SavedAdd your journal

Journals / Sanat ve Tasarım Dergisi / 2021 / Sayı: 27

Tarihi Çevrede Eski Yeni Birlikteliğinin Öznel İzlenimler Üzerinden Değerlendirilmesi: Divanyolu Caddesi (Beyazıt-Sirkeci Aksı) Örneği

Selda TEMEL
Rüya KURU
Seçil SARIGÜL
Pages
379–405
Publication Date
2021-06-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma sonucunda elde edilen veriler, birlik, ölçek, değer, özgünlük, kütle ve doku başlıkları üzerinden değerlendirilerek çevrenin görünümüne yönelik öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kentlilerin hafızasında izler oluşturan, farklı ölçeklerde sürekli değişim gösteren çevresel imgeler, kente ilişkin anlamlı bir bütünlük oluşturur.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, tarihi çevrede eski-yeni cephe imgeleri üzerinden, kullanıcıların öznel izlenimlerini değerlendirmeyi hedeflemektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma sonucunda elde edilen veriler, birlik, ölçek, değer, özgünlük, kütle ve doku başlıkları üzerinden değerlendirilerek çevrenin görünümüne yönelik öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mekan Algısı · Tarihi Çevre · İzlemin

Özet

Kentlilerin hafızasında izler oluşturan, farklı ölçeklerde sürekli değişim gösteren çevresel imgeler, kente ilişkin anlamlı bir bütünlük oluşturur. Bu imgeler bütünü, görsel algılama sürecinden geçerek kullanıcıların yapılı çevreye karşı öznel tepkiler vermelerini sağlar. Günlük yaşamda çevre deneyimine karşı oluşan bu davranış, kent yapılarına ilişkin belirli ölçütlerde anlamsal nitelendirmelere dönüşür. Bu çalışma, tarihi çevrede eski-yeni cephe imgeleri üzerinden, kullanıcıların öznel izlenimlerini değerlendirmeyi hedeflemektedir. Çalışma alanı olarak Divanyolu Caddesi Beyazıt-Sirkeci aksı belirlenmiştir. Bu doğrultuda aks üzerinde bulunan Bizans, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemi ile son yirmi yıla ait yapıların cepheleri seçilmiştir. Toplam 15 yapının değerlendirildiği çalışmada, Krampen, Öztürk, Özek ve Saltık (1978)’nin kentsel çalışması örnek alınmış olup, anlamsal farklılaşma ölçeği kullanılarak 15 mimar, 15 mimar olmayan 30 deneğe sıfat çiftlerinden oluşturulan anket soruları yöneltilmiştir. Bu bağlamda estetik ve işlevsel betimleyici olarak nitelendirilen sıfat çiftleri ile öznel izlenimler elde edilmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen veriler, birlik, ölçek, değer, özgünlük, kütle ve doku başlıkları üzerinden değerlendirilerek çevrenin görünümüne yönelik öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

TEMEL, S., KURU, R., SARIGÜL, S. (2021). Tarihi Çevrede Eski Yeni Birlikteliğinin Öznel İzlenimler Üzerinden Değerlendirilmesi: Divanyolu Caddesi (Beyazıt-Sirkeci Aksı) Örneği. Sanat ve Tasarım Dergisi, Sayı: 27, 379–405. https://ajindex.com/articles/698135

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Ahunbay, Z. (1996). Tarihi Çevre Koruma ve Restorasyon (1. Baskı), YEM Yayını, İstanbul.
  2. Aksoy, E., (1987). ‘Mimarlıkta Tasarım Bilgisi. Hatiboğlu Yayınevi,
  3. Ankara.
  4. Arslan, H.D. ve Yıldırım, K. (2017). Perceptual Evaluation of the Mosque Facades of Different Periods: Preference, Complexity, Impressiveness, and Stimulative. Megaron, 12 (4). Asatekin, G. (1995). “Koruma İmar Planlama Kısıtları ile Biçimlenen Yeni Konut Mimarlığımız”, Mimarlık Dergisi, 262, 22-24.
  5. Altınöz, A. G. B. (2010). “Tarihi Dokuda Yeni’nin İnşası”, Mimarlar Odası İzmir Şubesi Ege Mimarlık Dergisi, No.75, 18-27.
  6. Aydınlı, S. (1982).
  7. Mimarlıkta Görsel Analiz, İTÜ Mimarlık Fakültesi Baskı Atölyesi, İstanbul.
  8. Aydınlı, S. (1986). “Mekânsal Değerlendirmede Algısal Yargılara Dayalı Bir Model”, Yapı Dergisi, No.207, İstanbul, 54-61.
  9. Baymur, F. (1978).
  10. Genel psikoloji, Bilim ve Kültür Eserleri Dizisi, İstanbul.
  11. Bayraktar, G. (2015). “Tarihi Çevrede Değişim Olgusunun Yeni Doku ve Yeni Yapı Tasarımı Bağlamında Değerlendirilmesi- İstanbul Beyoğlu Demirören AVM Örneği”, Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi,
  12. İstanbul.
  13. Bechtel, R. (1975) ‘’The Semantic Differential and Paper-and-pencil Tests’’ Behaviorial Research Methods in Environmental Design, ed. William Michelson, Dowden Hutchinson Ross Inc., Pennsylvania. Bilgin Altınöz, G. (2010). Tarihi Dokuda ‘Yeni’nin İnşası. Ege Mimarlık, 18-26.
  14. Bilsel, F. C., Bilsel, S. G. ve Bilsel, A.A. (1999). “Kuramsal Yaklaşımlardan Kentsel Mekân Tasarımına”, 1. Ulusal Kentsel Tasarım Kongresi “Kentsel Tasarım Bir Tasarımlar Bütünü”, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi,
  15. İstanbul.
  16. Bilsel, G. (2002). “Kent Kültürü-Kültürel Süreklilik-Kimlik Sorunsalı ve Yaşanılası Kentsel Mekân Kavramı Üzerine”, Kentleşme ve Yerel Yönetimler Sempozyumu Bildirileri, Adana Kent Konseyi Yerel Gündem 21 yay., No.5, Adana. Birlik, S. ve Ertürk, Z. (1999 ). “Tarihi Çevrede Tasarım”, Arkitekt Dergisi, No.465, 40- Carmona, M., Heath, T., Oc, T. ve Tiesdell, S. (2003). “Public Places-Urban Spaces: The Dimensions of Urban Design”, Architectural Press,
  17. Oxford. Doğrusöz, N. S. (1994). “Tarihi ve Özgün Çevrelerde Yeni Yapı Sorunu ve “Infill” Olgusuna Farklı Yaklaşımlar”, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul. Durmuş, S. ve Öktem Erkartal, P. “A Method In Urban Reading: Perception of Observer and Observed in the Architectural Layers of Edirne/Turkey”, SGEM 2015, 26.08- 01.09.2015,
  18. Bulgaria, Conference Proceedings, Book 4, 2015.
  19. Erkman, U. (1973). “Mimaride Etki ve