Journals / Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Sayı: 33

İnsan Kaynakları Aktiviteleri ve Karlılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: BIST-30 Şirketleri Üzerine Bir Araştırma

Pages
105–114
Publication Date
2018-10-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular; insan kaynakları aktivite puanı ile aktif karlılığı ve özkaynak karlılığı arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İşletmelerin rekabet düzeyini belirleyen başlıca etmenler arasında yer alan “insan kaynakları”, son yüz yılda personel yönetimi, insan kaynakları yönetimi, stratejik insan kaynakları yönetimi ve yetenek yönetimi değişimlerini geçirerek bugünkü haline dönüşmüştür.
📊
Key Findings & Data:İnsan kaynakları yönetiminde yaşanan bu dönüşümler zaman içerisinde insan kaynağının değerliliğini arttırmış ve işletmeler insan kaynağı varlığının değerine ilişkin bilgilere de finansal raporlarında yer vermek istemişlerdir.
💡
Conclusion & Impact:Bulgular; insan kaynakları aktivite puanı ile aktif karlılığı ve özkaynak karlılığı arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:İnsan kaynakları Yönetimi · Yetenek Yönetimi · İnsan Kaynakları Muhasebesi

Özet

İşletmelerin rekabet düzeyini belirleyen başlıca etmenler arasında yer alan “insan kaynakları”, son yüz yılda personel yönetimi, insan kaynakları yönetimi, stratejik insan kaynakları yönetimi ve yetenek yönetimi değişimlerini geçirerek bugünkü haline dönüşmüştür. İnsan kaynakları yönetiminde yaşanan bu dönüşümler zaman içerisinde insan kaynağının değerliliğini arttırmış ve işletmeler insan kaynağı varlığının değerine ilişkin bilgilere de finansal raporlarında yer vermek istemişlerdir. Ancak, değerleme konusunda karşılaşılan güçlükler nedeniyle insan kaynağı varlığının finansal raporlarda yer alması bugüne kadar mümkün olamamıştır. Yine de; finansal başarısının sebebini insan kaynağı varlığına bağlayan birçok işletme, faaliyet raporlarında insan kaynakları aktivitelerine ilişkin bazı bilgiler paylaşma eğilimi içerisine girmektedir. Bu çalışmada, BIST-30 şirketlerinin 2016 yılı faaliyet raporlarında belirtilen insan kaynakları aktivitelerinin sayısı ile aktif karlılığı ve özkaynak karlılığı arasındaki ilişki incelenerek, söz konusu eğilimin Türkiye’de de var olup olmadığı araştırılmak istenmiştir. Bulgular; insan kaynakları aktivite puanı ile aktif karlılığı ve özkaynak karlılığı arasında anlamlı bir ilişki olmadığını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, E., BAŞOL, O., BALCI, B. (2018). İnsan Kaynakları Aktiviteleri ve Karlılık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: BIST-30 Şirketleri Üzerine Bir Araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 33, 105–114. https://ajindex.com/articles/68080

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Agarwala, T. (2008). “Strategic Human Resource Management”, Arth Anvesan, Cilt: 3, Sayı: 1, s. 71-72.
  2. Augustine, O.E. Chijioke, M.S.O. ve Chijioke, M.C.O. (2013). “Human Resources Accounting Disclosures in Nigeria Quoted Firms”, Research Journal of Finance and Accounting, Cilt: 4, Sayı: 11, s. 156-161.
  3. Aydın, S., Çanakçıoğlu, M. ve Emir Tuncay, F. (2015). “İnsan Kaynakları Muhasebesi: Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme”, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 29, Sayı: 4, s. 679-689.
  4. Aykaç, B. (1999). İnsan Kaynakları Yönetimi, 3. Baskı,
  5. Detay Yayınları,
  6. Ankara.
  7. Baş, T. ve Akturan, U. (2017). Sosyal Bilimlerde Bilgisayar Destekli Nitel Araştırma Yöntemleri, 3. Baskı,
  8. Seçkin Yayınları,
  9. Ankara.
  10. Becker, G.S. (1964).
  11. Human Capital, Columbia University Press,
  12. New York. Benligiray, S. (2007).
  13. İnsan Kaynakları Yönetimine Giriş, İnsan Kaynakları Yönetimi, Ed. Uğur Dolgun, Ekin Yayınları,
  14. Bursa. Benligiray, S. (2013).
  15. İnsan Kaynakları Yönetimi, Açık Öğretim Yayınları,
  16. Eskişehir. Daley, D. M. (2012). Strategic Human Resources Management: People and Performance Management in the Public Sector, Prentice Hall, USA. Dülgeroğlu, İ. ve Başol, O. (2017). “İş Stresi ve Çalışma Yaşamı Kalitesi Algısının Yansımaları: Satış Temsilcileri Üzerine Bir Araştırma”, Business and Economics Research Journal, Cilt: 8, Sayı: 2, s. 293-304.
  17. Edom, G.O., Inah, E.U. ve Eyisi, A.S. (2015). “The Impact of Human Resource Accounting on The Profitability of a Firm: Empirical Evidence From Access Bank of Nigeria PLC”, European Journal of Accounting, Auditing and Finance Research, Cilt: 3, Sayı: 7, s. 76-94.
  18. Hermannson, R.H. (1964). “Accounting For Human Assets” Occasional Paper No. 14 (East Lansing, MI: Bureau of Business and Economic Research, Graduate School of Business Administration, Michigan State University. Kaur, S., Raman, A.V. ve Singhania, M. (2014). “Human Resource Accounting Disclosure Practices in Indian Companies”, Vision, Cilt: 18, Sayı: 3, s. 217-235.
  19. Keser, A. ve Kümbül Güler, B. (2016).
  20. Çalışma Psikolojisi, Umuttepe Yayınları,
  21. Kocaeli. Kümbetoğlu, B. (2015). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma, 4. Baskı,
  22. Bağlam Yayınları,
  23. İstanbul.
  24. Kwong, K. ve Wong, K. (2013). “Partial Least Squares Structural Equation Modelling (PLS-SEM) Techniques Using SmartPLS”, Marketing Bulletin, Cilt: 24 (Technical Note 1), s. 1-32.
  25. Lepak, D.P. ve Snell, S.A. (2002). “Examining The Human Resources Architecture: The Relations Among Human Capital, Employment a