SavedAdd your journal

Journals / Yerbilimleri / 2007 / Cilt: 28 - Sayı: 2

Clay Mineralogy of the Upper Cretaceous-Lower Tertiary sedimentary sequences of the Kalecik Region (Central Anatolia, Turkey)

Kalecik Bölgesi Üst Kretase-Alt Tersiyer sedimanter istiflerinin kil mineralojisi (Orta Anadolu,Türkiye)

Emel BAYHAN
Pages
127–136
Publication Date
2007-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ana ve eser element analiz sonuçlarına göre, sedimanlar ultramafik ve metamorfik olmak üzere iki farklı kaynaktan türemiş/erdir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışma alanı, Ankara'nın kuzeydoğusunda ve Üst Kretase-Tersiyer yaşlı sedimanter birim ofiyo/itik temelin üzerinde uyumsuzluk/a yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Paleosen birimleri içinde simektit ve 148—14C en bol bulunan minerallerdir.
💡
Conclusion & Impact:Ana ve eser element analiz sonuçlarına göre, sedimanlar ultramafik ve metamorfik olmak üzere iki farklı kaynaktan türemiş/erdir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kil minera/ojisi · Kretase · Kalecik

Özet

Çalışma alanı, Ankara'nın kuzeydoğusunda ve Üst Kretase-Tersiyer yaşlı sedimanter birim ofiyo/itik temelin üzerinde uyumsuzluk/a yer almaktadır. Çalışma alanında, örnekler ölçülü stratigrafik kesitler boyunca alınmış ve Ust Kretase-Tersiyer istifinin kil mineral/eri X-ışın/arı analiz teknikleri ile tanımlanmıştır. Kil minerallerinin kökeninin aydın/atılması bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Simektit Ust Kretase birimleri içinde hakim mineral olarak belirlenmiştir. Paleosen birimleri içinde simektit ve 148—14C en bol bulunan minerallerdir. Alt Eosen yaşlı birim/erde simektit ve korensit, Orta Eosen yaş/ı birimlerde simektit ve kaolinit tespit edilen minerallerdir. II/it ve klorit tüm istif boyunca az olarak tespit edilmiştir. Kil fraksiyonunun ana ve eser element ana/izleri yapılarak simektit/erin yapısal formülleri hesaplanmış ve simektit/er baydelit ve saponit olarak belirlenmiştir. Ana ve eser element analiz sonuçlarına göre, sedimanlar ultramafik ve metamorfik olmak üzere iki farklı kaynaktan türemiş/erdir

🔖

Cite This Article

BAYHAN, E. (2007). Clay Mineralogy of the Upper Cretaceous-Lower Tertiary sedimentary sequences of the Kalecik Region (Central Anatolia, Turkey). Yerbilimleri, Cilt: 28 - Sayı: 2, 127–136. https://ajindex.com/articles/711231

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Ataman, G., Buket, E. ve Çapan, U.Z., 1976. Ankara yöresinde yer alan analsimli magmatik kayaçlar hakkında kısa bir not. Yerbilimleri, 2(1), 3—5. Ataman, G. ve Gündoğdu, N., 1980.
  2. Kuzey, Or- ta Anadolu sedimanter serilerinde zeolit oluşumlarının araştırılması. Doğa Te— mel Bilimleri Dergisi, 4, 15-20.
  3. Bayhan, E., 1981. Ankara civarı Üst Kretase-Alt Tersiyer yaşlı sedimanter kayaçların kil mineralojisi ve jeokimyasal incelenme- si. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversite- si, Jeoloji Mühendisliği Bölümü (unpub- |ished). Bayhan, E. ve Yalçın, H., 1990. Burdur Gölü çevresindeki Üst Kretase-Alt Tersiyer yaşlı sedimenter istifin tüm kayaç ve kil mineralojisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 111, 73—82. Bozkaya, Ö. ve Yalçın, H., 1991. Hekimhan do— ğu ve güney kesimindeki Üst Kretase- Tersiyer yaşlı sedimanter birimlerin mi— neralojisi ve jeokimyası. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, 6, 234—252. BrindIey, G.W., 1980. Quantitative X-ray mine— ral analysis of clays. ln: Crystal Structu- res of Clay Minerals and Their X-Ray Identification, G.W. Brindley and G. Brown (eds.), London Mineralogical So- ciety, 125-195.
  4. Brown, G., 1961. The X-ray identification and crystal structures of clay minerals. Jar- roId and Sons Ltd., Norwich. Chamley, H., 1989. Clay Sedimentology. Sprin— ger-Verlag, Berlin. Çapan, U. Z. ve Buket, E., 1975. Aktepe-Gökdere bölgesinin jeolojisi ve ofionitli melanj. Tür— kiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 18 (1), 11-16.
  5. Erol, O., 1954. Ankara civarının jeolojisi hakkın— da rapor. MTA Enstitüsü Rapor No. 2491 (unpublished). İçöz, S. ve Türkmenoğlu, A., 1997. Keşan yö- resi Eosen-Pliyosen yaşlı klastiklerin kökenine yönelik mineralojik, petrogra- fik ve jeokimyasal inceleme, Trakya. Vlll. Ulusal Kil Sempozyumu. Bildiriler Kitabı, 37-48.
  6. Khormali, F., Abtaki, A., and Owliaie, H.R., 2005. Late Mesozoic-Cenozoic clay mi- neral successions of southern Iran and their paleoclimatic implications. Clay Minerals, 40(2), 191—204. Martinez-Ruiz, F., Huertos, M.O., and Palomo, F., 2001. Climate, tectonics and mete- oritic impact expresse by clay mineral sedimentation across the Cretaceous- Tertiary boundary at Blake Nose, Nort- hwestern Atlantic. Clay Minerals, 36(1 ), 49—60. Millot, G., 1970.
  7. Geology of Clays. Springer- Verlag, Berlin. Mongelli, G., 2004. Rare Earth elements in Oli— go-Miocenic pelitic sediments from La- genegro Basin, Southern Apennines Italy: Implications for provenance and source area weathering. International Journal of Earth Science, 93, 612-620. Moor