Journals / Bilge Strateji / 2022 / Cilt: 13 - Sayı: 23

SOĞUK SAVAŞ’IN SONLANMASINDA REYKJAVİK ZİRVESİ VE LİDERLERİN ETKİLERİ

Pages
75–102
Publication Date
2022-04-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Reykjavik Zirvesi ile Amerika, İngiltere ve Sovyetler Birliği arasında bir yakınlaşmanın ve Soğuk Savaş’ın bitişini hızlandıran gelişmelerin yaşandığı ortaya koyuldu.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Soğuk Savaş döneminde ABD ile Sovyetler Birliği arasında sırasıyla Cenevre, Reykjavik, Washington ve Moskova gibi zirveler yapıldı.
📊
Key Findings & Data:Sonuçları açısından sadece bu iki ülke değil dünyanın diğer tüm devletleri de bu zirvelerden etkilendi.
💡
Conclusion & Impact:Reykjavik Zirvesi ile Amerika, İngiltere ve Sovyetler Birliği arasında bir yakınlaşmanın ve Soğuk Savaş’ın bitişini hızlandıran gelişmelerin yaşandığı ortaya koyuldu.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Thatcher · Gorbaçov · Reagan

Özet

Soğuk Savaş döneminde ABD ile Sovyetler Birliği arasında sırasıyla Cenevre, Reykjavik, Washington ve Moskova gibi zirveler yapıldı. Ülkelerin ortaya koyduğu dış politikalar da bu zirveler aracılığıyla belirlendi. Sonuçları açısından sadece bu iki ülke değil dünyanın diğer tüm devletleri de bu zirvelerden etkilendi. Örneğin İngiltere, 1986 yılında Gorbaçov ve Reagan arasında gerçekleştirilen Reykjavik Zirvesi’nin ardından nükleer silahlar konusunda Amerika ile gerçekleştirdiği ittifak hususunda bir çekince içine girdi. Avrupa ülkeleri de nükleer güç anlaşmalarının etkileri üzerinde ve NATO çevrelerinin dünya politikalarında etkisizleşmesi hususunda güvensizlik yaşadılar. Soğuk Savaş’ın bitmesine neden olan sebepler arasında ABD-Sovyetler Birliği arasında yapılan bu zirveler de bulunmaktadır. Bu nedenle Soğuk Savaş’ın bitişine giden süreci anlamak amacıyla Reykjavik Zirvesi’nin etkilerinin incelenmesi gerekmektedir. Bu çalışmada Reykjavik Zirvesi’nin ve liderlerin Soğuk Savaş’ın bitişindeki etkileri değerlendirildi. Kaynak olarak genel literatürdeki araştırma eserlerin yanı sıra Thatcher Vakfı, The National Security Archive Reykjavik Dosyası ve çeşitli diğer web sitelerinden ulaşılan belgeler kullanıldı. Reykjavik Zirvesi ile Amerika, İngiltere ve Sovyetler Birliği arasında bir yakınlaşmanın ve Soğuk Savaş’ın bitişini hızlandıran gelişmelerin yaşandığı ortaya koyuldu.

🔖

Cite This Article

KURT, H. (2022). SOĞUK SAVAŞ’IN SONLANMASINDA REYKJAVİK ZİRVESİ VE LİDERLERİN ETKİLERİ. Bilge Strateji, Cilt: 13 - Sayı: 23, 75–102. https://ajindex.com/articles/713728

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Anwer, R., “Gorbachev's Peace Initiatives”, Pakistan Horizon, Vol. 40, No. 3, 1987, ss. 62-93.
  2. Batır, K., “Soğuk Savaş Sonrası Dönemde Amerikan Müdahaleciliği ve Uluslararası Hukuk”, Yönetim Bilimleri Dergisi, 9/1, 2011, ss. 115-134.
  3. Breslauer, G. W., Gorbachev and Yeltsin as Leaders, Cambridge University Press, New York, 2002.
  4. Brown, A., “The Change to Engagement in Britain’s Cold War Policy: The Origins of The Thatcher-Gorbachev Relationship, Journal of Cold War Studies, Vol. 10, No. 3, Summer 2008, ss. 3-47.
  5. Brown, A., The Human Factor, Oxford University Press, USA, 2020.
  6. Busch, A. E., “Ronald Reagan and The Defeat of The Soviet Empire”, Presidential Studies Quarterly, Vol. 27, No. 3, Summer 1997, ss. 451-466.
  7. Caşın, M. H., Novgorod Knezliği’nden XXI. Yüzyıla Rus İmparatorluk Stratejisi, Atlas Yayınları, Ankara, 2015.
  8. Cooper, J., “From Reykjavik to Fulton: Reagan, Thatcher, and The Ending of The Cold War”, Journal of Transatlantic Studies, Vol. 14, No. 4, 2016, ss. 383-400. Doi: 10.1080/14794012.2016.1230259 Dilman, H., “Uluslararası İlişkilerde Eğretileme Kullanımı”, Güvenlik Stratejileri Dergisi, C. 5, S. 9, 2009, ss. 147-166.
  9. Drell, S. D., George P. Shultz, Implications of The Reykjavik Summit on Its Twentieth Anniversary, Hoover Press, California, 2007.
  10. Embel, E., “Yatıştırma Politikası”, Güvenlik Yazıları Serisi, No. 14, Eylül 2019, ss. 1-9. Doi: 10.13140/RG.2.2.21605.35040 Evanson, P., “Winston Churchill and The Sinews of Peace, 1946-1955”, The Georgia Review, 17/3, FALL-1963, ss. 231-243.
  11. Fischer, B. A., “US Foreign Policy Under Reagan and Bush”, The Cambridge History of The Cold War, (Ed. Melvyn P. Leffler, Odd Arne Westad), Cambridge University Press, UK, 2010, ss. 267-288.
  12. Freeman, S., “The Highest Stakes Poker Game Ever Played”: Ronald Reagan, Mikhail Gorbachev, and The Reykjavik Summit of 1986,
  13. Bitirme Tezi, Vanderbilt University, ABD, 2010.
  14. Gaddis, J. L., Russia, The Soviet Union and The United States, McGraw-Hill, New York, 1990.
  15. Gaddis, J. L., The Cold War: A New History, The Penguen Press, New York, 2005.
  16. Gözaydın, A. S., Soğuk Savaş Sonrası Uluslararası Alanda Tehdit Algılamaları, Yüksek Lisans Tezi, Kadir Has Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 2007.
  17. Güleç, C., "Dış Politika Analizinde Karar Verme Süreci ve Karar Verme Modelleri". Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3 (2018), ss. 79-102. Doi: 10.31454/usb.419840 Gürkaynak, M., “Soğuk Savaş Sonrasında NATO ve Avrupa Güvenliği”, Süleym