Journals / Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 10

RELIGIOUS LANGUAGE AND RELIGION IN THE LANGUAGE: ON INDIVIDUAL NAMES REFERRING TO “RELIGION” - II

DİN DİLİ VE DİLDE DİN: “DİN” ATIFLI ŞAHIS İSİMLERİ ÜZERİNE- ll

Pages
91–120
Publication Date
2019-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu noktada belirleyici olanın bu ismin anlamca içerimi ve anlam alanı olduğunu, bunun ayırdında olmanın önem arz ettiğini gözlemledik.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Din dili bağlamında, dilsel sembolleştirmenin dinsel tezahürü olarak “din” atıflı şahıs isimleri üzerine yapılmış ve yayımlanmış bulunan bir çalışmamızın ardılı olan bu yeni çalışmamızda, sözü edilen isimlerin bir örneği olarak “Muhyi’d-dîn (/Muhyiddîn)” adını hem genel anlamda hem de İslâm düşünce tarihinde önemli bir yeri bulunan meşhur sûfî âlim İbnü’l-Arabî özelinde araştırma konusu yaptık.
📊
Key Findings & Data:Ayrıca İbnü’l-Arabî’den önce bu lakabın kullanımda olup olmadığını, ona bu lakabın kim tarafından, ne zaman ve özellikle ne maksatla verilmiş olduğunu araştırmanın yanı sıra bu tür bir isimlendirmenin esas alınan dince ne derece meşru olduğunu sorgulama ve değerlendirme konusu yaptık.
💡
Conclusion & Impact:Bu noktada belirleyici olanın bu ismin anlamca içerimi ve anlam alanı olduğunu, bunun ayırdında olmanın önem arz ettiğini gözlemledik.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Din Felsefesi · Din Dili · Din

Özet

Din dili bağlamında, dilsel sembolleştirmenin dinsel tezahürü olarak “din” atıflı şahıs isimleri üzerine yapılmış ve yayımlanmış bulunan bir çalışmamızın ardılı olan bu yeni çalışmamızda, sözü edilen isimlerin bir örneği olarak “Muhyi’d-dîn (/Muhyiddîn)” adını hem genel anlamda hem de İslâm düşünce tarihinde önemli bir yeri bulunan meşhur sûfî âlim İbnü’l-Arabî özelinde araştırma konusu yaptık. Bir yandan ilgili adın anlamını ve anlam alanını “din-ihyâ” münasebeti bağlamında genel olarak irdelerken, diğer yandan aynı adın yine aynı münasebet bağlamında “din”e yaklaşımı konusunda çok ciddi karşıt görüşlere konu olduğunu gözlemlemiş olduğumuz İbnü’l-Arabî şahsında neye tekabül ettiğini görmeye çalıştık. Ayrıca İbnü’l-Arabî’den önce bu lakabın kullanımda olup olmadığını, ona bu lakabın kim tarafından, ne zaman ve özellikle ne maksatla verilmiş olduğunu araştırmanın yanı sıra bu tür bir isimlendirmenin esas alınan dince ne derece meşru olduğunu sorgulama ve değerlendirme konusu yaptık. Bu noktada belirleyici olanın bu ismin anlamca içerimi ve anlam alanı olduğunu, bunun ayırdında olmanın önem arz ettiğini gözlemledik.

🔖

Cite This Article

PEKER, H. (2019). RELIGIOUS LANGUAGE AND RELIGION IN THE LANGUAGE: ON INDIVIDUAL NAMES REFERRING TO “RELIGION” - II. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 10, 91–120. https://ajindex.com/articles/685745

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Açıkgöz, Burak Fatih. “Bir Kişi İki Şahsiyet: İbnü’l-Arabî”. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 17 (2013): 143-169.
  2. Addas, Claude. İbn Arabî: Dönüşü Olmayan Yolculuk. Trc. Atila Ataman. İstanbul: Nefes Yayınları, 2015.Afifi, Ebu’l-Âla. Muhyiddin İbnu’l-Arabî’de Tasavvuf Felsefesi. Trc. Mehmet Dağ. İstanbul: Kırkambar Yayınları,1999.Afzalurrahman. Sîret Ansiklopedisi, Trc. Süleyman Derin-Kenan Dönmez-Metin Uçak-Mehmet Kaynar. İstanbul: İnkılâb Yayınları, 1996.Ahmed, Diyana. “Mu’cemu’l-esmâi’l- muzâfeti ila’d-Dîn”. el-Hivaru’l-Mutemeddin. erişim: 04 Temmuz 2018. http://www.ahewar.org/debat/show.art.asp?aid=284747.Aktan,
  3. Hamza. “İhya”, TDV İslâm Ansiklopedisi. 22: 7-9. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2000.
  4. Avery, Robert - Serap Bezmez- Anna G. Edmonds- Mehlika Yaylalı (Edit.). Redhouse İngilizce-Türkçe Sözlük. İstanbul: Redhouse Yayınları, 1977.Aydın, Mehmet. Din Felsefesi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları, 1990.Birand, Kâmiran. Mânevi İlimler Metodu Olarak Anlama, Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1960.Bozhüyük, Mehmet Emin. “Hurûf”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 18: 397- 401. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 1998.Bozpınar, Ş. Tufan. “Suriye”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 37: 550- 555. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2009.
  5. Cihan, Ahmet Kamil. “Fususu’l-Hikem’de “Din” Kavramı”. Tasavvuf İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi (İbnü’l-Arabî Özel Sayısı-1) 21 (2008): 145-159.Çelebi, İlyas. “İsim-Müsemmâ”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 22: 548-551. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2000.
  6. Çelik, İsa. “İmam Rabbânî Perspektifinden İbnü’l-Arabî’ye Tenkidî Bir Yaklaşım”. Tasavvuf İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi (İbnü’l-Arabî Özel Sayısı-2) 23 (2009): 149-179.Demirli, Ekrem. “Bir Din Bilimi Olarak Tasavvufu Anlamak”. Din ve Hayat TDV İstanbul Müftülüğü Dergisi 37 (2019): 8-11.
  7. Demirli, Ekrem. “Önsöz”. Fütûhâtı Mekkiyye. İbn Arabî. Trc. Ekrem Demirli, İstanbul: Litera Yayıncılık, 2016.Ebu Dâvud, Süleyman b. el-Eş’as es-Sicistânî. Sünen. Thk. Muhammed Muhyiddin Abdulhamid. Beyrut: el-Mektebetu’l-Asriyye, ts.Emecen, Feridun. “Selim l”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 36: 407-414. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 2009.
  8. Eren, Hasan- Nevzat Günaydın- İsmail Parlatır- Talat Tekin- Hamza Zülfikar (Haz.). Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu, 1988.Esen, Muammer. “Gelenek ve Modernite Bağlamında Müslüman Dinî Düşüncesinde Tecdid, İhya, Islah”. İslâm ve Yorum. Yay. Haz. Fikret Karaman. 3