Journals / Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 4 - Sayı: 3

Evalaution of Babies with Hyperbilirubinemia

Hiperbilirubinemi ile Takip Edilen Bebeklerin Değerlendirilmesi

Pages
283–300
Publication Date
2019-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

While the majority of infants being a benign hyperbilirubinemia in a small part in high level and neurotoxic effects may occur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims clinical and demographic characteristics of hospitalized term newborns with indirect hyperbilirubinemia diagnosed in the neonatal unit, indirect hyperbilirubinemia causes and investigate the risk factors affecting the total bilirubin level and our region is the revised terms.
📊
Key Findings & Data:In our study, 447 newborns who were admitted to our department with the diagnosis of hyperbilirubinemia between January 2010 and January 2012 were examined.
💡
Conclusion & Impact:While the majority of infants being a benign hyperbilirubinemia in a small part in high level and neurotoxic effects may occur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:hiperbilirubinemi · hipernatremi · yenidoğan

Abstract

This study aims clinical and demographic characteristics of hospitalized term newborns with indirect hyperbilirubinemia diagnosed in the neonatal unit, indirect hyperbilirubinemia causes and investigate the risk factors affecting the total bilirubin level and our region is the revised terms. In our study, 447 newborns who were admitted to our department with the diagnosis of hyperbilirubinemia between January 2010 and January 2012 were examined. Follow-up and treatment of patients were made according to the American Academy of Pediatrics (APA) diagnosis and treatment recommendations. The study was conducted retrospectively. The baby is the first child living in the family 41.8 % of babies admitted to the neonatal unit when we examined demographic. Hyperbilirubinemia incidence of hypernatremia with 26.2% and the pathological weight loss is observed by 28.9%. In our study, 55.7% (n:249) of the babies were male and 44.3% (n:198) were female. Male / female ratio of 1:25 has been found. Newborn baby lying in the unit to 58.2% have normal spontaneous delivery (NSD) was born with. The most common cause is known when physiological Jaundice as an etiologic factor in 36% (n:159), while; hemolytic Jaundice 30.8% (n:136), polycythemia 13% (n:58), pass into breast milk jaundice was 8.3% (n:37), urinary tract infection 6.3% (n:28), hypothyroidism was 5.8% (n:26), diabetic mother is 4.3% (n:9), sepsis 3.8% (n:17) Cephalo haematoma 2.9% (n:13), caput succadene % 2.2 (n: 10), glucose 6-phosphate dehydrogenase (G6PD) deficiency 2% (n: 9). While 99.8% (n: 440) of the infants were treated with phototherapy, the rate of infant who received blood exchange treatment was 1.6% (n: 7). Phototherapy period ranges from 1 day to 15 days and 2.18 ± 1.37 in average duration of phototherapy day. The average discharge time of the baby ranged from 20 days to 1 day 12.04 ± 2.97 days. Jaundice is one of the most common and important problems seen in newborn period. While the majority of infants being a benign hyperbilirubinemia in a small part in high level and neurotoxic effects may occur.

Özet

Bu çalışmada amaç yenidoğan ünitesine indirekt hiperbilirubinemi tanısıyla yatırılan term bebeklerin klinik ve demografik özellikleri, indirekt hiperbilirubinemi nedenleri ve total bilirubin düzeylerine etki eden risk faktörlerinin araştırılması ve bölgemiz açısından tekrar gözden geçirilmesidir. Çalışmamızda Ocak 2010-Ocak 2012 tarihleri arasında hiperbilirubinemi ön tanısıyla servisimize yatırılan 447 yenidoğan incelenmiştir. Hastaların takip ve tedavisi Amerikan Pediatri Akademisi' nin (APA) tanı ve tedavi önerilerine göre yapılmıştır. Çalışma retrospektif olarak yapılmıştır. Bebekler demografik olarak incelendiğinde yenidoğan ünitesine hiperbilirubinemi nedeniyle yatan bebeklerin %41,8 i ailenin yaşayan ilk bebeğidir. Hiperbilirubinemi ile birlikte hipernatremi görülme oranı %26,2, patolojik tartı kaybı ise %28,9 oranında görülmektedir. Çalışmamızda ele alınan bebeklerin %55,7 si (249) erkek, %44,3 ü (198) kızdır. Erkek /kız oranı 1,25 bulunmuştur. Yenidoğan ünitesine yatan bebeklerin %58,2 si normal spontan doğum (NSD) ile dünyaya gelmiştir. Etiyolojik faktör olarak en sık nedeni bilinemeyen fizyolojik sarılık %36 (n:159) görülürken; hemolitik sarılık %30,8 (n:136) , polisitemi %13 (n:58), geç anne sütü sarılığı %8,3 (n:37), üriner sistem enfeksiyonu %6,3 (n:28), hipotiroidi %5,8 (n:26), diabetik anne bebeği % 4,3 (n:19), sepsis %3,8 (n:17), sefal hematom %2,9 (n:13), caput succadeneum %2,2 (n:10), glukoz 6-fosfat dehidrojenaz (G6PD) eksikliği %2 (n:9) oranında görülmüştür. Bebeklerin % 99,8’ine (n:440) fototerapi uygulanırken, kan değişimi tedavisi uygulanan bebek oranı %1,6 (n:7) bulunmuştur. Fototerapi süresi 1 gün ile 15 gün arasında değişmekte olup ortalama fototerapi süresi 2,18±1,37 gündür. Bebeklerin taburculuk süreleri 1 gün ile 20 gün arasında değişmekte olup ortalaması 4,12±2,97 gündür. Sarılık yenidoğan döneminde görülen sık ve önemli sorunlardan birisidir. Bebeklerin çoğunluğunda selim bir seyir görülürken küçük bir bölümünde hiperbilirubinemi yüksek düzeylere çıkmakta ve nörotoksik etkiler ortaya çıkabilmektedir.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, H. S. (2019). Evalaution of Babies with Hyperbilirubinemia. Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 3, 283–300. https://ajindex.com/articles/694474

