Journals / Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 11

EVALUATION OF THE PLACE OF ZAMAKHSHARİ BETWEEN BAHSHAMIYYA AND HUSAYNIYYA

BEHŞEMİYYE VE HÜSEYNİYYE ARASINDA ZEMAHŞERÎ’NİN YERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Pages
711–737
Publication Date
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This aspect of the issue is the second objective of the article.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article has two aims, direct and indirect.
📊
Key Findings & Data:The first and most important of these is to evaluate which of the ecole Zamakhshari blongs in the Basra school, Bahshamiyya or Husayniyya.
💡
Conclusion & Impact:This aspect of the issue is the second objective of the article.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Zemahşerî · Hüseyniyye · Behşemiyye

Abstract

This article has two aims, direct and indirect. The first and most important of these is to evaluate which of the ecole Zamakhshari blongs in the Basra school, Bahshamiyya or Husayniyya. In fact, in the writings of Zamakhshari’s biography, there is a confusion of knowledge about which of the two different fractions in the Mu‘tezile called Bahshamiyya or Husayniyya was followed by Zamakhshari. The clarification of this situation is extremely important both for the two schools in question and for Zamakhshari. Undoubtedly, in addition to the contribution of Zamakhshari’s biography, it will also contribute to understand atmostphere of thought of Mutezile. He is one of the most important representatives of the Mu‘teziles. For this reason, the effort to understand the background of his thought will help to understand VI. (M. XII.) century of Mu‘tezile’s. On the other hand, discovering the Zamakhshari’s ecole within the school will also contribute to determine the differences between the ecole of Bahshamiyya and Husayniyya. This aspect of the issue is the second objective of the article.

Özet

Bu makale doğrudan ve dolaylı olmak üzere iki amacı hedeflemektedir. Bunlardan birincisi ve en önemlisi Mu‘tezile’nin Basra okulundan olduğu bilinen Zemahşerî’nin aynı okulun Behşemî ya da Hüseynî ekollerinden hangisine tabi olduğunu değerlendirmeye yöneliktir. Zira Zemahşerî’nin biyografisine dair kaleme alınan yazılarda onun Mu‘tezile içerisinde Behşemî ya da Hüseynî olarak adlandırılan iki farklı fraksiyondan hangisinin takipçisi olduğu hususuna ilişkin bir bilgi karmaşasının varlığı göze çarpmaktadır. Bu durumun vuzuha kavuşturulması hem söz konusu iki ekol açısından hem de Zemahşerî açısından son derece önem arz etmektedir. Hiç şüphesiz bu bağlamda yapılacak bir değerlendirmenin Zemahşerî’nin biyografisine olan katkısının yanı sıra Mu‘tezile’nin son kertedeki düşünce atmosferini yansıtması açısından da önemlidir. Zira Zemahşerî Mu‘tezile’nin nihai temsilcilerinden biridir. Bu nedenle onun düşünce dünyasının arka planını anlama çabası esasında Mu‘tezile’nin VI. (M. XII.) asırdaki temayülünün anlaşılmasına önemli bir katkı sağlayacaktır. Öte yandan Zemahşerî’nin mezhep içindeki aidiyetini tespit çalışmalarının aynı zamanda Behşemî ve Hüseynî ekolleri arasındaki farkları tavzihe katkı sunacağı muhakkaktır. Meselenin bu yönü de makalenin ikinci gayesi konumundadır.

