SavedAdd your journal

Journals / Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 21 - Sayı: 1

Assessments on Safavid/Persian Pilgrims in Ottoman Eastern Provinces in 16-18th Centuries

16-18. Yüzyılda Osmanlı Doğu Vilayetlerinde Safevi/Acem Hacılarıyla İlgili Değerlendirmeler

Esra DOĞAN TURAY
Pages
359–378
Publication Date
2019-03-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The hardships that Persian pilgrims lived, on the grounds of the politics of the two countries, are clearly visible in Ottoman archives, chronicles and travelbooks of the Safavid.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Safavid pilgrims in order to reach Damascus-Mecca used Erzurum-Urfa-Aleppo or Van-Urfa-Aleppo route as connection paths which was determined by Ottoman Empire for them.
📊
Key Findings & Data:Those roads sometimes made Safavid pilgrims left in a difficult situation because of a competitive field for two countries.
💡
Conclusion & Impact:The hardships that Persian pilgrims lived, on the grounds of the politics of the two countries, are clearly visible in Ottoman archives, chronicles and travelbooks of the Safavid.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Safevî Tarihi · Hac Tarihi · Acem Hacıları

Abstract

Safavid pilgrims in order to reach Damascus-Mecca used Erzurum-Urfa-Aleppo or Van-Urfa-Aleppo route as connection paths which was determined by Ottoman Empire for them. Those roads sometimes made Safavid pilgrims left in a difficult situation because of a competitive field for two countries. The impunity of being a pilgrim in all Islamic territorries could not protect them from attacks. Persian Landlords was appointed by Ottoman Empire, in cooperation with Kurdistan Rulers and local community, became part of the problem instead of protecting pilgrims; this situation often caused discontents between Ottoman Sultans and Safavid Shahs. In spite of this, Shiite pilgrims never interrupted. The hardships that Persian pilgrims lived, on the grounds of the politics of the two countries, are clearly visible in Ottoman archives, chronicles and travelbooks of the Safavid.

Özet

Safevî hacıları Osmanlı Devleti’nin kendilerine belirlediği Şam-Mekke güzergâhına ulaşmak için Erzurum-Urfa-Halep ya da Van-Urfa-Halep bağlantı yollarını kullanmışlardır. İki ülkenin rekabet alanından geçen bu yollar Safevî hacılarını bazen zor durumda bırakmış, tüm İslam coğrafyalarında dokunulmazlığı olan hacı olma durumu Acem hacılarını saldırılardan koruyamamıştır. Hacıları korumak için Osmanlı devleti tarafından tayin edilen Acem Ağası çözümün bir parçası olmak yerine Kürdistan hâkimleri ve yerel halkla işbirliği yaparak sorunun bir parçası haline gelmiş, bu durum çoğu kez Osmanlı sultanları ile Safevî şahları arasında hoşnutsuzluğa sebep olmuştur. Buna rağmen Şii hacıların yolculukları hiçbir dönem kesintiye uğramamıştır. Acem hacılarının iki ülke siyasetinden kaynaklanan bu sıkıntıları Osmanlı resmi belgeleri, Safevî vakayinameleri ve döneme ait seyahatnamelerde açıkça görülmektedir.

🔖

Cite This Article

TURAY, E. D. (2019). Assessments on Safavid/Persian Pilgrims in Ottoman Eastern Provinces in 16-18th Centuries. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 1, 359–378. https://ajindex.com/articles/69811

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Amuli, C.M. (1368). Zendegan-i Siyay-i İmam Rıza, Tehran: Be Münasebet-i Kongrey-i Cihan-i Hazreti İmam Rıza Aleyhisselam. Amuli, M.(1380). Vesail-i Şie ila Tahsil-i Mesail-i Şie, Kum, Mektebetül İslamiyye. Atalar, M. (1992).
  2. Surre-yi Humayun, Ankara:
  3. Diyanet yayınları. Beşe, A. ve Tozlu, S. (2011). ‘’İngiliz Kayıtlarında Aleviler Ve Bektaşiler’’, Türk Kültürü ve Hacı Bektaşi Veli Araştırma Dergisi, 59: 195-220
  4. Beygleri, S. H. H. (1340). Ahkâm-i Hac ve Esrar-i An, Tahran Burkay, K. (1992). Geçmişten Bugüne Kürtler ve Kürdistan Coğrafya-Tarih Edebiyat, İstanbul:
  5. Deng Yayınları.
  6. Caferiyan, R. (1371). ‘’Huccac-i İraniyan der Dovrey-i Safevî’’, Mecelle-i Mikat, 14: 87-109
  7. Caferiyan, R. (1373). ‘’Dastan-i Koşte Şodeni Şehid Sani der Sal-i 965 hicri der Mekke’’. Miras-i İslam-i İran, Defter-i Evvel: 392 Caferiyan, R. (1383). Munasbat-i İsfahan ve Hicaz Der Ruzigar-i Safevî, Kaveşhay-i Taze der Bab-ı Ruzigar-i Safevî, Kum: Merkez-i Mutalaat ve Tahkikat-i Edyan ve Mezahip Cantay, G, (2001). ‘’Güney-Doğu Anadolu Ticaret Yolları ve Menzil Kuruluşları’’, Ortadoğu’da Osmanlı dönemi kültür izleri uluslararası bilgi şöleni bildirileri.1(7):415- 430 Cutillas, J. (2016). ‘’Şâh I. Abbas’ın Bir Akdeniz Politikası Var Mıydı?’’ (Çev. Külbilge, İ) Cihannüma Tarih ve Coğrafya Araştırmaları Dergisi. 2(2): 189-210.
  8. D.Turay, E. (2018). ‘’İranlıların Kudüs-i Şerif Ziyaretleri’’, Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi, 5(12):125-145.
  9. Dalkesen, N. (2005). ‘’15 ve 16. Yüzyıllarda Safevî Propagandalarının Anadolunun dini ve kültürel hayatındaki etkileri, Alevi Kızılbaş Kimliğinin Oluşumu’’, Kırkbudak, 1 (1): 20- 49. Doğan, E. (1387). ‘’Huccac-ı Türkistan I-II’’, Mecelle-i Mikat, 54.123-152: 55: 146-189
  10. Doğan, E. (1389). Tarih-i Hac Gozariy-i İraniyan, Tahran: Neşr-i Meşar. Doğan, E. (1397). Huccac-i İrani der Dovleti Osmanî (Garn-i 13 ve 14 Gameri).Tahran: Pejuheşgah-i Tarih-i İslam. 46-78.
  11. Doğan, E. (2008). ‘’Dersaadet'ten Harameyn'e Surre-i Hümayun’’, İçinde: Kacar Dönemi Sefernâmelerinde Osmanlı Hac Kervanları, (Ed. Cağlar. Y), İstanbul:
  12. Yitik Hazine Yayınları.
  13. Doğan, E. (2009). ‘’Safevîler ve Şâh İsmail’’. Safevîler Döneminde Osmanlı Ülkesine Seyahat, (Ed. Taşkın, A), İstanbul:
  14. Önsöz Yayınları.
  15. Doğan, E. (2010). ‘’Menazilnameha Der Edebiyati Hacc-i Osmanî’’, Cong, Fehrestnegaran-i Nushay-i Hatti, 1.332-356.
  16. Doğan, E. (2011). ‘’Büyük Selçuklu Devleti ve Horasan Hac Kervanları’’, I. Uluslararası Selçuklu Sempozyum Bildirileri, 2: 456-489
  17. Doğan, E. (2012). ‘’Ordubadlı Safevî Şâiresi ve