Journals / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2013 / Cilt: 2 - Sayı: 1

To Draw an Elif: Elif in Classical Turkish Literature

Bir Elif Çekmek: Klâsik Edebiyatımızda Elif

Pages
199–228
Publication Date
2013-03-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elif being imaged honesty and height in mystical poetry has imaged monothesm and humanity.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In spite of an letter of the alphabet Elif In Classical Turkısh Litereture has showed some concepts.
📊
Key Findings & Data:Ottoman Culture has maked an “Culture of Elif” in which being manner of living, thinking and believes.
💡
Conclusion & Impact:Elif being imaged honesty and height in mystical poetry has imaged monothesm and humanity.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Elif · elif çekmek · birlik

Abstract

In spite of an letter of the alphabet Elif In Classical Turkısh Litereture has showed some concepts. Ottoman Culture has maked an “Culture of Elif” in which being manner of living, thinking and believes. In lyric poetry elif has been used a lot of metaphor and likening. A phrase “drawing an elif” means making a wound like a line or to rend one’s heart with passion. Elif being imaged honesty and height in mystical poetry has imaged monothesm and humanity.

Özet

Elif, bir harf olmasına rağmen edebiyatımızda birçok kavramı temsil eden bir imgedir. Klâsik kültürümüz bugün bile devam eden birçok yaşayış, düşüce ve inanışa mazruf olan bir “elif kültürü” oluşturmuştur. Âşıkâne olarak da birçok benzetme ve yorumlama konusu olmuştur. “Elif çekmek” sinede oklarla, kılıçlarla açılan yaraları, yürek acılarını ifade etmek için kullanılan bir deyimdir. Şekil özelliğiyle doğruluk, yücelik gibi kavramların çağrışımı olan harf, aynı zamanda bir rakamı, tasavvufî olarak da vahdet, insaniyet gibi birçok anlam yüklenmiştir.

🔖

Cite This Article

KARAKÖSE, S. (2013). To Draw an Elif: Elif in Classical Turkish Literature. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 199–228. https://ajindex.com/articles/710129

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Ahmedî. (2011).
  2. Divan. hzl. Yaşar Akdoğan, KTB. Altıparmak Peygamberler Tarihi (Mearicü’n-Nübüvve). (1976). İstanbul: Berekât Yay. ALTUN, K. (1999). Gelibolulu Mustafa Âlî ve Dîvânı. Niğde: Özlem Kitabevi.
  3. ÇAKAR, Ş. (1996). Türk Musikisinde Usul. İstanbul:
  4. MEB. ÇELEBİOĞLU, A. (1998). Elif Harfiyle İlgili Bazı Edebî Hususiyetler. Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları, İstanbul: MEB, 607-624.
  5. ÇELEBİOĞLU, A. (1998). Harflere Dair. Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları, İstanbul: MEB, 599-606.
  6. DEMİREL, M. (1996). Âşık Paşa’nın Elif-nâmesi ve Dil Özellikleri. Bilig, Ankara, 3, 202-246. Emrî. (2011).
  7. Divan. hzl. M. A. Yekta Saraç, KTB. ERAYDIN, S. (1997). Tasavvuf ve Tarikatlar. İstanbul:
  8. MÜİFVY. ERSOYLU, H. (1991).
  9. Fal, Fal-name ve Bir Çiçek Falı: “Der-Aksâm-ı Ezhâr”. Tarih ve Toplum, 165, 195-254.
  10. GÖKÇİMEN, A. (2010). Türkmen Edebiyatında Elifname. AÜTEAD, Erzurum, 42, 105-120.
  11. GÜLENSOY, T. (2007). Köken Bilgisi Sözlüğü. Ankara: TDK. Hayretî. (1981). Dîvan, Tenkidli Basım. hzl. Mehmed Çavuşoğlu - M. Ali Tanyeri, İstanbul.
  12. KARAKÖSE, S. (2003). Masalların Metafiziği Üzerine. Millî Folklor, 58, 93 KURNAZ, C. (1996). Hayâlî Divânı’nın Tahlîli. İstanbul: MEB. LEVEND, Â. S. (1984). Divan Edebiyatı. İstanbul: Enderun Kitabevi. Mostarlı Hasan Ziyâî Divanı. (2011). hzl. Müberra Gülgendereli, KTB. Muhibbî Divanı. (1987). hzl. Coşkun Ak, Ankara: KTB. Nef’î Divanı. (1993). hzl. Metin Akkuş, Ankara: Akçağ Yay. Neşatî Divanı. (1996). hzl. Hasibe Mazıoğlu, İzmir:
  13. Akademi Kitabevi.
  14. Nevi Divanı. (1977). hzl. Mertol Tulum - Ali Tanyeri, İstanbul.
  15. ONAY, A. T. (2000). Mazmunlar ve İzahı. hzl. Cemal Kurnaz, Ankara:
  16. Akçağ Yay. Ömer Bin Mezid. (1982). Mecmuatü’n-nezair. hzl. Mustafa Canpolat, Ankara:
  17. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  18. ÖZTOPRAK, N. (2006). Bursalı Feyzi Efendi’nin Elifnameleri. İÜEB TDED, İstanbul, 35, 135-167.
  19. ÖZTUNA, Y. (2000). Türk Musikisi Kavram ve Terimleri Ansiklopedisi. Ankara:
  20. AKM. PALA, İ. (1995). Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü. Ankara: Akçağ Yay. Revanî. (2011).
  21. Divan. hzl. Ziya Avşar, KTB. SCHİMMEL, A. (2001). İslamın Mistik Boyutları. İstanbul:
  22. Kabalcı. SEÇMEN, H. (1983). Karacoğlan Yaşamı Sanatı Şiirleri. İstanbul:
  23. Deniz Kitap. ŞENTÜRK, A. A. ve KARTAL, A. (2007). Eski Türk Edebiyatı Tarihi. İstanbul: Dergâh Yay. Şeref Hanım. (2002).
  24. Divan. hzl. Mehmet Arslan, İstanbul:
  25. Kitabevi.
  26. Şeyh Galib (1994).
  27. Divan. hzl. Muhsin Kalkışım, Ankara: Akçağ Yay. Şeyhî. (1990). Divan. hzl. Mustafa İsen - Cemal Kurnaz, Ankara:
  28. Akçağ Yay. TARLAN, A. N. (1998). Fuzûlî Divanı Şerhi. Ankar