Journals / Mütefekkir / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 13

Jamaluddin Aksarayī’s Methods of Analyzing Fiqh Issues: In The Case of His Book Titled Al-As’ilah Wa A’l-Ajwibah

Cemâleddin Aksarâyî’nin Fıkhî Konuları Çözümleme Metodu: el-Es’ile ve’l-ecvibe Kitabı Örneğinde

Pages
101–128
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, after giving a brief information about the life and scientific personality of Aksarayī, we will evaluate his method in the solutions of fiqh issues.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fahraddin al-Rāzī (d. 791/1389) is a versatile scholar who has specializes in the religious and rational sciences.
📊
Key Findings & Data:He has teached and wrote his works in Arabic, Persian and Turkish languages belonging to various fields such as tafseer, hadith, Islamic law, morality and medicine.
💡
Conclusion & Impact:In this article, after giving a brief information about the life and scientific personality of Aksarayī, we will evaluate his method in the solutions of fiqh issues.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslam Hukuku · Cemaleddin Aksarâyî · el-Es’ile ve’l-Ecvibe

Abstract

Muhammad b. Muhammad b. Muhammad b. Fahraddin al-Rāzī (d. 791/1389) is a versatile scholar who has specializes in the religious and rational sciences. He has teached and wrote his works in Arabic, Persian and Turkish languages belonging to various fields such as tafseer, hadith, Islamic law, morality and medicine. In addition to this, he has held the important duties, he worked such as Qadi (Muslim judge) and qadi 'asker (judge of the army). The fact that he undertook these tasks clearly shows that he is a great faqīh (jurist). In addition to his works that can be considered as independent works in the field of fiqh, such as Hashiyah alâ Sharh-i Majma’i’l-bahrain and Sharhu Ghāyeti'l-qusvā, in the work of al-As'ilah wa al-Ajwibah, he also did not neglect to mention the fiqh analysis of the verses and hadiths about ahkam. Although the main aim of the book was the solution of the verses and hadiths that seem generally contradictory, in this book indirectly addressed some fiqh issues. In this article, after giving a brief information about the life and scientific personality of Aksarayī, we will evaluate his method in the solutions of fiqh issues.

Özet

Aksarâyî olarak bilinen Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Fahreddin er-Râzî (ö. 791/1389) aklî ve naklî ilimlere hâkim olan çok yönlü bir âlimdir. Tefsir hadis, fıkıh, ahlak ve tıp gibi birçok ilimde tedriste bulunup Arapça, Türkçe ve Farsça olmak üzere farklı dillerde eserler telif etmiştir. Bunların yanı sıra kadılık ve kazaskerlik gibi çok önemli görevlerde de bulunmuştur. Söz konusu görevleri üstlenmiş olması ise onun büyük bir fakîh olduğunu açıkça göstermektedir. Fıkıh ilminde Hâşiye ‘alâ Şerhi Mecma‘i’l-bahreyn ve Şerhu Gâyeti’l-kusvâ gibi müstakil sayılabilecek çalışmalarının dışında müşkil âyet ve hadisler kapsamında hazırladığı el-Es‘ile ve’l-Ecvibe adlı eserinde de ahkâm ile ilgili âyet ve hadislerin fıkhî çözümlemesine değinmeyi ihmal etmemiştir. Her ne kadar söz konusu kitabın asıl kaleme alınma hedefi genel anlamda müşkil veya çelişkili görünen âyet ve hadislerin çözümü olsa da dolaylı olarak fıkhî bazı konulara da değinmiştir. Bu makalede Aksarâyî’nin hayatı ve ilmi kişiliğiyle ilgili kısa bir bilgiye yer verildikten sonra sözü geçen eserinde değindiği fıkhî çözümlemeler aktarılıp metot açısından değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

FURKANİ, M. (2020). Jamaluddin Aksarayī’s Methods of Analyzing Fiqh Issues: In The Case of His Book Titled Al-As’ilah Wa A’l-Ajwibah. Mütefekkir, Cilt: 7 - Sayı: 13, 101–128. https://ajindex.com/articles/693546

