Journals / Yerbilimleri / 2009 / Cilt: 30 - Sayı: 3

Diagenesis and low grade metamorphism of Karakaya Complex units in the NW Anatolia

KB Anadolu’daki Karakaya Karmaşığı birimlerinin diyajenezi-düşük dereceli metamorfizması

Pages
193–212
Publication Date
2009-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dokusal özellikler, mineral birliktelikleri, kil / fillosilikat mineral dönüşümleri, tipik indeks mineraller ve fillosilikatların kristalkimyasal verilerine göre; Alt Karakaya birimleri yüksek basınç-düşük sıcaklık ile temsil edilen sıkışmalı, Üst Karakaya birimleri ise ısı akışının etkili olduğu genişlemeli bir havzayı yansıtan diyajenetik/metamorfik özelliklere sahiptir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, KB Anadolu’da Sakarya Kompozit Birliği içerisinde yer alan Paleotetis ile ilişkili Permo-Triyas yaşlı Karakaya Karmaşığı’nın tanım ve oluşumuna, birimlerin diyajenetik-metamorfik özellikleri ortaya konularak katkıda bulunulması amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Nilüfer, Orhanlar ve Çal birimlerine ait trioktahedral şamozitik kloritler IIb; fenjitik bileşimli dioktahedral illitler 2M1+1M+1Md politipine sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Dokusal özellikler, mineral birliktelikleri, kil / fillosilikat mineral dönüşümleri, tipik indeks mineraller ve fillosilikatların kristalkimyasal verilerine göre; Alt Karakaya birimleri yüksek basınç-düşük sıcaklık ile temsil edilen sıkışmalı, Üst Karakaya birimleri ise ısı akışının etkili olduğu genişlemeli bir havzayı yansıtan diyajenetik/metamorfik özelliklere sahiptir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:illit kristalinite · kil mineralojisi · petrografi

Özet

Bu çalışmada, KB Anadolu’da Sakarya Kompozit Birliği içerisinde yer alan Paleotetis ile ilişkili Permo-Triyas yaşlı Karakaya Karmaşığı’nın tanım ve oluşumuna, birimlerin diyajenetik-metamorfik özellikleri ortaya konularak katkıda bulunulması amaçlanmıştır. KB Anadolu’da Alt Karakaya birimlerinden Nilüfer biriminin alt kesimi mavişist, üst kesimi ise yeşilsist fasiyesindeki kayaçları içermektedir. Kireçtaşı blokları içeren Üst Karakaya birimlerini psamit, pelit ve karbonat kayaçları ile volkanikler temsil etmektedir. KB Anadolu’da Alt Karakaya biriminde bolluk sırasına göre fillosilikat (illit, klorit, stilpnomelan, smektit, kaolinit, C-S, I-S, C-V), feldispat, kalsit, kuvars, dolomit, piroksen (ojit, Ti-ojit), amfibol (hornblend, glokofan, tremolit/aktinolit, antofillit), hematit, epidot ve götit; Üst Karakaya birimlerinde kuvars, fillosilikat (illit, klorit, I-S, C-V, C-S, I-C, kaolinit, vermikülit, smektit), kalsit, dolomit, feldispat, epidot, ojit, hornblend, natrolit, hematit ve götit tanımlanmıştır. Nilüfer, Orhanlar ve Çal birimlerine ait trioktahedral şamozitik kloritler IIb; fenjitik bileşimli dioktahedral illitler 2M1+1M+1Md politipine sahiptir. Kübler indeksi (KI) ve Arkai indeksi (AI) verileri; Nilüfer biriminde düşük dereceli ankizon ve epizon, Hodul biriminde yüksek dereceli diyajenez, Orhanlar biriminde yüksek diyajenez-düşük dereceli ankizon, Çal biriminde ise düşük dereceli diyajenez derecesine karşılık gelmektedir. İllitlerin b0 değerleri Alt Karakaya birimlerinde orta-yüksek ve Üst Karakaya birimlerinde çoğunlukla orta basınç fasiyes serisini göstermektedir. Dokusal özellikler, mineral birliktelikleri, kil / fillosilikat mineral dönüşümleri, tipik indeks mineraller ve fillosilikatların kristalkimyasal verilerine göre; Alt Karakaya birimleri yüksek basınç-düşük sıcaklık ile temsil edilen sıkışmalı, Üst Karakaya birimleri ise ısı akışının etkili olduğu genişlemeli bir havzayı yansıtan diyajenetik/metamorfik özelliklere sahiptir