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Oran O, GurakanB. Bilirubin Metabolizması. Katkı Pediatri Dergisi.1995;16:667- 669
  2. Suskan E, Öcal G, Berk R. Yenidoğan hiperbilirubinemisinde Fototerapi. Çocuk Hastalıkları Dergisi. 1986; 1 (1):24-28
  3. Çoban A. Yenidoğanda Sarılık: Pediatri. Neyzi O. Ertuğrul T. (ed) 3.baskı 2002; 402-421 4. American Academy of Pediatrics: Management of hyperbilirubinemia in the newborn infants 35 or more weeks of gestation. Pediatrics. 2004:1;4:297-316
  4. Kılıç İ, Ergin H, Çakaloz I. The evaluation of indirect hyperbilirubinemia cases in newborn Period. Turkiye Klinikleri J Pediatr. 2005;14(1):20-5
  5. Özkaya H, Bahar A, Özkan A, Kandemir F, Göçmen I, Mete Z.İndirekt hiperbilirubinemili yenidoğanlarda ABO, Rh ve sub grup (Kell, c,e) uyumazlıkları. Türk Pediatri Arşivi. 2000; 35: 30-5
  6. Yorulmaz A,Yücel M, Sert S, Özdem S, İstanbullu H.A. Yenidoğan Ünitesine sarılık nedeniyle yatırılan bebeklerin klinik ve laboratuvar özellikleri ve risk faktörlerininin araştırılması. Journal of Contemporary Medicine. 2018,8(1):7-13
  7. Kliegman RM. Nelson pediatrics. In: Ambalavanan N, editor. Jaundice and hyperbilirubinemia in newborn. Philedelphia: 2011;p.603
  8. Chou S.C., Palmer R.H., Ezhuthachan S. et al. Management of hyperbilirubinemia in newborns: Measuring performance by using a benchmarking model. Pediatrics.2003; 112: 1264-1273
  9. Newman TB. Escobar GJ. Gonzales VM. et al. Frequency of neonatal bilirubin testing and hyperbilirubinemia in a large health maintenance organisation. Pediatrics. 1999; 104; 1198-1203
  10. Jaundice MJ. Neonatology: Pathophysiology& Management of theNewborn (fifthed). In: AveryG, Fletcher M.A. MacDonald M.G. (eds). Lippincott Williams &Wilkins, 1999; p.765-820
  11. Seidman DS, Stevenson DK, Ergaz Z. Hospital read mission due to neonatal hyperbilirubinemia. Pediatrics. 1995;96:727-729
  12. Macmillian JA, De angelis CD, Feigin RD. Oski’s pediatrics In: Cashore JW. Jaundice Lippincott Co. 2000, 197-206
  13. Ding G, Zhang S, YaoDQ, at al. An epidemiological survey on neonatal jaundice in China. ChinMed J. 2001;114(4):344-7
  14. Wong RJ, Desandre GH, Sibley E, Stevenson DK. Neonatal Jaundice and liver diseases. In: Martin RJ, Fanaroff AA, Walsh MC (eds). Neonatal-Perinatal Medicine. Diseases of the Fetus and Infant, 8th ed, Philadelphia: MosbyElsevier, 2006; p.1419-65
  15. Kültürsay N.Çalkavur indirekt hiperbilirubinemi nedenler ve tanı. Güncel Pediatri. 2006; 2: 21-5
  16. Ünal S, Eker S. İndirekt hiperbilirubinemili yenidoğanların geriye dö