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Aksarâyî, Cemâleddin. el-Es’ile ve’l-Ecvibe: Tefsir ve Hadis İlmine Dair Sorular ve Cevaplar. çev. Necattin Hanay - Mehterhan Furkani, Aksaray: Aksaray Belediyesi Kültür Yayınları, 2017. Ali el-Kârî, Ali b. Muhammed Ebü’l-Hasan el-Herevî. Mirkâtü’l-mefâtîh şerhu Mişkâti’l-mesâbîh. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1422/2002. Aynî, Bedruddîn Mahmûd b. Ahmed. ‘Umdetü’l-kârî şerhu Sahîhi’l-Buhârî. 25 cilt. Beyrut: Dâru’l-fikr, ts. Aynî, Bedrüddîn Muhammed b. Ahmed. Şerhu Süneni Ebî Dâvud. thk. Hâlid b. İbrâhîm el-Mısrî. 7 cilt. Riyad: Mektebetü’r-rüşd, 1999. Bağdadî, İsmail Paşa. Hediyyetü’l-ârifîn ve esmâü’l-müellifîn. 2 cilt. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı, 1951.
  2. Bağdatlı, İsmâil Paşa. Îzâhu’l-meknûn fi’z-zeyli alâ Keşfi’z-zunûn an esâmi’l-kütüb ve’l-fünûn. nşr. Şerefeddin Yaltkaya-Kilisli Rifat Bilge. 2 cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-türâsi’l-Arabî, ts. Beğavî, Ebû Muhammed el-Hüseyin b. Mes‘ûd. Meʻâlimü’t-tenzîl. thk. Muhammed Abdullah en-Nemr vd. 8 cilt. Riyad: Dâru Taybe, 1409-1412. Beğavî, Ebû Muhammed el-Hüseyin. Şerhu’s-sünne. thk. Şuʻayb el-Arnaût-Züheyr eş-Şâvîş. 16 cilt. Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmî, 1983. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin. es-Sünenü’l-kübrâ. thk. Abdülkâdir Atâ. 11 cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. Bocnurdî, Kazım Musevî. “Aksarayî”. Dâiretü’l-me‘ârif-i Büzürg-i İslamî. Tahran: Merkez-i Daretü’l-me‘ârifi-i Büzürg-i İslamî, 1374 hicri şemsi/1995m. Buhârî, Muhammed b. İsmâ‘îl. Sahîhu’l-buhârî. thk. Mustafâ Dîb el-Buğâ. 7 cilt. Beyrut: Dâru İbn Kesîr-Yemâme, 1993. Bursalı Mehmet Tahir. Osmanlı Müellifleri. İstanbul: Matbaa-ı Âmire 1333/1915. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Alî er-Râzî. Ahkâmü’l-Kur’ân. thk. Muhammed es-Sâdık Kamhâvî. 5 cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-ʻArabî-Müessesetü’t-Târîhi’l-ʻArabî, 1992. Cüveynî, Abdulmelik b. Abdillah, İmâmü’l-Haremeyn. Nihâyetü’l-maṭlab fî dirâyeti’l-mezheb. thk. Abdulazim Mahmud ed-Dîb. 20 cilt. Beyrut: Dâru’l-minhâc, 1428/2007. Dârekutnî, Ali b. Ömer. Sünen. thk. Şuʻayb vd. 6 cilt. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 1424/2004. Dârimî, Abdullah b. Abdirrahman. Sünenü’d-Dârimî. thk. Hüseyin Selim Esed ed-Dârânî, el-Memleketü’l-Arabiyetü’s-Suûdîyye: Dâru’l-müğnî, 1412/2000. Derdîr, Ebü’l-Berekât Ahmed b. Muhammed. eş-Şerhu’l-kebîr (Hâşiyetü’d-Desûkî ʻale’ş-Şerhi’l-kebîr ile birlikte). 4 cilt. Kahire: Dâru İhyâi’l-Kütübi’l-Arabiyye, ts. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eş‘as. es-Sünen. thk. Şu‘ayb el-Arnaût vd. 7 cilt. Dımaşk: Dâru’r-Risâleti’l-Âlemiyye, 1430/2009. el-Mevsû‘atü’l-fıkhiyye el-Kuveytiyye. 45