Journals / Marifetname / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

İslâm Hukukunun Erken Döneminde Ceza Yargılamasında Alenilik

Pages
641–669
Publication Date
2021-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca yargılama sürecinin işleyişinde uygulanan prosedür, çeşitli işlemlerle görevlendirilen yardımcılar ve yargılama şahitleri de sürecin aleni olmasına katkı sağlamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Modern hukukta alenilik, terim olarak, yargılamanın kamuya açık şekilde yapılmasını ifade eden bir ilkenin adıdır.
📊
Key Findings & Data:Hukuk dilinde “aleniyet ilkesi” denildiğinde kastedilen kural olarak budur.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca yargılama sürecinin işleyişinde uygulanan prosedür, çeşitli işlemlerle görevlendirilen yardımcılar ve yargılama şahitleri de sürecin aleni olmasına katkı sağlamıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ceza Yargılaması · Alenilik · Mescit

Özet

Modern hukukta alenilik, terim olarak, yargılamanın kamuya açık şekilde yapılmasını ifade eden bir ilkenin adıdır. Hukuk dilinde “aleniyet ilkesi” denildiğinde kastedilen kural olarak budur. Aleniyet ilkesi, toplumda yargıya ve hukuka güvenin sağlanması, dava taraflarının haklarının korunması ve kamu vicdanında adalet duygusunun tatmin edilmesi bakımından önemlidir. Bunun için de öteden beri yargılamanın kamuya açık gerçekleşme gerekliliği üzerinde durulmuş ve bu husus günümüz hukuk düşüncesinde önemli bir ilke olarak yerini almıştır. Bu makalenin amacı, hukuk tarihinde önemli bir yeri olan aleniliğin tanımı yapılarak, İslâm hukukunun erken döneminde ceza yargılamasında aleniliğin nasıl sağlandığını tespit etmektir. Yargılamada alenilik, tarihin eski devirlerindeki imkânlar nispetinde doğrudan katılım ile sağlandığından, İslâm hukukunun erken döneminde kullanılan muhakeme mekânlarının tespiti konu açısından son derece önemlidir. Bu konuda mahkemelerin kurumsal nitelik kazanmasından önce karşımıza mescitler ve kamuya açık diğer mekânlar çıkmaktadır. Ayrıca yargılama sürecinin işleyişinde uygulanan prosedür, çeşitli işlemlerle görevlendirilen yardımcılar ve yargılama şahitleri de sürecin aleni olmasına katkı sağlamıştır.

🔖

Cite This Article

ACAR, B. (2021). İslâm Hukukunun Erken Döneminde Ceza Yargılamasında Alenilik. Marifetname, Cilt: 8 - Sayı: 2, 641–669. https://ajindex.com/articles/688136

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Abdürrezzâk, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî el-Himyerî. Musannef. thk. Habiburrahman A'zami. Beyrut: el-Meclisü'l-‘ilmi, 2. Basım., 1983
  2. Aslan, Nasi. İslâm Yargılama Hukukunda “Şühûdü’l-Hâl” Jüri: Osmanlı Devri Uygulaması. İstanbul: Beyan yay., 1999
  3. Atar, Fahrettin. İslâm Adliye Teşkilatı. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı, 1979
  4. Avila, Humberto. Certainty in Law. y.y., 2016
  5. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali. es-Sünenü’l-kübrâ. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-‘ilmiyye, 3. Basım., 2003/1424
  6. Centel, Nur- Zafer, Hamide. Ceza Muhakemesi Hukuku. İstanbul: Beta basım yayım dağıtım a.ş., 15. Basım, 2018
  7. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali Râzî. Şerhu kitâbi edebi’l-kâdî li’l-İmâm Ebî Bekr el-Hassâf. thk. Ahmed Ferid el-Mezîdî. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-‘ilmiyye, 2013/1434
  8. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdullah b. Yûsuf et-Tâî en-Nîsâbûrî. Nihâyetü'l-matlab fî dirâyeti'l-mezheb. Beyrut: Dârü’l-minhac, 1428/2007
  9. Demirağ, Fahrettin. Açıklamalı Ceza Muhakemesi Kanunu. Ankara: Türkiye Barolar Birliği, 2007
  10. Demircioğlu, Yaşar. Medeni Usul Hukukunda İnsan Hakları ve Adil Yargılanma Güvenceleri. Ankara: Yetkin basımevi, 2007
  11. Desûkî, Şemsüddîn Ebû Abdillah Muhammed b. Ahmed b. Arafe. Hâşiyetü'd-Desûkî ale’ş-şerhi’l-kebîr. Kahire: Dâru ihyâi'l-kütübi'l-‘Arabiyye, t.y
  12. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî. Sünen-i Ebî Dâvûd. Beyrut: Dârü’r-risâleti’l-‘âlemiyye, 2009/1430
  13. Erdoğdu, Ahmet. Ceza Yargılama Yasası Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu, 1972
  14. Erünsal, İsmail E. “Osmanlı Mahkemelerinde Şâhitler: Şuhûdü’l-‘udûl’den Şuhûdü’l-hâle Geçiş”. Osmanlı Araştırmaları. İstanbul: İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi; İslâm Araştırmaları Merkezi, 53, 2019): 1-50
  15. Hamidullah, Muhammed. İslâm Müesseselerine Giriş. trc. İhsan Süreyya Sırma. İstanbul: Beyan yay., 1992
  16. Hamidullah, Muhammed. İslâm Peygamberi. trc. Salih Tuğ, Ankara: İmaj yay., 2003
  17. Hattâb, Ebû Abdullah Şemsüddîn Muhammed b. Muhammed b. Abdurrahman er-Ruaynî. Mevâhibü’l-celîl fî şerhi muhtasari’ş-şeyh Halîl. Nuakşot: Dârü’r-rıdvan, 2013/1434
  18. İbn Ebû Şeybe, Ebû Bekr Abdullah b. Muhammed b. Ebî Şeybe İbrâhîm el-Absî el-Kûfî. el-Musannef. Riyad: Mektebetü’r-rüşd, 1425/2004
  19. İbn Ebü’d-Dem, Ebû İshâk Şihâbüddîn İbrâhîm b. Abdillah b. Abdilmün‘im b. Ali el-Hemdânî el-Hamevî. Edebü'l-kazâ. Bağdad: Matbaatü’l-İrşad, 1984/1404
  20. İbn Ferhûn, Ebü’l-Vefâ (Ebû İshâk) Burhânüddîn