SavedAdd your journal

Journals / Marifetname / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 2

ŞÂFİ’Î MEZHEBİNİN TEŞEKKÜL EVRELERİ

İbrahim SİZGEN
Pages
125–154
Publication Date
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada Şâfi’î mezhebinin teşekkülüne katkı sağladığı dönemlere ve bu dönemlerde faaliyet gösteren önemli bazı fakihlere kısaca değineceğiz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Diğer mezheplerde olduğu gibi Şâfiî mezhebi de birçok aşamadan geçerek teşekkül sürecini tamamlamıştır.
📊
Key Findings & Data:Şâfiî mezhebinin kuruluşu, 195-204/810-820 yılları arasındaki Şâfiî’nin mutlak müçtehit olduğunu gösteren kavl-i kadîm, kavl-i cedîd dönemlerini konu edinmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada Şâfi’î mezhebinin teşekkülüne katkı sağladığı dönemlere ve bu dönemlerde faaliyet gösteren önemli bazı fakihlere kısaca değineceğiz.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şâfiî mezhebi · Râfiî el-Kazvînî · Tenkih

Özet

Diğer mezheplerde olduğu gibi Şâfiî mezhebi de birçok aşamadan geçerek teşekkül sürecini tamamlamıştır. Bu itibarla Şâfiî mezhebinin kuruluş, nakil, tahrir-tenkih ve istikrar dönemleri olmak üzere dört aşamadan geçtiğini söylemek mümkündür. Şâfiî mezhebinin kuruluşu, 195-204/810-820 yılları arasındaki Şâfiî’nin mutlak müçtehit olduğunu gösteren kavl-i kadîm, kavl-i cedîd dönemlerini konu edinmektedir. Mezhebin nakil dönemi, Şâfiî’nin vefatından (ö. 204/820) talebelerinden Rebî‘ b. Süleymân el-Murâdî’nin ölümüne (ö. 270/883) kadar olan süreci oluşturmaktadır. Mezhebin istikrar dönemi ise, Murâdî’nin vefatından (ö. 270/883) Gazzâlî’nin vefatına (ö. 505/1111) kadar olan süreci kapsamaktadır. Şâfiî mezhebinin teşekkülünü tamamladığı dördüncü aşama ise tahrir ve tenkih dönemi olarak anılmaktadır. Bu dönem, Gazzâli’nin vefatı (ö. 505/1111) ile Şemsüddîn er-Remlî’nin vefatı (ö. 1004/1595) yılları arasını kapsamaktadır. Bu dönemde ise mezhebin iki tenkih sürecinden geçtiği ifade edilmektedir. Bu çalışmada Şâfi’î mezhebinin teşekkülüne katkı sağladığı dönemlere ve bu dönemlerde faaliyet gösteren önemli bazı fakihlere kısaca değineceğiz.

🔖

Cite This Article

SİZGEN, İ. (2018). ŞÂFİ’Î MEZHEBİNİN TEŞEKKÜL EVRELERİ. Marifetname, Cilt: 5 - Sayı: 2, 125–154. https://ajindex.com/articles/688079

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Ahmed Ali, Muhammed İbrahim,“el-Mezheb‘İnde’ş-Şâfiî”, Kral Abdulaziz Üniversitesi Dergisi, sy., 2, 1978, s., 1-24. Askalânî, Ebu’l-Fadl, Ahmed b. Alî b. Muhammed b. Ahmed b. Hacer (ö. 852/1449), Tevâli’t-Te’sîs bi-me‘âlî İbn İdrîs, thk. Ebu’l-Fedâ Abdullah elKâdî, Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1986.
  2. Aslan, Mehmet Selim, “Şâfiî Mezhebinde Sahabî Kavlinin Hüccet Değeri ve Fıkhî Konulara Yansıması”, İslam Medeniyetinin Kurucu Nesli Sahabe III, Milletlerarası Tartışmalı İlmî Toplantı, Tebliğ Özetleri, Sakarya, 30 Eylül-01 Ekim 2017, s. 60-65. ____, “Günümüz Fıkıh Problemlerinin Çözümünde Tahrîc Yöntemi ve İşlevselliği”, Journal Of İslamic Research, 2014, s. 108-135.
  3. Aybakan, Bilal, “Şâfiî Mezhebi”, DİA, 2010, XXXVIII, 233-247. ____, İmam Şâfiî ve Fıkıh Düşüncesinin Mezhepleşmesi, İz Yayıncılık, İstanbul, 2011. ____, “Rebî‘ b. Süleyman el-Murâdî”, DİA, 2007, XXXIV, 496-497. ____, “Taberî Ebu’t-Tayyîb”, DİA, 2010, XXXIX, 313-314. ____, “Şîrâzî, Ebû İshâk”, DİA, 2010, XXXIX, 184-186. ____, “Râfiî”, DİA, 2007, XXXIV, 394-396.
  4. Bakkal, Ali, “Rûyânî, Abdülvâhid b. İsmâîl”, DİA, 2008, XXXV, 275. Baktır, Mustafa, “el-Eşbâh ve’n-Nezâir”, DİA, 1995, XI, 458. Başoğlu, Tuncay, “Tahrîc”, DİA, 2010, XXXIX, 420-422. Bedrân, Ebü’l-‘Ayneyn, Târîhu’l-Fıkhi’l-İslâmî, Daru’n-Nahdati’l-Arabî, Beyrut, ts. Beyhakî, Ebu’l-Fadl Muhammed b. Hasan, Menâkibu’ş-Şâfiî, thk., Seyyid Ahmed es-Sakr, Daru’t-Turâs, Kâhire, 1985. Cüveynî, Abdülmelik b. Abdillah b. Yûsuf, Müğîsü’l-Halk fî Tercîhi’l-Kavli’l-Hak, el-Matbaatü’l-Mısriyye, 1934. ____, Nihâyetu’l-Matlab fî Dirâyeti’l-Mezheb, thk., Abdulazîm Mahmûd ed-Dîb, Daru’l-Minhâc, 2007.
  5. Çalışkan, Necmettin, Kur’ân’ın İki Fıkhî Okunuşu Tahâvî’nin Ahkâmü’l-Kur’ân ve Şerhu Meâni’l-Âsâr’ı Karşılaştırmalı Örneği, Araştırma Yay., Ankara, 2018. Dâğıstânî, Murtezâ Alî b. Muhammed el-Muhammedî, el-Medhal ilâ Usûli’l-İmâm eş-Şâfiî, Daru’s-Selâm, Dağıstan, 2008.
  6. Dakr, Abdulğani, el-İmâmu’ş-Şâfiî Fakîhu’s-Sünneti’l-Ekber, Daru’l-Kalem, Dımaşk, 1996. Dâvûdî, Muhammed b. Alî b. Ahmed Şemsüddîn, Tabakâtu’l-Müfessirîn li’dDâvûdî, Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, ts. Demirtaş, Emrah, Merğînânî’nin El-Hidâye Adlı Eserinin Hadd ve Kısas Bölümlerinde İmam Şâfiî’ye İsnad Edilen Görüşlerin Tespiti, Yüksek Lisans Tezi, Van, 2016. Dîb, Abdülazîm (ö. 1431/2010), “CÜVEYNÎ, İmâmü’l- Haremeyn”, DİA, 1993, VIII, 141-144.Ebû Zehrâ, Muhammed, eş-Şâfiîyyu Hayâtuhu ve Asruhu Ârâuhu ve Fıkhuhu, Daru’l-Fikri’l-‘Arabî, 1978. ____, Târîhu’l-Mezâhibi’l-İslâmî, Daru’l-Fikri’l-Arabî,