Journals / Osmanlı Araştırmaları / 2018 / Cilt: 53 - Sayı: 53

The Syriac Orthodox Church in the Late Period of Ottoman State and the Administration of the Syriac Orthodox Communit

Osmanlı Devleti’nin Son Döneminde Süryani Kilisesi ve Süryanilerin İdaresi

Pages
287–320
Publication Date
2018-12-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Nizamnamenin içeriğive maddeleri hakkında ayrıntılı açıklamalar yapılarak, diğer gayrimüslim milletlerinnizamnameleri ile arasındaki benzerlik ve farklılıklar vurgulanacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Osmanlı Devleti’nde Süryaniler idarî olarak Ermeni Patrikhanesi’ne bağlıbulunmaktaydılar.
📊
Key Findings & Data:Bu idarî yapı 19. yüzyıla kadardevam edecek, bu yüzyıldan itibaren klasik millet sistemi değişime uğramaya başlayacaktı.Devlet, Rum – Ermeni ve Yahudiler dışındaki bazı Hristiyan topluluklarıda ayrı birer millet olarak tanımaya ve mevcut “milletler”e önceki dönemlerden farklıolarak anayasal bazı haklar vermeye başlayacaktı.
💡
Conclusion & Impact:Nizamnamenin içeriğive maddeleri hakkında ayrıntılı açıklamalar yapılarak, diğer gayrimüslim milletlerinnizamnameleri ile arasındaki benzerlik ve farklılıklar vurgulanacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Millet Sistemi · Süryaniler · Ermeni Patrikhanesi

Özet

Osmanlı Devleti’nde Süryaniler idarî olarak Ermeni Patrikhanesi’ne bağlıbulunmaktaydılar. Fatih Sultan Mehmet’in İstanbul’u fethi sonrası teşkilatlandırılan“Millet Sistemi”nde gayrimüslim milletler olarak sadece Rumlar, Ermeniler ve Yahudilerkabul edilmekteydiler. Rumlar ve Ermeniler dışındaki diğer Hristiyan gruplar,idarî olarak Rum veya Ermeni Patrikhanesi’ne bağlanmışlardı. Süryaniler, ErmeniPatrikhanesi’nin sorumluluğunda olan gruplardandılar. Bu idarî yapı 19. yüzyıla kadardevam edecek, bu yüzyıldan itibaren klasik millet sistemi değişime uğramaya başlayacaktı.Devlet, Rum – Ermeni ve Yahudiler dışındaki bazı Hristiyan topluluklarıda ayrı birer millet olarak tanımaya ve mevcut “milletler”e önceki dönemlerden farklıolarak anayasal bazı haklar vermeye başlayacaktı. Süryaniler bu dönemde böyle birhak elde etmeyi başaramamışlar ancak 19. yüzyıl ortalarında İstanbul’da kendilerineait bir temsilcilik açmışlardı. Fakat bu durum, Süryanilerin devletle olan ilişkilerinidoğrudan kendilerinin sürdürecekleri anlamına gelmemekteydi. Ermeni Patrikhanesihâlâ Süryanilerle devlet arasında aracılık konumuna devam etmekteydi. Bu durumsonraki yıllarda Ermeni – Süryani çekişmelerini daha da artıracaktı. Süryaniler OsmanlıDevleti içinde yaşayan diğer gayrimüslim milletler gibi resmî statüde kendiadlarıyla ayrı bir millet olarak tanınma sürecine ancak 1914 yılında girebilmişlerdi.Bu tarihte hükümete sunulan “Süryani Kadîm Milleti Nizamnamesi” ile Süryani Milleti,Rum, Ermeni ve Yahudi milletlerinin 19. yüzyıl sonlarında yürürlüğe girmiş olannizamnameler ile kazandıkları anayasal hakları, onlardan yaklaşık 50 yıl sonra eldeetmek için resmen müracaatta bulunmuş oluyordu. Bu makalede Süryani milletininOsmanlı idaresinde yaşadığı idarî süreç, Ermeni Patrikhanesi’ne bağlı olmalarınınSüryaniler açısından olumsuz etkileri, Ermeni Patrikhanesi’nden ayrılma çabaları, buçabalar sırasında yaşanan Ermeni – Süryani çekişmeleri ve 1914 yılında hükümetesunulan nizamname ile talep ettikleri statü incelenecektir. Nizamnamenin içeriğive maddeleri hakkında ayrıntılı açıklamalar yapılarak, diğer gayrimüslim milletlerinnizamnameleri ile arasındaki benzerlik ve farklılıklar vurgulanacaktır.

