SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi / 2017 / 16. Ulusal İşletmecilik Kongresi

SOSYAL MEDYA KULLANIMI VE SOSYAL SERMAYE İLİŞKİSİ: ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

Mustafa BOZ
Buket BULUK
Sevgün AYSU
Pages
633–648
Publication Date
2017-10-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda üniversite öğrencilerinden hareketle gençlerin sosyal sermaye düzeylerinin artırılmasına yönelik birtakım önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sosyal medya ve özellikle sosyal sermaye konuları, son yıllarda sosyal bilimlerin kapsadığı birçok disiplin tarafından araştırma konusu edinilen en önemli çalışma alanları arasında yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda hazırlanan anket formundan elde edilen veriler, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Merkez Kampüs genelinde yargısal örnekleme yöntemine göre seçilen toplam 400 öğrenci ile 1 Kasım-15 Aralık 2016 tarihleri arasında yüz yüze yapılan görüşmeler sonucunda oluşturulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda üniversite öğrencilerinden hareketle gençlerin sosyal sermaye düzeylerinin artırılmasına yönelik birtakım önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Sosyal Medya · Sosyal Sermaye

Özet

Sosyal medya ve özellikle sosyal sermaye konuları, son yıllarda sosyal bilimlerin kapsadığı birçok disiplin tarafından araştırma konusu edinilen en önemli çalışma alanları arasında yer almaktadır. Sosyal sermaye üretimini tespit etmenin en önemli göstergelerinden birisi de kuşkusuz sosyal medya kullanımıdır. Bu bağlamda ülkemizde sosyal medya ağlarını en çok kullanan insan unsuru olan üniversite öğrencilerinin, sosyal medya ağlarını kullanımları ile sosyal sermaye üretimleri arasındaki ilişkinin düzeyini tespit etmek çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Bu kapsamda hazırlanan anket formundan elde edilen veriler, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Merkez Kampüs genelinde yargısal örnekleme yöntemine göre seçilen toplam 400 öğrenci ile 1 Kasım-15 Aralık 2016 tarihleri arasında yüz yüze yapılan görüşmeler sonucunda oluşturulmuştur. Çalışmanın sonucunda üniversite öğrencilerinin sosyal medya kullanımları ile sosyal sermaye üretimleri arasında anlamlı bir ilişkinin bulunduğu ancak sosyal sermaye düzeylerinin düşük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlar doğrultusunda üniversite öğrencilerinden hareketle gençlerin sosyal sermaye düzeylerinin artırılmasına yönelik birtakım önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

BOZ, M., BULUK, B., AYSU, S. (2017). SOSYAL MEDYA KULLANIMI VE SOSYAL SERMAYE İLİŞKİSİ: ÇANAKKALE ONSEKİZ MART ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 16. Ulusal İşletmecilik Kongresi, 633–648. https://ajindex.com/articles/709329

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Babacan, M. E. (2015). Gençliğin Sosyal Medya Kullanım Pratikleri ve Sosyal Sermaye İlişkisi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 3(2), 37-65.
  2. Blaxter, M., Poland, F., and Curran, M. (2001). Measuring social capital: A qualitative study of how older people relate social capital to health. Final Report to the Health Development Agency, HDA, London. Burt, R. S. (2000). The network structure of social capital/ Sutton, R. I. ve B. M. Staw, B. M. (der.) Research in Organizational Behaviour içinde, Greenwich, CT: JAI Press.
  3. Coleman, J. S. (1990). Foundations Of Social Theory (Cambridge, Ma: Belknap Press of Harvard University Press). Çığ, E. Ç. (2016). Dijital Çağda Bakışın Politikası: Panoptikon ve Aleniyet İlkesi. Toplum ve Demokrasi Dergisi, 10(21). Dijcks, J.P. (2011). Oracle: Big Data for the Enterprise. California: Oracle. Ellison, N. B. (2007). Social network sites: Definition, history, and scholarship. Journal of Computer Mediated Communication, 13(1), 210-230.
  4. Erdoğan, E. (2003). Türk gençliği ve siyasal katılım: 1999-2003. İstanbul: Toplumsal Katılım ve Gelişim Vakfı. Fine, B. (2008).
  5. Sosyal Sermaye Sosyal Bilime Karşı, Çeviren: Ayşegül Kars, Yordam Kitap, İstanbul.
  6. Fuchs, C., (2015). Culture and Economy in the Age of Social Media, Routledge, New York and London. Gerni, M. (2013).
  7. Sosyal Sermaye ve Örgütsel Boyutu, Beta yayıncılık, İstanbul.
  8. Green, H., and Fletcher, L. (2003). Social capital harmonised question set. ONS Social and Vital Statistics Divisions, London. Klenk, V., Nillies, C., Rebentrost, U., ve Wünsch, U. (2016). Digitale Kommunikation zur Steigerung von Event-Engagement. Knoke, D. (1999). Organizational networks and corporate social capital. Corporate Social Capital and Liability. Eds.: Roger Th.A.J. Leenders, Shaul M.Gabbay, USA:Kluwer Academic Publisher.
  9. Lin, N. (2001). Social capital: A theory of social structure and action. USA:Cambridge University Press.
  10. Mangold, W. G. Fauld, D.J. (2009). Social Media: The New Hybrid Element of the Promotion Mixed. Bussines Horizons, 52, 357-365
  11. Maniusis, S. (2015). Gestos supervivientes en las imágenes de duelo: la fotografía postmortem a comienzos de s. XX en Argentina y la transmisión on-line de funerales. Portes, A. ve Landolt, P. (2000). Social capital: Promise and pitfalls of its role in development. Journal of Latin America Studies, 32: 529-547.
  12. Putnam, R. D. (1995). Bowling Alone: America's Declining Social Capital, Journal of Democracy, 6: 65-78.
  13. Ritzen, J. (2000).
  14. Social Cohesion, Public Policy