Journals / Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 2015 - Sayı: 4

An Anaylsis of the Appearance of the Individuals with Specials in Pre-School Education Programs (1989-2013)

Okul Öncesi Programlarında Özel Gereksinimli Bireylerin Yer Alma Durumlarının İncelenmesi (1989-2013)

Pages
200–212
Publication Date
2015-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

When the curriculum of pre-school education program in Turkey is taken into consideration, it was found out that the individuals with special needs are not included in this program a lot.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Early intervention consists of the applications focused on being beneficial to the child, family and society socially and economically rather than solving a problem.
📊
Key Findings & Data:In literature, it was seen that these applications were useful in short and long terms.
💡
Conclusion & Impact:When the curriculum of pre-school education program in Turkey is taken into consideration, it was found out that the individuals with special needs are not included in this program a lot.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Okul Öncesi Eğitim Programı · Özel Gereksinimli Birey · Preschool Education Program

Abstract

Early intervention consists of the applications focused on being beneficial to the child, family and society socially and economically rather than solving a problem. In literature, it was seen that these applications were useful in short and long terms. Early intervention programs which are applied to the individuals with special needs especially in the period of early childhood are needed so much. When the curriculum of pre-school education program in Turkey is taken into consideration, it was found out that the individuals with special needs are not included in this program a lot. The purpose of this study is to evaluate to what extent the individuals with special needs have been appeared in the pre- school education programs from the past till the present. With this aim in mind, pre-school education programs which were changed, reformed and developed between the years of 1989 and 2013 were analyzed.

Özet

Erken müdahale ve önleme, bir sorunu çözümlemekten ziyade çocuğa, aileye ve dolayısıyla topluma sosyal ve ekonomik yönden yararlı olmaya odaklanmış uygulamalardır. Alan yazılarında kısa ve uzun vadede bu uygulamaların yararları olduğu görülmüştür. Özellikle erken çocukluk döneminde özel gereksinimli bireylere yönelik yapılan müdahale programlarına çok fazla ihtiyaç duyulmaktadır. Türkiye’de okul öncesi eğitim programı müfredatı göz önüne alındığında, özel gereksinimli bireylerin pek fazla yer almadığı görülmektedir. Bu araştırmanın amacı, özel gereksinimli bireylerin geçmişten günümüze kadar geçen sürede okul öncesi eğitim programlarında özel gereksinimli bireylerin ne kadar yer verildiğini değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda Türkiye’de 1989 ve 2013 yılları arasında değiştirilen, reform edilen ve geliştirilen okul öncesi eğitimi programları incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

KILIÇKAYA, A., ZELYURT, H. (2015). An Anaylsis of the Appearance of the Individuals with Specials in Pre-School Education Programs (1989-2013). Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 2015 - Sayı: 4, 200–212. https://ajindex.com/articles/709761

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Akçamete, A. G., Kayhan, N. ve Şen, M. (2012). Pre-schoolspecialeducation in europeanunioncountriesandTurkey. Procedia- SocialandBehavioralSciences, 46, 1510-1516.
  2. Alisinanoğlu, F. (Ed.). (2012). Okul öncesi eğitimde özel öğretim yöntemleri (2. Baskı). Ankara:
  3. Pegem Akademi. Aral, N., Kandır, A. ve Yaşar, M.,C. (2002). Okul öncesi eğitim ve okul öncesi eğitim programı öğretmen rehber kitabı (2. Baskı). İstanbul:
  4. Ya-Pa Yayınları.
  5. Bakkaloğlu, H. (2013). Ebeveynlerin gözüyle özel gereksinimli çocukların erken müdahaleden okul öncesi programlara geçiş süreci. Eğitim ve Bilim, 38(169). Batu, S., Çolak, A. ve Odluyurt, S. (2013). Özel gereksinimli çocukların kaynaştırılması (2. Baskı). Ankara:
  6. Vize Yayınları.
  7. Blackman, J., A.(2002). Earlyintervention: a globalperspective. InfantsandYoungChildren, 15(2): 11–19.
  8. Çepni, S. (2007). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (3.Baskı).Trabzon: Pegem Akademi Yayıncılık. Demirel, Ö.(1999). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme (2. Baskı). Ankara:
  9. Pegem A yayıncılık. Deniz, M. (2001). Milli Eğitim Şuralarının Tarihçesi ve Eğitim Politikalarına Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek lisans Tezi. Diken, H. D. (Ed.). (2010). Erken çocukluk eğitimi (1. Baskı). Ankara:
  10. Pegem Akademi. Maxwell, J.A.(2005). Qualitativeresearchdesign an interactiveapproach(Second Edition). California: Sage Publications, Inc. MEB. (1989). Okul öncesi öğretmen kılavuz kitabı. İstanbul:
  11. Milli Eğitim Basımevi. MEB. (1994). Anasınıfı programı. İstanbul:
  12. Milli Eğitim Basımevi. MEB. (2000). Özel eğitim hizmetleri yönetmeliği. http://mevzuat.meb.gov.tr/html/66.html
  13. MEB. (2002). Okul öncesi eğitim programı. Ankara:
  14. Milli Eğitim Basımevi. MEB. (2006). Okul öncesi eğitim programı. Ankara:Milli Eğitim Basımevi. MEB. (2009). Özel eğitim hizmetleri yönetmenliği. http://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/
  15. MEB. (2013). Okul öncesi eğitim programı.Ankara:
  16. Milli Eğitim Basımevi. Oktay, A. (2000). Yaşamın sihirli yılları. İstanbul: Epsilon Yayınları. Özaydın,L. ve Gallagher, P.,A. (2012). Georgia’s early intervention program: recommendations for a system of interventionin Turkey. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 5610-5621.
  17. Özçelik, D. A. (2010). Eğitim programları ve öğretim (2. Baskı). Ankara:
  18. Pegem Akademi. Özer, D. (1995). Anaokulları için gelişimsel eğitim programı (2. Baskı). İstanbul:
  19. Yapa Yayınları.
  20. Sapasağlam, Ö. (2013). Değerlendirme boyutuyla okul öncesi eğitim programları (1952-2013). Uluslararası Türk