Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2013 / Cilt: 17 - Sayı: 2

The Cultivation of Roses on Soilless Culture

Topraksız Tarım Kesme Gül Yetiştiriciliği

Pages
21–27
Publication Date
2014-07-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It can be used alone, or mixed with

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Soilless culture is a plant growing techniques without traditional agricultural soil.
📊
Key Findings & Data:In the early 1960s it was used in Europe for the first time.
💡
Conclusion & Impact:It can be used alone, or mixed with
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Gül · Topraksız tarım · Hindistancevizi kabuğu

Abstract

Soilless culture is a plant growing techniques without traditional agricultural soil. In the early 1960s it was used in Europe for the first time. Soil salinity, poor soil, soil-borne diseases and pests, water shortage, etc. are reasons for making the soilless culture. This technique can be divided in two main groups: Substrate culture and Hydroponics (liquid) culture. Substrate cultures consist of two groups including the organic and inorganic. Organic substrates (non inert medium) are peat, coco peat, bark, burn rice husks, etc. Rockwool, glasswool, perlite, pumice and volcanic tuff, etc. are also inorganic substrates (inert medium). In hydroponics culture, plants are directly grown in nutrient solution. The most common inert growing medium is rockwool, very popular in Northern Europe, especially in Holland, Poland, Ukraine, Scandinavia and Russia, but also South Korea and Japan. In Holland the cultivation of roses on rockwool represents 80% of the total soilless cultivation. Among the organic growing medium, coco peat is currently the most common in rose cultivation. It can be used alone, or mixed with

Özet

Topraksız tarım, 1960'ların başında ilk kez Avrupa'da uygulanmış olan toprak kullanmaksızın bitki yetiştirme tekniğidir. Toprak tuzluluğunun artması ve toprak verimliliğinin azalması, toprak kaynaklı hastalık ve zararlıların kontrolünün güçleşmesi, su sıkıntısı gibi nedenler topraksız tarımın yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Topraksız tarım iki genel gruba ayrılmaktadır: Katı ortam (substrat) kültürü ve su kültürü. Katı ortam kültürleri de organik ve inorganik katı ortamlar olmak üzere iki gruptan oluşmaktadır. Organik kökenli olanlar; torf, hindistancevizi kabuğu (cocopeat), yanmış pirinç kabukları, ağaç kabukları vb. dir. Kaya yünü (rockwool), cam yünü, perlit, pomza taşı ve volkanik tüf vb. ortamlar ise inorganik kökenli katı ortamlardır. Su kültüründe, hiçbir katı ortam olmaksızın doğrudan besin çözeltisi içerisinde bitkiler yetiştirilmektedir. Kuzey Avrupa'da özellikle Hollanda, Polonya, Ukrayna, İskandinavya ve Rusya'da, ayrıca Güney Kore ve Japonya'da inorganik yetiştirme ortamları içerisinde en yaygın olanı kaya yünüdür. Hollanda'da topraksız kesme gül yetiştiriciliğinin %80'i kaya yünü üzerinde yapılmaktadır. Kesme gül yetiştiriciliğinde organik yetiştirme ortamları arasında hindistancevizi kabuğu en yaygın olarak kullanılan ortamdır. Tek başına veya pomza, ince volkanik tüf gibi volkanik kökenli ortamlarla karıştırılarak kullanılabilir. Hindistancevizi kabuğu, daha pahalı olan kaya yünü ve perlit ortamlarına göre iyi bir alternatif haline gelmiştir. Bu nedenle dünyada birçok ülkede yaygın olarak kullanılmaktadır. Özellikle İtalya, Fransa, Yunanistan gibi Akdeniz ülkeleri ile Kenya ve Uganda gibi birçok Afrika ülkesinde kullanımı hızla yaygınlaşmaktadır. Hala büyük ölçüde toprakta geleneksel gül üretimi tercih edilmekle birlikte, içerdiği birçok avantaj nedeniyle topraksız gül üretimi tüm dünyada giderek artmaktadır. Ülkemizde de son yıllarda topraksız tarım kesme gül yetiştiriciliğinde bir artış söz konusudur. Bu çalışmada, topraksız tarımda kullanılan ortamlar, sistemin teknik detayları, dünyada ve Türkiye'de topraksız tarım gül üretimindeki gelişmeler hakkında bilgi verilmektedir.

