Journals / Marifetname / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 1

KUR’AN’A GÖRE BİRLİKTE YAŞAMANIN İLKELERİ

Pages
167–191
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tüm bunları gerçekleştirmenin özellikle son dinin mensubu insanların en önemli ve başat görevi olduğunu ortaya koymak bu makalenin en önemli hedefi olacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İnsan hayatı boyunca başkalarıyla birlikte yaşamaya ihtiyaç duyar.
📊
Key Findings & Data:Bu sorumlulukları fark etmek verimli bir hayatın temel esasıdır.
💡
Conclusion & Impact:Tüm bunları gerçekleştirmenin özellikle son dinin mensubu insanların en önemli ve başat görevi olduğunu ortaya koymak bu makalenin en önemli hedefi olacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kur’an · birlikte yaşama · ilkeler

Özet

İnsan hayatı boyunca başkalarıyla birlikte yaşamaya ihtiyaç duyar. Hayatın yalnız başına devam ettirilmesi çok zordur. Başkalarıyla birlikte yaşamak ise insana bir takım sorumluluklar yükler. Bu sorumlulukları fark etmek verimli bir hayatın temel esasıdır. Aslında bizim dinimizin de içinde bulunduğu tüm semavi dinler insanlara bu mesuliyetlerini hatırlatmak için vardır. Kur’an ve onun en yetkili ağızdan açıklayıcısı olan Hz. Peygamber’in sünneti bu sorumlulukları öğreten ilkelerle doludur.Makalemizde bu ilkeleri Kur’an ayetleri ışığında ve Hz. Peygamber’in tavsiyeleri doğrultusunda ortaya koymaya çalışacağız. Dünyanın küçük bir köy haline geldiği, dünya insanlığının tüm coğrafyalara dağıldığı ve nüfusların her inanç sisteminden insanları barındırdığı günümüzün şartlarını da göz önüne alarak diğer din mensuplarıyla ilişkilerimizin biçimini tespit etme çabası içerisinde olacağız. Mensup olduğumuz dinin adının İslam/barış olması bize, tüm insanlarla barış temelli bir münasebet tesis etmeyi zorunlu kılmaktadır. Dolayısıyla dinin bizzat kendisinin de mecbur ettiği bu huzur ortamı tesisi edilmeli ki, dünya hayatı insanlık için mutluluk yurdu olsun. Tüm bunları gerçekleştirmenin özellikle son dinin mensubu insanların en önemli ve başat görevi olduğunu ortaya koymak bu makalenin en önemli hedefi olacaktır.

🔖

Cite This Article

KARAKUŞ, A. (2018). KUR’AN’A GÖRE BİRLİKTE YAŞAMANIN İLKELERİ. Marifetname, Cilt: 5 - Sayı: 1, 167–191. https://ajindex.com/articles/688092

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aclûnî, Ebü’l-Fidâ İsmâîl b. Muhammed. Keşfü’l-hafâ ve müzîlü’l-ilbâs. Thk. Abdülhamîd b. Ahmed b. Yûsuf. b.y.: Mektebetü’l-asriyye 1420/2000. Ahmed b. Hanbel. Müsned. Thk. Şuayb el-Arnaût v.dğr. 45 Cilt. b.y.: Müessesetü’r-Risâle, 1421/2001.
  2. Algül, Hüseyin. “Evs”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 11: 541-542. Ankara: TDV Yayınları, 1995.
  3. Apaydın, H. Yunus. “İbn Kayyim el-Cevziyye”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 20: 109-123. Ankara: TDV Yayınları, 1999.
  4. Apaydın, H. Yunus. “Velâyet”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 22: 490-491. İstanbul: TDV Yayınları, 2013.
  5. Avcı, Casim. “Kaynukâ’, Benî Kaynukâ’”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25: 88. Ankara: TDV Yayınları, 2002. Buhârî. Sahîh. Thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır. 9 Cilt. b.y.: Dâru tavki’n-necât, 1422. Cürcânî, Seyyid Şerîf. et-Ta’rîfât. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1403/1983.
  6. Çağrıcı, Mustafa. “Adâlet (Ahlâk)”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 1: 41-43. Ankara: TDV Yayınları, 1998.
  7. Çağrıcı, Mustafa. “Îsâr”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 22: 490-491. Ankara: TDV Yayınları, 2000.
  8. Çubukçu, Asri. “Buâs”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 6: 340. Ankara: TDV Yayınları, 1992.
  9. Demirci, Mehmet. “Ebû Saîd el-Harrâz”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 10: 222-223. Ankara: TDV Yayınları, 1994.
  10. Derveze, M. İzzet. Sîretü’r-Rasûl: Kur’an’a Göre Hz. Muhammed’in Hayatı. Trc. Mehmet Yolcu. 3. Baskı. İstanbul: Ekin Yayınları, 1989. Ebü’l-A’lâ Mevdûdî. Tefhîmü’l-Kur’an. Trc. Komisyon. İstanbul: İnsan Yayınları, 1996.
  11. Fayda, Mustafa. “Câhiliye”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 7: 17-19. Ankara: TDV Yayınları, 1993.
  12. Gümüş, Sadrettin. “Cürcânî, Seyyid Şerîf”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 8: 134-136. Ankara: TDV Yayınları, 1993.
  13. Hamidullah, Muhammed. el-Vesâiku’s-siyâsiyye: Hz. Peygamber Döneminin Siyasi-İdari Belgeleri. Trc. Vecdi Akyüz. İstanbul ts. Harman, Ömer Faruk. “Yahudilik”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 43: 197-201. İstanbul: TDV Yayınları, 2013. İbn Atiyye el-Endülüsî. el-Muharrerü’l-vecîz fî tefsiri Kitâbi’l-Azîz. Thk. Abdüsselâm Abdüşşâfî Muhammed. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1422/2001. İbn Kayyim el-Cevziyye. Zâdü’l-meâd fî hedyi hayri’l-İbâd. 5 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1415/1994. İbn Mâce. Sünen. Thk. Şuayb el-Arnaût v.dğr. 5 Cilt. b.y.: Dâru’r-risâleti’l-âlemiyye, 1430/2009.
  14. İbn Teymiyye, Ebü’l-Abbâs Tâkiyyüddîn. Mecmûu’l-Fetâvâ. Thk. Abdurrahmân b. Muhammed