🔖

Cite This Article

ALTUN, H. K. (2019). EVALUATION OF THE PLACE OF ZAMAKHSHARİ BETWEEN BAHSHAMIYYA AND HUSAYNIYYA. Kilis 7 Aralık Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 11, 711–737. https://ajindex.com/articles/685732

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ahmet Emin. Duha’l-İslâm. Mısır: Mektebetü’l-Üsra, 1997.
  2. Akgündüz, Ahmet. “Ebü’l-Hüseyin el-Basrî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 10/326-328. Ankara: TDV Yayınları, 1994.
  3. Altun, Hilmi Kemal. “Zemahşerî’nin Kelâmî Görüşleri” İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enst., (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul, 2019. el-Bağdâdî, Abdülkahir. el-Fark beyne’l-fırak. Beyrut: Dâru’l-âfak, 1977.
  4. Bağdatlı, İsmail Paşa. Hediyyetü’l-Ârifîn. İstanbul, 1951. el-Basrî, Ebü’l-Hüseyin. Tasaffuhu’l-edille. Nşr. Wilferd Madelung, Sabine Schmidtke. Wiesbaden: 2006. Cürcânî, Seyyid Şerif. et-Ta‘rifât. Lübnan: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1983. Cürcânî, Seyyid Şerif, Şerhu’l-Mevâkıf. y.y., 1907.
  5. Çelebi, İlyas. “Mu‘tezile”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 31/391-401. Ankara: TDV Yayınları, 2006. el-Eş‘arî, Ebü’l-Hasen. Makâlâtü’l-İslâmiyyîn. Nşr. Hellmut Ritter. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag Gmbh, 1400/1980. Gazzâlî, Ebû Hamid. el-İktisâd fi’l-i‘tikâd. Tahk: İnsaf Ramazan. Dımaşk, Suriye; Beyrut, Lübnan: 2003.
  6. Gümüşoğlu, Hasan. “Âlemin Aslî Maddesi Bağlamında Ortaya çıkan Farklı Görüşlerin İtikat Açısından Sonuçları”. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 6/1 (2019): 49-70.
  7. Hansu, Hüseyin. Mu‘tezile ve Hadis. Ankara: Otto Yay., 2018. Harpûtî, Abdullatif. Kelâm Tarihi (Tarih-i ilmi kelâm). Nşr. Muammer Esen, Ankara: Ankara Okulu Yay., 2012. el-Hayyât, Ebü’l-Hüseyin. Kitabu’l-intisâr ve’r-reddi alâ İbn Râvendî el-mülhid. Nşr. Samuel Nyberg. Beyrut: 1993.
  8. Işık, Kemal. Mutezile’nin Doğuşu ve Kelami Görüşleri. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 1967.
  9. Işık, Kemal. “Nazzâm ve Düşünceleri”. İslâm İlimleri Enstitüsü Dergisi. Ankara: Ankara Üniv. Basımevi, 1977. III/102-103.
  10. İbn Asakir, Ebü’l-Kâsım Ali b. el-Hasan b. Hibetullah. Tebyînü kezibi’l-Müfteri fî mâ nusibe ile’l-imam Ebi’l-Hasan el-Eş‘arî. Thk. Zahid el-Kevserî. Dımaşk:Dâru’l-fikr, 1347). İbn Hallikân, Ebû’l-Abbâs Şemsuddîn Ahmed b. Muhammed. Vefayâtu’l-A‘yan ve Enbâu Ebnâi’z-Zamân. Beyrut: Dâru Sadır, 1977.
  11. İbn Hazm, Ebû Muhammed Ali b. Ahmed. el-Fasl fi’l-milel ve’l-ehvâ ve’n-nihal. Kahire: Mektebetü’l-Hanci, t.y. İbnü’l-Hümâm, Kemâleddin. el-Müsâmere bi-şerhi’l-Müsâyere. Thk. Mahmud Ömer ed-Dimyâtî. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1979. (Kahire 1317/1899’un tıpkıbasımı). İbnü’l-Melâhimî, Rükneddin. Kitâbu’l-Mu‘temed fî usûli’d-dîn. Thk. Wilferd Madelung - Mardin McDermont. London: 1991. İbnü’l-Melâhimî, Rükneddin. Tuhfetü’l-mütekellimîn,fi’r-redd ale’l-felâsife. Nşr. Hassan Ansari - Wilferd