Journals / Bilge Strateji / 2010 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Türkiye-İsrail İlişkilerinde Yeni Dönem

TÜRKİYE-İSRAİL İLİŞKİLERİNDE YENİ DÖNEM

Pages
93–114
Publication Date
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this new period, it is estimated that the relations between Ankara and Tel-Aviv will continue to exist at a lower level.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The recent tension between Turkey and Israel cannot be explained by just paying attention to the post-Gaza War debates.
📊
Key Findings & Data:Turkey’s new foreign policy vision that has been in effect since the early 2000s and the political developments in the Middle East in the last decade expose the structural causes of the tension.
💡
Conclusion & Impact:In this new period, it is estimated that the relations between Ankara and Tel-Aviv will continue to exist at a lower level.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkiye · İsrail · Türkiye-İsrail İlişkileri

Abstract

The recent tension between Turkey and Israel cannot be explained by just paying attention to the post-Gaza War debates. Ankara’s denunciation of Israeli state violence for the resolution of its conflicts has been a common feature of bilateral relations and thus it should be seen natural for Turkey to be critical of the Operation Cast Lead. Turkey’s new foreign policy vision that has been in effect since the early 2000s and the political developments in the Middle East in the last decade expose the structural causes of the tension. Bilateral relations are entering into a new period with greater influence of Turkey in regional affairs. In this new period, it is estimated that the relations between Ankara and Tel-Aviv will continue to exist at a lower level.

Özet

Gazze Savaşı’nın ardından Türkiye-İsrail ilişkileriyle ilgili yapılan tartışmalar iki ülke arasında yaşanan gerginliği açıklamakta yetersiz kalmaktadır. Türkiye, İsrail’in şiddet siyasetini geçmişte sürekli protesto etmiştir. Bu nedenle Ankara’nın Dökme Kurşun Harekâtı’na verdiği tepki ikili ilişkilerin doğal bir yönü olarak değerlendirilmelidir. Ankara’nın 2000’li yılların başından itibaren uygulamaya çalıştığı yeni dış politika vizyonuyla bölgede denge siyasetine dönmesi ve bu süre zarfında bölgede cereyan eden siyasi gelişmeler (Irak Savaşı gibi) gerginliğin yapısal arka planını ortaya koymaktadır. İkili ilişkiler, Türkiye’nin bölgede etkinleşen varlığı ile yeni bir döneme girmektedir. Yeni dönemde Türkiye-İsrail ilişkilerinin daha düşük seviyede seyredeceği zannedilmektedir.

🔖

Cite This Article

KAYA, E. (2010). Türkiye-İsrail İlişkilerinde Yeni Dönem. Bilge Strateji, Cilt: 2 - Sayı: 2, 93–114. https://ajindex.com/articles/713884

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Alboğa, Aydan. “The Turkish-Israeli Relationship in the Post-Cold War Era.” Master Thesis. Bogazici University, 2002.
  2. Aras, Bülent. “Turkish Foreign Policy and Jerusalem: Toward A Societal Construction of Foreign Policy.” Arab Studies Quarterly Vol 22 No 4 (2000): 31-58.
  3. Aras, Bülent. “Turkey and the Palestinian Question Since Al-Aqsa Intifada.” Alternatives: Turkish Journal of International Relations Vol 1 No 3 (2002): 49-63.
  4. Arı, Tayyar. “Gazze Sonrası İsrail’de İç Dinamikler ve Barış Süreci.” Ortadoğu Etütleri Cilt 1 Sayı 1 (2009): 83–98.
  5. Bacık, Gökhan. “The Limits of An Alliance: Turkish-Israeli Relations Revisited.” Arab Studies Quarterly Vol 23 No 3 (2001): 49–63. Balabán, Miloš. “The Conflicting Rebirth of Multipolarity in International Relations.” Central European Journal of International and Security Studies Vol 22 Issue 1 (2008): 58-78.
  6. Bengio, Ofra. Türkiye-İsrail: Hayalet İttifaktan Stratejik İşbirliğine. İstanbul: Erguvan Yayınları, 2009.
  7. Bölme, Selin M. “Charting Turkish Diplomacy in the Gaza Conflict.” Insight Turkey Vol 11 No 1 (2009): 23-31.
  8. El Kabalan, Mervan. “Türkiye’nin Yükselen Bölgesel Nüfuzu.” Turque Diplomatique Sayı 13 (2010): 36-37.
  9. Erhan, Çağrı ve Ömer Kürkçüoğlu. “Orta Doğu ile İlişkiler: İsrail’le İlişkiler.” içinde Türk Dış Politikası-Kurtuluş Savaşı’ndan Bugüne Olgular, Belgeler, Yorumlar I.Cilt. Editör Baskın Oran. İstanbul: İletişim Yayınları, 2006.
  10. Erhoş, Reşit Berker. “Turkish-Israeli Relations: Evaluated As A Strategic Cooperation Model.” Master Thesis. Bogazici University, 2005.
  11. Grimmet, Richard F. Conventional Arms Transfers to Developing Nations, 2001-2008. Congressional Research Service Report for Congress, Rapor No R40796, 4 Eylül 2009, http://www.fas.org/sgp/crs/weapons/R40796.pdf.
  12. Inbar, Efrahim. Türk-İsrail Stratejik Ortaklığı. İstanbul: Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi (ASAM) Yayınları, 2001.
  13. Inbar, Efrahim. “The Resilience of Israeli-Turkish Relations.” Israel Affairs Vol 11 No 4 (2005): 591–607.
  14. Inbar, Efrahim. “Israeli-Turkish Tensions and Beyond.” Israel Journal of Foreign Affairs Vol 4 No 1 (2010): 27–35.
  15. Kasım, Kamer. “Türk-İsrail İlişkileri: İki Bölgesel Gücün Stratejik Ortaklığı.” içinde 21. Yüzyılın Eşiğinde Türk Dış Politikası. Editör İdris Bal. İstanbul: Alfa Yayınları, 2001.
  16. Köksal, Sönmez. “Irak’ın Kuzeyindeki Muhtemel Gelişmelerin Türkiye’ye Etkileri.” içinde Türkiye’nin Vizyonu: Temel Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Editör Atilla Sandıklı. İstanbul: BİLGESAM Yayınları, 2008,
  17. Larrabee, F. Steph