsel Bilgi Yaratımının Dinamik Teorisi (Nonaka, 1994) ve Kurumsal Öğrenmede Durumsallık Yaklaşımından (Gnyawali ve Stewart, 2003) oluşan iki aşamalı bir öğrenme perspektifi ile biçimlenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yönetişim alanındaki küresel otoritelerin (IIA, OECD, ICGN, ECGI) yazına katkıları incelenmiş ve kamu ve özel sektörü kapsayacak genellikte üç yönetişim amacı tespit edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bunlar, karar mekanizmalarında etik çerçevenin içselleştirilmesi; performansın etkin izlenmesi; karar organlarınca şeffaflık ve hesap verebilirlik prensiplerine uygun ve risk ve kontrol bilgileriyle beslenen sorumlu kararlar verilmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Örgütte ilkeli bir ortak anlayışa neden olacak model, Örgütsel Bilgi Yaratımının Dinamik Teorisi (Nonaka, 1994) ve Kurumsal Öğrenmede Durumsallık Yaklaşımından (Gnyawali ve Stewart, 2003) oluşan iki aşamalı bir öğrenme perspektifi ile biçimlenmektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:Yönetişim · iç denetim · kurumsal öğrenme

Özet

Yönetişim alanındaki küresel otoritelerin (IIA, OECD, ICGN, ECGI) yazına katkıları incelenmiş ve kamu ve özel sektörü kapsayacak genellikte üç yönetişim amacı tespit edilmiştir. Bunlar, karar mekanizmalarında etik çerçevenin içselleştirilmesi; performansın etkin izlenmesi; karar organlarınca şeffaflık ve hesap verebilirlik prensiplerine uygun ve risk ve kontrol bilgileriyle beslenen sorumlu kararlar verilmesidir. Makalede, kurul kompozisyonları, yönetici tazminatları gibi nispeten statik tedbirler nedeniyle bu amaçlara ulaşılamaması sorununa, bağımsız ve tarafsız iç denetim faaliyetinin kolaylaştırıcılığı (danışmanlık) ile desteklenen etkin bir bilgi yönetimiyle cevap verilmektedir. Bu bilgi yönetimi, ilave yönetim maliyetleri oluşturmaksızın, iç denetim birimlerinde yapısal değişim ve yeni süreçler gerektiren proaktif bir iç denetim modeli ile gerçekleştirilmektedir. Örgütte ilkeli bir ortak anlayışa neden olacak model, Örgütsel Bilgi Yaratımının Dinamik Teorisi (Nonaka, 1994) ve Kurumsal Öğrenmede Durumsallık Yaklaşımından (Gnyawali ve Stewart, 2003) oluşan iki aşamalı bir öğrenme perspektifi ile biçimlenmektedir.

🔖

Cite This Article

YETİŞ, Ö., GÖKDENİZ, İ., KARTAL, C. (2017). Kurumsal Yönetim Amaçlarına Ulaşmak İçin Yönetim Modeli: Kurumsal Öğrenmeyi Destekleyen İç Denetim. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 3, 64–80. https://ajindex.com/articles/728658

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. 5018 sy. Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu (Madde 55). (2017, 05). e.mevzuat. Başbakanlık Mevzuat Bilgi Sistemi: http://mevzuat.basbakanlik.gov.tr/Metin1.Aspx?MevzuatKod=1.5.5018&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=&Tur=1&Tertip=5&No=5018 adresinden alınmıştır. AKGÜN, A. E., LYNN, G. S., & BYRNE, J. C. (2003). Organizational Learning: A Socio-Cognitive Framework. Human Relations, 56(7), s. 839-868.
  2. ARGOTE, L., & MIRON-SPEKTOR, E. (2011). Organizational Learning: From Experience to Learning. Organization Science, 22(5), s. 1123-1137.
  3. BLACKA, B., & KIM, W. (2011). The Effect of Board Structure on Firm Value: A Multiple Identification Strategies Approach Using Korean Data. www.ecgi.org: http://ssm.com/abstract=968287 adresinden alınmıştır. CASEY, A. (2005). Enhancing Individual and Organizational Learning: A Social Model. Management Learning, 36(2), s. 131-147.
  4. CHADWICK, I. C., & RAVER, J. L. (2015). Motivating Organizations to Learn: Goal Orientation and Its Influence on Organizational Learning. Journal of Management, 41(3), s. 957-986.
  5. CHIVA, R., & ALEGRE, J. (2005). Organizational Learning and Organizational Knowledge Towards The Integration of Two Approaches. Managemant Learning, 36(1), s. 49-68.
  6. COMMON, R. (2004). Organizational Learning in a Political Environment. Policy Studies, 25(1), s. 35-49.
  7. ÇELİK, S., & ISAKSSON, M. (2013). Institutional Investors as Owners: Who Are They and What Do They Do? www.oecd.org: http://dx.doi.org/10.1787/5k3v1dvmfk42-en adresinden alınmıştır (s. 6). DEKKER, S., & HANSEN, D. (2004). Learning Under Pressure: The Effects of Politicization on Organizational Learning in Public Bureaucracies. Journal of Public Administation, 14(2), s. 211-230.
  8. ECGI Financial Reporting Council. (2003). The Combined Code on Corporate Governance. Nisan 2017 tarihinde www.ecgi.org: http://www.frc.org.uk/combined.cfm adresinden alındı. ELKJAER, B. (2004). Organizational Learning The 'Third Way'. Management Learning, 35(4), s. 419-434.
  9. ELST, C. V. (2016). Empowering The Audit Committee and The Auditor in Related Party Transactions. www.ecgi/wp: http://ssrn.com/abstract_id=2801585 adresinden alınmıştır (s.1). Experis Finance Manpowergroup. (2014). Auditing Strategic Risks: Turning Risk into Oppurtunity. 05 2017 tarihinde http://www.manpowergroup.com: http://www.experis.us/Website-File-Pile/Articles/Experis/FIN_Auditing-Strategic-Risks_020112.pdf adresinden alındı (s. 1). GNYAWALI, D. R., & STEWART, A. C. (2003). A Contingency Perspective on Organizatio