🔖

Cite This Article

GÜLÜ, R. E. (2018). The Syriac Orthodox Church in the Late Period of Ottoman State and the Administration of the Syriac Orthodox Communit. Osmanlı Araştırmaları, Cilt: 53 - Sayı: 53, 287–320. https://ajindex.com/articles/695202

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Bibliyografya Arşiv Belgeleri Başbakanlık Osmanlı Arşivi (BOA), Sadâret Mektûbî Kalemi Mühimme Odası (A.MKT. MHM.) nr. 609/36. BOA, Sadâret Evrak Kalemi (A.VRK.) nr. 140/19. BOA, Bâb-ı Âlî Evrak Odası (BEO.) nr. 660/49438.; 4230/317250. BOA, Dâhiliye Nezâreti Sicill-i Nüfus Tahrirat Kalemi (DH.SN.THR.) nr. 60/49. BOA, Dâhiliye Nezâreti Muhâberât ve Tensîkat Müdüriyeti (DH.EUM.MTK.) nr. 74/51. BOA, Tahrîrât-ı Hâriciye Odası (HR.TH.) nr. 166/20. BOA, Meclis-i Vükelâ Mazbataları (MV.) nr. 182/25.; 246/98. BOA, Yıldız Esas Evrâkı (Y.EE.) nr. 38/71. BOA, Yıldız Perâkende Evrakı Adliye ve Mezâhib Nezâreti Maruzâtı (Y.PRK.AZN.) nr. 15/1. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi (BCA), Yer nr: 108, 706, 4 Fon Kodu: 30,10,0,0. BCA, Yer nr: 108, 706, 4 Fon Kodu: 30,10,0,0 lef 2. Gazeteler İleri, nr. 1803, 9 Şubat 1923.
  2. Yayınlanmış Eserler Akdemir, Samuel: “Geçmişte ve Günümüzde Türkiye’deki Süryani Kilisesi”, Dinler Tarihi Araştırmaları – III (Sempozyum, 09-10 Haziran 2001, Ankara), Hıristiyanlık (Dünü, Bugünü ve Geleceği), Ankara: Dinler Tarihi Derneği Yayınları 2002, s. 9-12.
  3. Akyüz, P. Gabriyel: Deyrulzafaran Manastırı’nın Tarihi, İstanbul: Resim Ofset - Matbaacılık A. Ş. 1998..: Mardin İli’nin Merkezinde, Civar Köylerinde ve İlçelerinde Bulunan Kiliselerin ve Manastırların Tarihi, İstanbul: Resim Ofset - Matbaacılık A. Ş. 1998..: Osmanlı Devleti’nde Süryani Kilisesi, Mardin: Resim Ofset A. Ş. 2002.
  4. Atto, Naures, Soner Önder: “Geçiş Döneminde (1918-1926) Süryani Ortodoks Kilisesi Önderliği ve Patrikhane’nin Türkiye’den Taşınması Üzerine”, Mardin Tebliğleri: Mardin ve Çevresi Toplumsal ve Ekonomik Tarihi Konferansı, çev. Altuğ Yılmaz, ed. Emre Ayvaz, Altuğ Yılmaz, İstanbul: Hrant Dink Vakfı Yayınları 2013, s. 195-206.
  5. Bayburt, Deniz: Türk Tarihi’nde Süryaniler (1880-1938) (Yayımlanmamış Doktora Tezi) Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2009.
  6. Bebiroğlu, Murat: Osmanlı Devleti’nde Gayrimüslim Nizamnameleri, İstanbul: Akademi Matbaası 2008.
  7. Beydilli, Kemal: II. Mahmut Devri’nde Katolik Ermeni Cemâati ve Kilisesi’nin Tanınması (1830), yay. Şinasi Tekin, Gönül Alpay Tekin, Harvard: Harvard Üniversitesi Yakındoğu Dilleri ve Medeniyetleri Bölümü Yayını 1995.
  8. Bilge, Yakup: Geçmişten Günümüze Süryaniler, İstanbul: Zvi-Geyik Yayınları 2001.
  9. Braude, Benjamin: “Foundation Myths of the Millet System”, Christians and Jews in the Ottoman Empire: The Functioning of a Plural Society, c. I: The Central Lands, ed. Benjamin Braude, Bernard Lewis, New York – London: