AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDue to the small number of cases with some localization and some histopathological diagnosis, no significant results could be reached about these entities.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this study, we aimed to evaluate the localization and histopathological diagnosis, and clinicopathologic characteristics of primary extranodal lymphomas. Method: The pathology reports between 2001 and 2015 in the archives of Uludag University Faculty of Medicine Pathology Department were reviewed and all cases with an extranodal lymphoma diagnosis were analyzed. The information about the diagnosis, tumor localization, symptoms at presentation, presence of B symptoms, lymphocytosis and anemia, chronic infection and chronic disease and concomitant secondary malignancy, tumor diameter, the involvement of another extranodal organ, lymph node, bone marrow, spleen, liver, stage of the disease, serum B2 microglobulin, LDH, albumin levels, sedimentation rate were documented. The localization, histopathological types, age groups, male/female ratios in cases of primary extranodal lymphoma were evaluated. Results: Total sum of 1743 patients were diagnosed with lymphoma. 480 (%27,7) of these cases were extranodal lymphomas. The most commonly encountered locations of extranodal lymphomas were the skin and the gastrointestinal system. There were 229 primary extranodal skin, 90 gastrointestinal system, 44 central nervous system, 8 genitourinary system, 50 head and neck, 18 musculoskeletal system and soft tissue, 9 mediastinum, 3 bronchi, 10 orbital, 2 liver, 6 pancreas, 4 omentum, 8 endocrine system, and 2 breast located cases. 237 of the primary extranodal lymphomas from our work were mature T/NK celled neoplasias. There were 250 patients with mature B cell lymphoma, 5 cases of Hodgkin lymphoma, and 5 cases of precursor lymphoid neoplasia. Conclusion: The data from our series were coherent with the literature. Due to the small number of cases with some localization and some histopathological diagnosis, no significant results could be reached about these entities.
Özet
Amaç: Bu çalışmada 2001-2015 yılları arasında tanı alan primer ekstranodal lenfomaların lokalizasyonlarının ve histopatolojik olarak dağılımının, klinikopatolojik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı arşivindeki 1 Ocak 2001 ile 31 Aralık 2015 arasındaki patoloji raporları gözden geçirildi, lenfoma tanılı bütün olgular incelendi. Hasta dosyaları incelenerek primer olarak ekstranodal bölgeden kaynaklanan olguların tanısı, hastaneye başvuru semptomları, B semptomu varlığı/yokluğu, tümör çapı, başka ekstranodal organ, lenf nodu, kemik iliği, dalak, karaciğer tutulumu olup olmadığı, kronik enfeksiyon ve kronik hastalık varlığı, hastalığın evresi (Ann Arbor sınıflamasına göre), eşlik eden sekonder malignite varlığı, anemi, lenfositoz varlığı, serum B2 mikroglobulin, LDH, albumin değerleri, sedimentasyon hızı bilgileri dökümante edildi. Primer ekstranodal lenfomalı vakalarda belirlenen histopatolojik tanıların dağılımı, tipleri, yaş grupları, kadın/erkek oranları literatür bilgileri ışığında gözden geçirildi. Bulgular: 2001 – 2015 yılları arasında Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı’nda toplam 1743 hastaya lenfoma tanısı verilmişti. Bu olguların 480 (%27,53) tanesi ekstranodal kaynaklıydı. Genel olarak en sık görülen ekstranodal lokasyon deri ve gastrointestinal sistemdi. Primer ekstranodal 226 deri, 90 gastrointestinal sistem, 44 santral sinir sistemi, 8 genitoüriner sistem, 50 baş-boyun, 18 kas-iskelet-yumuşak doku, 9 mediasten, 3 bronş, 10 orbita, 2 karaciğer, 6 pankreas, 4 omentum, 8 endokrin sistem, 2 meme yerleşimli olgu mevcuttu. Çalışmamızdaki primer ekstranodal lenfomaların 237’sini matür T/NK hücreli neoplaziler oluşturuyordu. Matür B hücreli lenfomalı 250 hasta mevcuttu. Hodgkin lenfoma tanılı 5, prekürsör lenfoid neoplazi tanılı 5 olgu mevcuttu. Sonuç: Sonuç olarak çalışmamızdaki veriler literatürle uyumludur. Bazı lokalizasyondaki ve bazı histopatolojik tanılı olguların sayıca azlığı sebebiyle bu antiteler hakkında anlamlı sonuçlara ulaşılamamıştır.