🔖

Cite This Article

TETİKER, S., YALÇIN, H., BOZKAYA, Ö. (2009). Diagenesis and low grade metamorphism of Karakaya Complex units in the NW Anatolia. Yerbilimleri, Cilt: 30 - Sayı: 3, 193–212. https://ajindex.com/articles/711217

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Altınlı, D., 1975. Orta Sakarya jeolojisi. Cumhuri- yetin 50. Yılı Yerbilimleri Kongresi Bildi- riler Kitabı, Ankara, s. 159-191. Árkai, P., 1991. Chlorite crystallinity: an empi- rical approach and correlation with il- lite crystallinity, coal rank and mine- ral facies as exemplified by Palaeozoic and Mesozoic rocks of northeast Hun- gary. Journal of Metamorphic Geology, 9, 723-734.
  2. Bailey, S.W., 1980. Summary of recommenda- tions of AIPEA nomenclature commit- tee on clay minerals. American Minera- logist, 65, 1-7.
  3. Bailey, E.B., 1988. X-ray diffraction identificati- on of the polytypes of mica, serpenti- ne, and chlorite. Clays and Clay Mine- rals, 36, 193-213.
  4. Bailey, E.B., and McCallien, W.J., 1950. The An- kara melange and the Anatolian Thrust. Nature, 166, 938-941.
  5. Bailey, E.B., and McCallien, W.J., 1953. Serpen- tinite lavas, the Ankara melange and the Anatolian Thrust. Transactions of the Royal Society of Edinburg, 62, 403-442.
  6. Bingöl, E., Akyürek, B. ve Korkmazer, B., 1975. Biga Yarımadası’nın jeolojisi ve Kara- kaya Formasyonunun bazı özellikleri. Cumhuriyetin 50. Yılı Yerbilimleri Kong- resi Bildiriler Kitabı, Ankara, s. 70-77.
  7. Bozkaya, Ö., and Yalçın, H., 2004. New mine- ralogic data and implications for the tectono-metamorphic evolution of the Alanya Nappes, Central Tauride Belt, Turkey. International Geology Review, 46, 347-365.
  8. Bozkaya, Ö. ve Yalçın, H., 2007. X-ışını difraktog- ramlarında kil minerallerinin karmaşık piklerinin çözümlenmesi: Türkiye’den örnekler. 13. Ulusal Kil Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Isparta, s. 16-31.
  9. Brindley, G.W., 1961. Chlorite minerals. In: The X-ray Identification and Crystal Structu res of Clay Minerals. G. Brown (ed.), Mi neralogical Society, London, pp. 242- 296. Brindley, G.W., 1980. Quantitative X-ray mineral analysis of clays. In: Crystal Structures of Clay Minerals and Their X-ray Iden- tification, G.W. Brindley, and G. Brown (eds.), Mineralogical Society, London, pp. 411-438.
  10. Brown, G., and Brindley, G.W., 1980. X-ray diffraction procedures for clay mine- ral identification. In: Crystal Structures of Clay Minerals and Their X-ray Iden- tification. G.W. Brindley, and G. Brown (eds.), Mineralogical Society, London, pp. 305-360.
  11. Chagnon, A., et Desjardins, M., 1991. Determi- nation de la composition de la chlori- te par difraction et möicroanalayse aux rayons X. Canadian Mineralogist, 29, 245-254. D’Amico, C., Innocenti, C., e Sassi, F.P., 1987. Magmatismo e Metamorfismo. Unio- ne Tipografico Editrice Torin