Journals / Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: Ek Sayı-1

SB Teşkilat Yapısına İlişkin Centralisation - Decentralisation - Recentralisation Düzenlemeleri Üzerine Bir İnceleme

Pages
269–305
Publication Date
2020-10-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bakanlıklar, Türkiye’de kamu politikalarının temel uygulayıcılarındandır.
📊
Key Findings & Data:Kuşkusuz bu değişim ve dönüşüm gayretlerindeki temel amaç hizmetlerin daha iyi düzeyde, kaliteli, verimli ve etkin sunulmasının sağlanması için iyi bir idari yapılanma oluşturmaktır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2011 Verileri
⚙️Variables:Sağlık Bakanlığı Teşkilatı · Centralisation · Decentralisation

Özet

Bakanlıklar, Türkiye’de kamu politikalarının temel uygulayıcılarındandır. Bakanlıkların teşkilat yapıları küresel düzeydeki etken, aktör ve süreçler, ulusal ölçekte talep ve ihtiyaçlar ile sunulan hizmetlerin getirdiği gereklilikler çerçevesinde dönüşerek şekillenmektedir. Kuşkusuz bu değişim ve dönüşüm gayretlerindeki temel amaç hizmetlerin daha iyi düzeyde, kaliteli, verimli ve etkin sunulmasının sağlanması için iyi bir idari yapılanma oluşturmaktır. Bu yönetsel yapının centralize mi yoksa decentralize mi olması gerektiği konusu geçmişten günümüze tartışılagelmiş ve kendi konjonktürel gerçeklikleri çerçevesinde her iki görüş de uygulanma şansı bulmuştur. İlk bakanlıklardan olan T.C. Sağlık Bakanlığı, 3 Mayıs 1920 tarihinde 03 sayılı kanun ile kurulmuştur. Bakanlığın merkezi ve taşra teşkilat yapısına ilişkin olarak günümüze kadar 1936 tarih ve 3017 sayılı “Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaleti Teşkilat ve Memurin Kanunu”; 1983 tarih ve 181 sayılı “Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname”; 2011 tarih ve 663 sayılı “Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Karararname” ; 2017 tarih ve 694 sayılı “Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname” ve son olarak 2018 tarih ve 01 sayılı “Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi” ile bir takım temel düzenlemeler yapılmıştır. Çalışmanın konusu, Sağlık Bakanlığı’nın kuruluşundan bu yana teşkilat yapısına ilişkin gerçekleştirilen temel yasal düzenlemelerin centralisation-decentralisation-recentralisation kavramları çerçevesinde incelenmesidir. Bu doğrultuda yapılan düzenlemelerin birbiri ile mukayesesi yapılarak, yaşanan organizasyon sorunu ve uygun teşkilat yapısı arayışının analizi amaçlanmıştır. Mevcut durumda, Bakanlığın kısmen geri dönüş yaşayarak teşkilat yapısı konusundaki yaşanan sorunları atlatmaya çalışmasına karşın henüz birçok kafa karışıklıklarının olduğu ve teşkilat yapısında ilerleyen dönemlerde yeni değişimlerin yaşanabileceği düşünülmektedir. Bu çerçevede elde edilen temel bulgular doğrultusunda önerilerde bulunulmaktadır. Çalışmada betimsel araştırma yöntemi kullanılmıştır.

🔖

Cite This Article

EKEN, İ. (2020). SB Teşkilat Yapısına İlişkin Centralisation - Decentralisation - Recentralisation Düzenlemeleri Üzerine Bir İnceleme. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: Ek Sayı-1, 269–305. https://ajindex.com/articles/682278

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Acar, O. K. (2018), Sağlıkta Dönüşüm Programı Sonrası Sağlık Bakanlığı Teşkilat Yapısı; Isparta İli Üzerinden Nitel Bir Analiz, MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3), 703-722.
  2. Akdağ, R. (2011), Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Değerlendirme Raporu (2003-2011), Ankara:
  3. T.C. Sağlık Bakanlığı Yayını, Yayın No: 839. Aktan, C. C. (2003), Sağlık Bakanlığı Organizasyon ve Yönetiminde Yaşanan Sorunlar ve Mevcut Durum Analizi. Erişim:http://www.canaktan.org/ekonomi/saglik-degisim-caginda/pdf-aktan/durum-analizi.pdf, 27.04.2019
  4. Aktel, M., Altan, Y., Kerman, U & Eke, E. (2013), Türkiye’de Sağlık Politikalarının Dönüşümü: Sağlık Bakanlığı’nın Taşra Örgütlenmesi Üzerinden Bir Analiz, Sosyal Bilimler Dergisi, 15(2), 33-62.
  5. Aydın, E. (2004), 19. Yüzyılda Osmanlı Sağlık Teşkilatlanması, Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 15, 185-207.
  6. Balcı, Asım (2005), Kamu Hizmetleri ve Yerinden Yönetim: Sağlık Hizmetleri Sunumunun Yeniden Yapılandırılması, İstanbul:
  7. Atlas Yayın Dağıtım. Başol, E. & Işık, A. (2015), Türkiye’de Sağlık Politikalarında Güncel Gelişmeler: Sağlıkta Dönüşüm Programından Günümüze Bazı Değerlendirme ve Öneriler, International Anatolia Academic Online Journal, Social Science, 2(2), 1-26.
  8. Belek, İ. (2001),
  9. Türkiye Sağlık Reformları, Toplum ve Hekim Dergisi, 16(6), 438-447.
  10. Dikmeli, H. (2013), Türkiye’de Sağlık Teşkilatının Geliştirilmesi Çalışmaları (1923-1938),
  11. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı, Elazığ. Durmuş, M. N. (2019),
  12. Sağlık Bakanlığı Teşkilat Yapısı, Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 5(2), 216-229.
  13. Erençin, A. & Yolcu, (2008), Türkiye’de Sağlık Hizmetlerinin Dönüşümü ve Yerinden Yönetim, MEMLEKET Siyaset Yönetim, 3(6), 118-136.
  14. Erginöz, H. (1988), Türkiye’de Sağlık İdaresi. Ekrem K.U. (Ed.) Dünya’da ve Türkiye’de 1850 Yılından Sonra Tıp Dallarındaki İlerlemelerin Tarihi içinde (174-185), İstanbul: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları.
  15. Eryılmaz, B. (2002), Bürokrasi ve Siyaset: Bürokratik Devletten Etkin Yönetime, İstanbul:
  16. Alfa Yayınevi.
  17. Gökçay, İ. (1992), Ulusal Sağlık Kongresi ve Sağlık Reformu, Toplum ve Hekim Dergisi, 7(50), 2-3.
  18. Günday, M. (2011),
  19. İdare Hukuku, Ankara:
  20. İmaj Yayınları.
  21. Hayran, O. (2017), Sağlık Reformlarının Başarısı Açısından Desantralizasyon Resantralizasyon Döngüsü ve Ülkemizdeki Durum, Journal of Biotechnol and Strategic Health Research, 1(1), 1-6
  22. Johnson, R. W. & Minis Jr., H. P. (1996), Toward D