SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 2

ÖĞRETMEN ADAYI PERSPEKTİFİNDEN ELEŞTİREL PEDAGOJİ (ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ)

Adnan TAŞGIN
Adnan KÜÇÜKOĞLU
Pages
1189–1204
Publication Date
2017-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca cinsiyet, sınıf ve bölüm değişkenlerine göre de öğretmen adaylarının eleştirel pedagojiye ilişkin görüşlerinde farklılıklara rastlanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının eleştirel pedagojiye ilişkin görüşlerinin çeşitli değişkenler açıdan incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Tarama modelindeki araştırmanın evrenini, Atatürk Üniversitesi, Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesinde, 2012-2013 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında üniversite öğrenimine yeni başlayan 1. ve üniversite öğreniminden mezun olacak olan 4. sınıf öğretmen adayları oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca cinsiyet, sınıf ve bölüm değişkenlerine göre de öğretmen adaylarının eleştirel pedagojiye ilişkin görüşlerinde farklılıklara rastlanmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2012-2013 Verileri
⚙️Variables:Öğretmen adayları · eleştirel pedagoji · özgürleştirici okul

Özet

Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının eleştirel pedagojiye ilişkin görüşlerinin çeşitli değişkenler açıdan incelenmesidir. Tarama modelindeki araştırmanın evrenini, Atatürk Üniversitesi, Kâzım Karabekir Eğitim Fakültesinde, 2012-2013 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında üniversite öğrenimine yeni başlayan 1. ve üniversite öğreniminden mezun olacak olan 4. sınıf öğretmen adayları oluşturmaktadır. Örneklemini ise basit seçkisiz örnekleme yöntemi yoluyla belirlenen 585 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri Yılmaz (2009) tarafından geliştirilen ve “Eğitim Sistemi, Okulun İşlevleri ve Özgürleştirici Okul” olmak üzere üç alt boyuttan oluşan “Eleştirel Pedagoji İlkeleri Ölçeği” ile toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, non-parametrik testlerden Mann-Whitney U testi ve Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmen adayları eleştirel pedagojiye ilişkin olarak en yüksek katılımı özgürleştirici okul alt boyutuna gösterirlerken, en düşük katılımı eğitim sistemi alt boyutuna göstermişlerdir. Ayrıca cinsiyet, sınıf ve bölüm değişkenlerine göre de öğretmen adaylarının eleştirel pedagojiye ilişkin görüşlerinde farklılıklara rastlanmıştır.

🔖

Cite This Article

TAŞGIN, A., KÜÇÜKOĞLU, A. (2017). ÖĞRETMEN ADAYI PERSPEKTİFİNDEN ELEŞTİREL PEDAGOJİ (ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 1189–1204. https://ajindex.com/articles/709920

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. ADA, S. ve BAYSAL, Z. N. (2013). Pedagojik-Androgojik Formasyon ve Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme. Ankara:
  2. Pegem Akademi Yayıncılık. AKYÜZ, Y. (1991). Eğitim Sosyolojisinin Temel Kavram ve Alanları Üzerine Bir Araştırma. İstanbul:
  3. Milli Eğitim Basımevi. ALİAKBARİ, M. and ALLAHMORADİ, N. (2012). On Iranian School Teachers’ Perceptions Of The Principles Of Critical Pedagogy. International Journal of Critical Pedagogy, 4(1), 154-171.
  4. AYHAN, S. (1995). Paulo Freire: Yaşamı, Eğitimi Felsefe ve Uygulaması Üzerine. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 28(2). http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/40/486/5714.pdf. Erişim Tarihi: 02.03.2015.
  5. AYTEMUR-SAĞIROĞLU, N. (2013). Özgürleştirici Eğitim Arayışları: Köy Enstitüleri ve Eleştirel Pedagoji Okulu. Amme İdaresi Dergisi, 46(1), 81-98.
  6. BAKER, C. (2006). Zorunlu Eğitime Hayır. (Çev. A. Sönmezay). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. BARTOLOMÉ, L. I. (2004). Critical Pedagogy and Teacher Education: Radicalizing Prospective Teachers. Teacher Education Quarterly, 31(1), 97–122.
  7. BAŞ, G. (2013). The Corelation Between Primary Teachers’ Views on Critical Pedagogy and Their Student Control İdeologies. European Journal of Research on Education, 2(1), 27-34.
  8. BERCAW, L. A. ve STOOKSBERRY, L. M. (2004).
  9. Teacher Education, Critical Pedagogy, and Standards: An Exploration Of Theory And Practice. Essays in Education, 12. http://www.usca.edu/essays/vol122004/Bercaw.pdf. Erişim Tarihi: 02.03.2015.
  10. BLACKLEDGE, D. and HUNT, B. (1989). Sociological Interpretations of Education. London: Routledge. CRESWELL, J. W. (2013). Nicel Yöntemler (Çev. M. Bursal). Araştırma Deseni içinde (ss. 155- 182). Ankara:
  11. Eğiten Kitap. DEHLER, G. E., WELSH, M. A., and LEWİS, M. W. (2001). Critical Pedagogy In The New Paradigm: Raising Complicated Understanding İn Management Learning. Management Learning, 32(4), 493-511.
  12. DURUHAN, K. (2004, Temmuz). Türkiye’de Okulda Geleneksel Anlayış ve Yöntemlerle İnsan Yetiştirmenin Olumsuz Etkileri. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz 2004,
  13. İnönü Üniversitesi,
  14. Eğitim Fakültesi, Malatya. FREIRE, P. (2009). Dönüşümün Riskleri ve Hissettirdiği Korkular. Eleştirel Pedagoji Söyleşileri (Çev. E. Ç. Babaoğlu). İstanbul:
  15. Kalkedon Yayınları.
  16. FREIRE, P. (2010). Ezilenlerin Pedagojisi. (Çev. D. Hattatoğlu ve E. Özbek): İstanbul:
  17. Ayrıntı Yayınları.
  18. FRIEDRICKS, L. (2007). A rationale for Critical Pedagogy İn Efl: The Case of Tajikistan. The Reading Matrix, 7, 22-28.
  19. GIROUX, H. A. (2004). Critical Pedagogy