🔖

Cite This Article

HAZAR, D., BAKTIR, İ. (2014). The Cultivation of Roses on Soilless Culture. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 21–27. https://ajindex.com/articles/701412

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Abad, M., Noguera, P., Carrion, C., 2004. Los sustratos en los cultivos sin suelo. In: Urrestarazu, M. (Ed.), Tratado de Cultivo sin Suelo. Mundi-Prensa Libros, Madrid, 113-158. Anonim, 2011.
  2. TÜİK, Türkiye İstatistik Kurumu. Anonymus, 1990.
  3. FAO, Plant Production and Protection Paper No 101, Soilless culture for horticultural crop production. FAO, Rome. Baktır, İ., 2001. Kesme Çiçek Gül Yetiştiriciliğinde Alternatif Verim Budaması: Bükme. 6. Ulusal Seracılık Sempozyumu, 3-5
  4. Eylül, Fethiye, Muğla. 195-199.
  5. Buck, G.J. 1953. The histological development of the bud graft union in roses. Proc. Amer. Soc. Hort. Sci., 62, 497-502.
  6. Damake, M.M., Bhattacharjee, S.K., 2000.
  7. Relationship between Flower Yield, Flower Character and Weather Parameters as Influenced by NPK Fertilization in Super Star Roses. J. Orna. Hort. new Series. 31, 83-86.
  8. Dole, J.M., Wilkins, H.F., 1999. Floriculture: Principles and Species. Prentice Hall Inc., New Jersey, USA, 495- 508. Durkin, D.J., 1992. Roses. In: R.A. Larson (Editor), Introduction to Floriculture. Academic Press,
  9. Inc., San Diego, 69-93.
  10. Fascella, G., Zizzo, G.V., Agnello, S., 2007. Evaluating the Productivity of Red Rose Cultivars in Soilless Culture. Acta Hort, 751, 99-104.
  11. Gül, A. 2008.
  12. Topraksız Tarım. Hasad Yayıncılık, İstanbul, 144 s. Hazar, D., Baktır, I., 2004. Graft Compatibility between Two Cut Rose Cultivars and a Dogrose (Rosa canina L.) Rootstock. Acta Hort, 690, 143-147.
  13. Issa, M., Ousounidou, G., Maloupa, H., Constantinidou, A., 2001. Seasonal and Diurnal Photosynthetic Responses of Two Gerbera Cultivars to Different Substrates and Heating Systems. Sci. Hort., 88, 215– 234. Karagüzel, Ö., Karagüzel, O., Mülayim, U. 2006. Farklı Anaçların Gül Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özelliklerine Etkisi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19 (1), 139-149.
  14. Kazaz, Yetiştiriciliğinde Eğme- Bükme Budama Tekniği. Türkiye IV. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi, 8-12 Eylül 2003, Antalya, 516-518. A.A.,2003.
  15. Kesme Gül Kazaz, S., Karagüzel, Ö., Aydınşakir, K., Kaya, A.S., 2010. Topraksız Kültür Kesme Gül Yetiştiriciliği. IV. Süs Bitkileri Kongresi, 20-22 Ekim 2010,
  16. Erdemli, Mersin, 622-631.
  17. Katsoulas, K. C. N., Baille, A., 1999. Transpiration and Canopy Resistance of Greenhouse Soilless Roses: Measurements and Modelling. Acta Hort,. 507, 61–68.
  18. Kool, M. T. N., Van de Pol, P. A., 1991. The Rose Cultivar Madelon on Rockwool. the Rootstock has a Considerable Influence on Flower Yield. Vakblad voor de Bloemisterij, 46, 62–64. Lieth