Journals / Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 16 - Sayı: 4

TÜRK SİYASAL HAYATINDA “TOPLAYICI” BİR PARTİ OLARAK ANAVATAN PARTİSİ (1983-1989)

Pages
73–98
Publication Date
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu amaçla ANAP’ın toplayıcı bir parti olduğu savı, partinin kuruluşundan Özal’ın partiden ayrılarak cumhurbaşkanı olduğu tarihe kadar geçen süre olarak ele alınmıştır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Siyasal partiler modern siyasal sistemlerin önemli aktörleri olduklarından, birçok akademik çalışmaya konu olmuşlardır.
📊
Key Findings & Data:Özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında oluşturulan yeni dünya düzeni içerisindeki belirleyici konumlarından ötürü, siyasal partilerin sistematik sınıflandırılması, üzerinde durulan bir konu halini almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu amaçla ANAP’ın toplayıcı bir parti olduğu savı, partinin kuruluşundan Özal’ın partiden ayrılarak cumhurbaşkanı olduğu tarihe kadar geçen süre olarak ele alınmıştır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anavatan Partisi · Toplayıcı Parti · Turgut Özal

Özet

Siyasal partiler modern siyasal sistemlerin önemli aktörleri olduklarından, birçok akademik çalışmaya konu olmuşlardır. Özellikle İkinci Dünya Savaşı sonrasında oluşturulan yeni dünya düzeni içerisindeki belirleyici konumlarından ötürü, siyasal partilerin sistematik sınıflandırılması, üzerinde durulan bir konu halini almıştır. Bu bağlamda yapılan özgün sınıflandırmalardan birisi de Alman siyaset bilimci Otto Kirchheimer’a aittir. Kirchheimer’ın siyasal parti tipolojilerin ilişkin yapmış olduğu özgün katkı, toplayıcı parti tipini ortaya atmasıdır. Partilerin bir dönüşüm geçirdiğinden hareketle ortaya atılan toplayıcı parti tipi, katı ideolojik tutumların bir kenara bırakıldığı, esnek söylemlerle geniş toplum kesimlerini kucaklayan, karizmatik ve güçlü lideriyle beraber alabileceği en yüksek oyu hedefleyen bir parti tipi olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışma Türk siyasal hayatının önemli partilerinden olan Anavatan Partisi’nin (ANAP) bir toplayıcı parti olduğu savından yola çıkılarak temellendirilmiştir. İlgili temellendirme yapılırken partinin program, tüzük, beyannameleriyle beraber, kurucu lideri olan Turgut Özal’ın söylem ve eylemleri, dönemin siyasal ortamı bağlamında tarihsel ve betimsel olarak ele alınmıştır. Bu amaçla ANAP’ın toplayıcı bir parti olduğu savı, partinin kuruluşundan Özal’ın partiden ayrılarak cumhurbaşkanı olduğu tarihe kadar geçen süre olarak ele alınmıştır

🔖

Cite This Article

ÇİÇEK, A. C. (2018). TÜRK SİYASAL HAYATINDA “TOPLAYICI” BİR PARTİ OLARAK ANAVATAN PARTİSİ (1983-1989). Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 4, 73–98. https://ajindex.com/articles/69642

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

References (1)

  1. 45. Türkiye Cumhuriyeti Hükümet Programı(1983), Ankara, Tisa Matbaası. ACAR, Feride (2008), “Turgut Özal”, (ed.) Metin Heper, Sabri Sayarı, Türkiye’de Liderler ve Demokrasi, Kitap Yayınevi, İstanbul, ss.185-205. AHMAD, Feroz (1993), TheMaking of Modern Turkey, Routledge, London. AHMAD, Feroz (2002), Modern Türkiye’nin Oluşumu, Doruk Yayınları, İstanbul. AHMAD, Feroz (2006), Bir Kimlik Peşinde, Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul. ALPTEMOÇİN, Ahmet Kurtcebe (2008), Özallı Yıllar Bir Rüyanın Ardından, Gökçe Ofset, Ankara. Anavatan Partisi Programı (1983), Tisa Matbaası, Ankara. Anavatan Partisi 6 Kasım 1983 Seçim Beyannamesi (1983), Tisa Matbaası, Ankara. Anavatan Partisi 29 Kasım 1987 Seçim Beyannamesi (1987) Anavatan Partisi Tüzüğü (1988), Gaye Matbaacılık, Ankara. ANDERSON, Leslie E. (2016), DemocratizationByInstitutionsArgentina’sTransitionYears in ComparativePerspective, University of Michigan Press, Michigan. ARON, Raymond (1962), Opium Of TheIntellectuals, W. W. Norton Company, New York. BARLAS, Mehmet (1994), Turgut Özal’ın Anıları, Sabah Kitapları, İstanbul. BELL, Daniel (1962),TheEnd of Ideology: On theExhaustion ofPoliticalIdeas in the 1950s, FreePress, New York. BİRAND, Mehmet Ali ve Soner YALÇIN (2001), The Özal Bir Davanın Öyküsü, Doğan Kitapçılık, İstanbul. BORA, Tanıl (2001), “ANAP Serbest Sentez ve Liberallik Kartı”, Birikim, S: 149, ss.14-17. BORA, Tanıl (2005), “Turgut Özal”, (ed.) Tanıl Bora ve Murat Gültekingil,Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce Cilt 7 Liberalizm, İletişim Yayınları, İstanbul, ss.589-601. CEMAL, Hasan (1989), Özal Hikayesi, Bilgi Yayınevi, Ankara. ÇELEBİ, Işın, Aykut TOROS ve Necati ARAS (1996), Siyasette Kilitlenme ve Çözüm, Milliyet Yayınları, İstanbul. DOĞAN, Yalçın (1985), Dar Sokakta Siyaset (1980-1983), Tekin Yayınevi, İstanbul. DUMAN, M. Zeki (2017), Türkiye’de Liberal-Muhafazakar Siyaset ve Turgut Özal, Liberte Yayınları Ankara. DURGUN, Sezgi (2016), “Siyasi Partiler ve Parti Sistemleri”, (ed.) Yüksel Taşkın, Siyaset Kavramlar, Kurumlar, Süreçler, İletişim Yayınları, İstanbul,ss.335-354. DURSUN, Davut (2001), “Türk Demokrasisinin Demokratikleşme İhtiyacı”, (der.) Davut Dursun, Demokrasi Sorunu ve Türk Demokrasisi, Şehir Yayınları, İstanbul, ss.289-297. DUVERGER, Maurice (1986), Siyasi Partiler, (çev.) Ergun Özbudun, Bilgi Yayınevi, Ankara. EMİN, Fatih (1993), Turgut Özal 1983-1993, Risale Yayıncılık, İstanbul. ERGÜDER, Üstün (1989), Türk Siyasi Hayatında Siyasi Kültür ve Ekonomik Politika Bakımından Anavatan Par