SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 18 - Sayı: 1

DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ VE NORMATİF İŞLEVİ

Uğur SAMANCI
Pages
55–89
Publication Date
2016-05-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak Asamble sağlığa ilişkin standartların belirlenmesinde esnek birer araç olarak yalnızca tavsiyeleri değil, gerekli gördüğü durumlarda hukuken bağlayıcı olan sözleşmeleri veya tüzükleri de kabul edebilmektedir.Anahtar kelimeler: Dünya Sağlık Örgütü, Dünya Sağlık Örgütünün normatif işlevi, halk sağlığı alanında uluslararası işbirliğinin gelişimi

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZHalk sağlığı alanında işbirliğinin kökeni 19. yüzyılda Batı Avrupa’da görülen kolera ve veba gibi salgın hastalıkların yayılmasının uluslararası ticarete ve dolaşıma asgarî müdahale ile önlenmesi amacına dayanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Dünya Savaşının ardından uluslararası sağlık çalışmalarında yönlendirici ve eşgüdümü sağlayıcı makam olarak faaliyette bulunmak üzere Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) kurulmuş ve bu Örgüte halk sağlığına ilişkin standartların belirlenmesinde normatif yetkiler verilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak Asamble sağlığa ilişkin standartların belirlenmesinde esnek birer araç olarak yalnızca tavsiyeleri değil, gerekli gördüğü durumlarda hukuken bağlayıcı olan sözleşmeleri veya tüzükleri de kabul edebilmektedir.Anahtar kelimeler: Dünya Sağlık Örgütü, Dünya Sağlık Örgütünün normatif işlevi, halk sağlığı alanında uluslararası işbirliğinin gelişimi
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

ÖZHalk sağlığı alanında işbirliğinin kökeni 19. yüzyılda Batı Avrupa’da görülen kolera ve veba gibi salgın hastalıkların yayılmasının uluslararası ticarete ve dolaşıma asgarî müdahale ile önlenmesi amacına dayanmaktadır. Bu amaca ulaşmak için başta Avrupalı devletler uluslararası sağlık konferansları düzenlemiş, uluslararası sağlık meselelerine ilişkin sözleşmeler akdetmiş ve bu sözleşmelerin uygulanmasını sağlamak üzere sağlık alanında uluslararası örgütler kurmuşlardır. II. Dünya Savaşının ardından uluslararası sağlık çalışmalarında yönlendirici ve eşgüdümü sağlayıcı makam olarak faaliyette bulunmak üzere Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) kurulmuş ve bu Örgüte halk sağlığına ilişkin standartların belirlenmesinde normatif yetkiler verilmiştir. Bu çalışmanın nihaî amacı DSÖ’nün normatif işlevinin hem halk sağlığı alanındaki uluslararası işbirliğinin gelişimi hem de DSÖ Anayasasının ilgili hükümleri ve uygulama ışığında incelenmesidir. Bu amaçla Dünya Sağlık Asamblesi tarafından kabul edilen normatif belgeler çeşitli örnekleriyle birlikte incelenmektedir. Sonuç olarak Asamble sağlığa ilişkin standartların belirlenmesinde esnek birer araç olarak yalnızca tavsiyeleri değil, gerekli gördüğü durumlarda hukuken bağlayıcı olan sözleşmeleri veya tüzükleri de kabul edebilmektedir.Anahtar kelimeler: Dünya Sağlık Örgütü, Dünya Sağlık Örgütünün normatif işlevi, halk sağlığı alanında uluslararası işbirliğinin gelişimi

🔖

Cite This Article

SAMANCI, U. (2016). DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ VE NORMATİF İŞLEVİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 55–89. https://ajindex.com/articles/67692

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. KAYNAKÇA Alexandrowicz, C. H. (1973). The law-making functions of the specialised agencies of the United Nations. Sydney: Angus and Robertson. Alger, C. F. (2006). The United Nations system: a reference handbook. California: Abc-Clio. Aust, A. (2000). Modern treaty law and practice. Cambridge: Cambridge University Press.
  2. Beigbeder, Y. (1998). The World Health Organization. Netherlands: Martinus Nijhoff Publishers.
  3. Brölmann, C. (2007). The institutional veil in public international law: international organisations and the law of treaties. Portland: Hart Publishing. Burci, G. L., ve Vignes, C.H. (2004). World Health Organization. The Hague: Kluwer Law International. Conforti, B. (2005). The law and the practice of the United Nations. Leiden: Martinus Nijhoff Publishers.
  4. Çağıran, M. E. (2013). Uluslararası örgütler. Ankara:
  5. Turhan Kitabevi.
  6. Dubin, M. D. (1995). The League of Nations Health Organisation. P. Weindling (Der.), International health organisations and movements (1918-1939): İçinde 56-80. New York: Cambridge University Press.
  7. Dupuy, P.-M. (1991). Soft law and the international law of the environment. Michigan Journal of International Law, 12: 420-435.
  8. Fidler, D. P. (2005). From international sanitary conventions to global health security: the new international health regulations. Chinese Journal of International Law, 4 (2): 325-392.
  9. Fomerand, J. (2009). The a to z of the United Nations. Lanham: The Scarecrow Press.
  10. Gostin, L. O. (2014).
  11. Global health law. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
  12. Gündüz, A. (2003). Milletlerarası hukuk temel belgeler örnek kararlar. İstanbul:
  13. Beta. Howard-Jones, N. (1975). The scientific background of the international sanitary conferences 1851-1938. Geneva: World Health Organization. International Law Commission. (1967). Draft articles on the law of treaties with commentaries 1966. Yearbook of the International Law Commission, 1966, Cilt II: İçinde 187-274. New York: United Nations. Ja’afari, B. (2015). Report prepared by the rapporteur of the special committee, Bashar Ja’afari (Syrian Arab Republic), special committee decision of 23 June 2014 concerning Puerto Rico. UN Doc. A/AC.109/2015/L.13, 20 March 2015, http://www.un.org/en/ga/search/view_doc.asp?symbol=A/AC.109/2015/ L.13 (18.11.2015).
  14. Klein, E. (2006). “United Nations, specialized agencies”. Max Planck Encyclopedia of Public International Law. http://www.mpepil.com (15.11.2009).
  15. Lee, K. (2009). The World Health Organization (WHO). London: Routled