SavedAdd your journal

Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2016 / Cilt: 5 - Sayı: 1

The Relationship Between Strategic Human Resource Management And Organizational Learning: The Case Of Educational Institutions

.STRATEJĠK ĠNSAN KAYNAKLARI YÖNETĠMĠ ĠLE ÖRGÜTSEL ÖĞRENME ARASINDAKĠ ĠLĠġKĠ: EĞĠTĠM KURUMLARI ÖRNEĞĠ*

Recep .KAÇMAZ
Celaleddin SERİNKAN
Pages
132–157
Publication Date
2016-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the study, "weak strength " positive relationship has been determined between Strategic Human Resource Management practices and individual learning; "medium strength" positive relationship has been determined between Strategic Human Resource Management practices and learning in the team, organization and community levels

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In today's conditions, information and technological developments are accelerated and there is intense competition, Strategic Human Resource Management and organizational learning are issues they need in reaching long-term goals of educational institutions.
📊
Key Findings & Data:Strategic Human Resource Management is the fulfillment of human resources practices effectively in line with their strategies to realize the goals and mission of institutions.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the study, "weak strength " positive relationship has been determined between Strategic Human Resource Management practices and individual learning; "medium strength" positive relationship has been determined between Strategic Human Resource Management practices and learning in the team, organization and community levels
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnsan kaynakları yönetimi · stratejik bakış · insan kaynakları uygulamaları

Abstract

In today's conditions, information and technological developments are accelerated and there is intense competition, Strategic Human Resource Management and organizational learning are issues they need in reaching long-term goals of educational institutions. Strategic Human Resource Management is the fulfillment of human resources practices effectively in line with their strategies to realize the goals and mission of institutions. Organizational learning, discussed as the process of identifying and correcting errors by strengthening by problemsolving capacity and doing business of institutions, consists of learning in individual, team, organization and community levels. Research was carried out in educational institutions in Denizli province. The research sample of 525 persons was formed by stratified sampling technique. Survey methodology was selected as data collection method and 5-point Likert-type statements were used on scales. Linear regression analysis was applied to test the relations between Strategic Human Resource Management practices and organizational learning. In the study, it is focused on "tool - aim relationship" model to describe the relationship between Strategic Human Resource Management and organizational learning levels. As a result of the study, "weak strength " positive relationship has been determined between Strategic Human Resource Management practices and individual learning; "medium strength" positive relationship has been determined between Strategic Human Resource Management practices and learning in the team, organization and community levels

Özet

Bilgi ve teknolojik gelişmelerin hızlandığı, rekabetin yoğun yaşandığı günümüz koşullarında, eğitim kurumlarının uzun vadeli amaçlarına ulaşabilmelerinde, Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi ve Örgütsel Öğrenme ihtiyaç duyacakları konulardır. Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi, kurumların hedef ve misyonlarını gerçekleştirebilmeleri için, stratejileri doğrultusundaki insan kaynakları uygulamalarının etkin biçimde yerine getirilmesidir. Kurumların sorun çözme ve iş yapma kapasitesini güçlendirerek hatalarını tespit edip düzeltme süreci olarak ele alınan örgütsel öğrenme birey, takım, örgüt ve toplum düzeylerindeki öğrenmelerden oluşmaktadır. Araştırma Denizli il merkezindeki eğitim kurumlarında yapılmıştır. Araştırmanın 525 kişilik örneklemi, tabakalı örnekleme tekniğiyle oluşturulmuştur. Veri toplama yöntemi olarak anket yöntemi seçilmiş, ölçeklerde 5‟li Likert tipi ifadeler kullanılmıştır. Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi uygulamaları ile örgütsel öğrenme arasındaki ilişkileri test etmek için Doğrusal Regresyon Analizi uygulanmıştır. Çalışmada, stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi ile örgütsel öğrenme düzeyleri arasındaki ilişkiyi açıklamaya yönelik olarak “araç - amaç ilişkisi” modeli üzerinde durulmuştur. Çalışma sonucunda, Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi uygulamalarıyla bireysel öğrenme arasında “zayıf kuvvette” pozitif yönlü; takım, örgüt ve toplum düzeyindeki öğrenmelerle “orta kuvvette” pozitif yönlü ilişkinin olduğu tespit edilmiştir

🔖

Cite This Article

.KAÇMAZ, R., SERİNKAN, C. (2016). The Relationship Between Strategic Human Resource Management And Organizational Learning: The Case Of Educational Institutions. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 132–157. https://ajindex.com/articles/687575

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akgün, F. (2010). Stratejik insan kaynakları uygulamalarının, girişimci odaklılık ve öğrenme odaklılık ile firma performansına etkisi. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gebze. Akgemci T. (2010).
  2. Stratejik Yönetim, Ankara:
  3. Gazi Kitabevi.
  4. Akın, Ö. ve Çolak, H. E. E. (2012). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarıyla örgütsel performans arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2/2, 85-114.
  5. Akıncı, B. (1997). İnsan kaynakları yönetiminin yeniden incelenmesi. Human Resources, İnsan Kaynakları ve Yönetimi Dergisi, Ekim, 22-26.
  6. Akıncı, Z. (2011). Konaklama işletmelerinde kriz sürecinde insan kaynakları yönetiminin rolü ve önemi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 3/4, 132-152.
  7. Altan, Ö. Z. ve Gerek. N. & Güven, E. (2001). İş ve sosyal güvenlik hukuku. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, No: 79. Altman, Y. ve Iles, P. (1998). Learning, leadership, teams: corporate learning and organizational change. Journal of Management Development, 17/1, 44-55.
  8. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. & Yıldırım, E. (2012). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Kitapevi. Avcı, U., Kılınç, İ. & Okumuş, F. (2010). Öğrenme düzeyleri arası ilişki: otel işletmelerinde bir alan araştırması. Ege Akademik Bakış / Ege Academic Review, 10 /1, 95-115.
  9. Avcı, U. ve İbicioğlu, H. (2005). Örgütsel öğrenmede paylaşılmış vizyon ve paradigmatik uyumun önemi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 14, 158. Aytaç, S. (2010). İş yaşamında kariyer yönetimi. Yönetimde İnsan Kaynakları Çalışmaları, Editör: A.Yelboğa, Ankara: Turhan Kitabevi Yayınları.
  10. Bahçeşehir Okulları (2015). İnsan kaynakları yaklaşımımız. http://www.bahcesehir.k12.tr/tr-TR/insan- kaynaklari/ik-politikamiz.aspx (03.02.2015).
  11. Bartel, A. P. (1994). Productivity gains from the ımplementation of employee training programs. Industrial Relations, 33/4, 411-425.
  12. Barutçugil, İ. (2004).
  13. Stratejik insan kaynakları yönetimi, İstanbul:
  14. Kariyer Yayınları.
  15. Bayat, B. (2008). İnsan kaynakları yönetiminin stratejik niteliği. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10/3, 67-91.
  16. Baytekin, E. P. (2008). Farklılaşma çağında kurumsal başarıyı yakalamak. Ankara:
  17. Nobel Yayın Dağıtım. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  18. Pegem Akademi Yayıncılık. Can, H., Akgün, A. & Kavuncubaşı, Ş. (2001). Kamu ve ö