SavedAdd your journal

Journals / Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 15 - Sayı: 2

TRAKYA VE YIĞILCA BAL ARILARININ MORFOMETRİK YÖNTEMLERLE KARŞILAŞTIRILMASI

Davut GÜR
M. İhsan SOYSAL
Meral KEKEÇOĞLU
Pages
14–25
Publication Date
2018-05-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonuçlara göre gen kaynaklarının korunması ile ilgili acilen gerekli önlemlerin alınması Türkiye’de doğal olarak bulunan arı gen kaynaklarının korunması için önem arz etmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, Trakya ile Yığılca bal arısı popülasyonlarının morfolojik özellikler bakımından tanımlanması ve karşılaştırılması amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma materyali 19 farklı arılıktan 94 koloniden olmak üzere toplam 2641 işçi arı oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonuçlara göre gen kaynaklarının korunması ile ilgili acilen gerekli önlemlerin alınması Türkiye’de doğal olarak bulunan arı gen kaynaklarının korunması için önem arz etmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bal Arısı · Biyoçeşitlilik · Geometrik Morfometrik

Özet

Bu çalışmada, Trakya ile Yığılca bal arısı popülasyonlarının morfolojik özellikler bakımından tanımlanması ve karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma materyali 19 farklı arılıktan 94 koloniden olmak üzere toplam 2641 işçi arı oluşturmuştur. Bal arısı popülasyonlarının kanat morfolojisi, sağ kanatları üzerinde işaretlenen 19 noktanın Kartezyen koordinatlarına göre geometrik morfometrik analiz yöntemi ile incelenmiştir. Elde edilen veriler SPSS.15 paket programında Diskiriminant Fonksiyon Analizi (DFA) ve çok değişkenli varyans analizi (MANOVA) yapılarak sonuçlar koloni ortalamaları ve bireysel veriler üzerinden değerlendirilmiştir.Tekirdağ, Kırklareli ve Yığılca bal arısı popülasyonları sağ ön kanat üzerinde belirlenen 20 karaktere göre karşılaştırıldığında A4, B4 ve AREA6 karakterlerinin popülasyonları ayırmada çok önemli karakterler olduğu B3, G7, J10, K19, L13, Q21 ve CI karakterleri gruplar arasındaki farklılıkları ortaya çıkarmakta önemlilik arz etmediği sonucu ortaya çıkmıştır (P<0,005). Gruplara ait koloni ortalamaları verilerinin serpilme diyagramı incelendiğinde Yığılca, Kırklareli ve Tekirdağ bal arısı alttürü gruplarına ait kolonilerin % 92,6’sı kendi orijinal grupları içinde doğru olarak sınıflandırılmıştır. Çalışmada değerlendiren üç ilin arı popülasyonları birbirlerinden önemli düzeyde farklı bulunmuştur. Grup merkezleri birbirine en uzak popülasyonlar ise Kırklareli ve Yığılca popülasyonlarıdır. Bu çalışmada Kırklareli bal arısı popülasyonun ortalama CI (2.15) değeri A. m. carnica için belirlenen standardın çok altında (2.5-2.7) bulunmuştur. Bulunan bu değer A. m. caucasica ırkına ilişkin CI (2.13) değeri ile birebir örtüşmektedir. Bu sonuçlara göre Türkiye arı biyo-çeşitliliği göçer arıcılığın yanı sıra ticari ana arı satışından önemli derecede etkilenmektedir. Bu sonuçlara göre gen kaynaklarının korunması ile ilgili acilen gerekli önlemlerin alınması Türkiye’de doğal olarak bulunan arı gen kaynaklarının korunması için önem arz etmektedir.

🔖

Cite This Article

GÜR, D., SOYSAL, M. İ., KEKEÇOĞLU, M. (2018). TRAKYA VE YIĞILCA BAL ARILARININ MORFOMETRİK YÖNTEMLERLE KARŞILAŞTIRILMASI. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 2, 14–25. https://ajindex.com/articles/722366

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Adams CD, Rohlf J F, Slice DE (2004). Geometric morphometrics: ten years Adams 2004 of progress following the ‘revolution’ Ital. J. Zool. 71, 5-16.
  2. Anonim (2003). Bee Research Institute Ltd. Dol. http://beedol.cz/dawino/info-sluzba.html. Erişim Tarihi:02.08.2017
  3. Aslan TF (1994). Trakya Bölgesi Arılarında Verimle İlgili Bazı Morfolojik Karakterlerin Yılboyu Değişimlerinin Belirlenmesi Üzerine Araştırmalar.Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü (basılmamış), Tekirdağ. Çakmak, İ. Fuchs S., Çakmak SS., Koca AÖ., Nentchev P. and Kandemir İ., "Morphometric analysis of honeybees ditributed ın northern Turkey along the black sea coast," Uludağ Arıcılık Dergisi, Vol. 14, no. 2, pp. 59-68, 2014.
  4. Çınar M (2006). Muğla Yöresi Bal Arısı Popülasyonlarında Morfometrik Varyasyonların Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Zootekni Anabilim Dalı, İzmir,
  5. Dülger C (1995). Kafkas Orta Anadolu ve Erzurum bal arısı (Apis mellifera L) genotiplerinin Erzurum koşullarında performanslarının belirlenmesi ve morfolojik özellikleri. Doktora Tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. Doğaroğlu M (1992). Arıcılık Ders Notları.Trakya Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları Yayın No:42, Ders Notu No:42, Tekirdağ. Engel MS., "A New Interpretation of the Oldest Fossil Bee (Hymenoptera: Apidae)" Amerıcan Museum Novıtates, no. 3296, pp. 11, 2000.
  6. Francoy TM., Wittmann, D. Steinhage V., Drauschke M., Müller S., Cunha DR., Nascimento AM., Figueiredo VLC., Simões ZLP., De Jong D., Arias MC., and Gonçalves LS., "Morphometric and genetic changes in a population of Apis mellifera after 34 years of Africanization," Genet. Mol. Res., vol. 8, no. 2, pp. 709-717, 2009.
  7. Gençer HV (1996). Orta Anadolu bal arısı (A m anatoliaca) ekotiplerinin ve bunlarının çeşitli melezlerinin yapısal ve davranış özellikleri üzerine bir araştırma. Doktora Tezi, Zootekni Anabilim Dalı, Ankara.
  8. Goetze GKL (1951). Der Stress und den Cubitalindex im Vorderflügel der Honigbiene. Nevses über Bienen- zeichnung und Bienen Soßen aus aller Welt. Die imme no: 3, Lidenscheid. Güler A (1995). Türkiye’deki Önemli Balarısı (Apis mellifera L) Irk ve Ekotiplerinin Morfolojik Özellikleri ve Performanslarının Belirlenmesi Üzerinde Araştırmalar. Doktora Tezi, Zootekni Anabilim Dalı, Adana. Güler A., Kaftanoglu O., "Türkiye’deki önemli bal arısı ırk ve ekotiplerinin morfolojik özellikleri-II," Turkish Journal of Veterinary Animal Science, c. 23, s. 3, ss. 571-575, 1999.
  9. Güler ve Bek (2002).Forewimg Angles of Honey Bee (Apis