Perceptions about Gossip and Rumours in Academic Organizations

Objective & Hypothesis:Gossip and rumour, as forms of informal communication in academic organization have attracted little research attention in the literature.

📊

Key Findings & Data:A web-based questionnaire was sent to 356 academics working in the communications field.

💡

Conclusion & Impact:The findings revealed that gossip and rumours are quite common in academic organizations.

🔬Design:Survey & Empirical Study

📍Scope:Comprehensive Sample

⚙️Variables:Akademik örgütler · dedikodu · gayriresmi iletişim

Abstract

Gossip and rumour, as forms of informal communication in academic organization have attracted little research attention in the literature. This paper examines the perceptions of Turkish academics of gossip and rumours, gossip topics and their relationship with certain organizational cultural issues. A web-based questionnaire was sent to 356 academics working in the communications field. The findings revealed that gossip and rumours are quite common in academic organizations. Internal gossip and rumours are perceived to be more common than the external gossip and rumours. Gossips and rumours about the management and the personnel rights are among the top topics. On the other hand, academics generally have negative opinions about gossip and rumours. However, such negative opinions about gossip and rumours were found to decrease when the perceived organizational democracy and internal communication levels increase. It is clear that academic administrators may not cope with gossip and rumours successfully unless they improve democratic participation and internal communication.

Özet

Literatürde akademik örgütlerde gayriresmi iletişim türü olarak dedikodu ve söylentiler konusu oldukça az çalışılmıştır. Bu çalışmada, Türk üniversitelerinde akademisyenlerin dedikodu ve söylentiler hakkındaki algıları ile dedikodu ve söylentilerin konuları ve çeşitli örgüt kültürü unsurlarıyla ilişkisi incelenmektedir. Bu amaçla web tabanlı bir soru kağıdı 356 iletişim alanı akademisyenine uygulanmıştır. Bulgular, akademik örgütlerde dedikodu ve söylentilerin oldukça yaygın olduğunu göstermektedir. Örgüt içi dedikodu ve söylentiler örgüt dışı dedikodu ve söylentilere göre daha yoğun algılanmakta ve yönetim ve özlük hakları konularındaki dedikodu ve söylentiler ön sıralarda yer almaktadır. Öte yandan, akademisyenlerin dedikodu ve söylentiler hakkındaki kanaatleri genellikle olumsuzdur. Ancak, akademik örgütlerde algılanan örgüt demokrasi düzeyi ve örgüt içi iletişim arttıkça dedikodu ve söylentiler hakkındaki olumsuz kanaatlerin azaldığı bulgulanmıştır. Akademik yöneticilerin kurumlarındaki demokratik katılımı ve iç iletişimi iyileştirmedikçe dedikodu ve söylentilerle baş edebilmelerinin zor olacağı görülmektedir.

Keywords

Akademik örgütler dedikodu gayriresmi iletişim söylenti Academic organizations gossip informal communication rumour

🔖

Cite This Article

ATABEK, Ü., ÖZŞARLAK, P., ATABEK, G. (2021). Perceptions about Gossip and Rumours in Academic Organizations. Yükseköğretim Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 111–122. https://ajindex.com/articles/724819

📄 Full Text PDF Viewer

Open in New Tab ↗

↗New Tab

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

Adkins, K. C. (2014). The erasure of empowered gossip in academia. Nouvelle Revue Synergies Canada, 7, 1–10.
Akıncı Vural, Z. B. (2010). Kurum kültürü (3. basım). İstanbul:
İletişim Yayınları.
Altuntaş, S., Şahin Altun, Ö., & Çevik Akyıl, R. (2017). “Gossip” in organizational communication between nurse, doctor and dentist academicians. Journal of Health and Nursing Management, 4(3), 107–116.
Applbaum, R. L., & Anatol, K. W. E. (1979). The relationships among job satisfaction, organizational norms, and communicational climate among employees in an academic organization. Journal of Applied Communication Research, 7(2), 83–90.
Arabacı, İ. B., Sünkür, M. & Şimşek, F. Z. (2012). Öğretmenlerin dedikodu ve söylenti mekanizmasına ilişkin görüşleri: Nitel bir çalışma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(2), 171-190.
Arnold, J., & Feldman, C. (1986).
Organizational behavior. New York, NY: McGraw Hill Book. Atabek, Ü. (1991). Örgüt ve iletişim: Bir örgütsel iletişim aracı olarak telsiz. Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Ben-Ze’ev, A. (1994). The vindication of gossip. In Goodman, R. F. & Ben-Ze’ev, A. (Eds.), Good gossip (pp. 11–24).
Lawrence, KS: University Press of Kansas. Bennett, R. (1994). Organizational behavior (2nd ed.). Singapore: M&E Handbook Series. Bordia, P., Hunt, E., Paulsen, N., Tourish, D., & DiFonzo, N. (2004). Uncertainty during organizational change: Is it all about control? European Journal of Work and Organizational Psychology, 13(3), 345–365.
Bourdieu, P. (1987). What makes a social class? On the theoretical and practical existence of groups. Berkeley Journal of Sociology, 32, 1–17.
Bourdieu, P. (1988).
Homo academicus. Stanford, CA: Stanford University Press.
Cengiz, A. K. (2017). Bir yerli olma bağlamında dedikodu, söylentiler ve Antakyalılık. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(51), 311–327.
Clegg, S. R., & van Iterson, A. (2009). Dishing the dirt: Gossiping in organizations. Culture and Organization, 15(3–4), 275–289.
Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2005). Research methods in education (5th ed.). London: Routledge/Falmer. Çeğin, G., & Göker, E. (2012). Tözcülüğün tasfiyesi: İlişkisel sosyolojide temel yaklaşımlar. Ankara:
Notabene Yayınları.
Danış, M. S. (2015). Dedikodunun sosyolojisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyoloji Anabilim Dalı, Konya. Darmon, D. J. (2018). Researching the mechanisms of gossip in organizations: Fro