Journals / Hitit ilahiyat dergisi / 2018 / Cilt: 17 - Sayı: 34

Suitability of Changinge a Judgment in Terms of Structure

Ahkâmın Mahiyet Açısından Değişmesinin İmkânı

Pages
481–504
Publication Date
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

We tried to test this approach in the context of "the judgement of performing later the nafilin invalidated before completion", "principle of ez-zarurat tubîhu'l-mahzûrât " and " judgements with orders and prohibitions getting obligatory upon state provision " in a way which can mean changing a judgment in fiqh sources.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Changing a judgement is generally accepted and presented as an important indicator of the dynamic structure of Islamic law, it could sometimes be applied to all judgments without any limitation.
📊
Key Findings & Data:In order to reveal the wrongness of this attitude, studies on what cahnging a judgement means have been done.
💡
Conclusion & Impact:We tried to test this approach in the context of "the judgement of performing later the nafilin invalidated before completion", "principle of ez-zarurat tubîhu'l-mahzûrât " and " judgements with orders and prohibitions getting obligatory upon state provision " in a way which can mean changing a judgment in fiqh sources.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Değişim · İslâm Hukuku · Hüküm

Abstract

Changing a judgement is generally accepted and presented as an important indicator of the dynamic structure of Islamic law, it could sometimes be applied to all judgments without any limitation. In order to reveal the wrongness of this attitude, studies on what cahnging a judgement means have been done. However, what should be done first is to check the suitability of changing a judgement in terms of structure. In this study, we discussed the suitability a judgment for being changed as defined in the methodology. We dealt with Shattibin's approach which we considered relevant to the subject. We tried to test this approach in the context of "the judgement of performing later the nafilin invalidated before completion", "principle of ez-zarurat tubîhu'l-mahzûrât " and " judgements with orders and prohibitions getting obligatory upon state provision " in a way which can mean changing a judgment in fiqh sources.

Özet

Ahkâmın değişmesi genel olarak kabul edilmekte ve İslâm hukukunun dinamik yapısının önemli bir göstergesi olarak sunularak kimi zaman herhangi bir kayda bağlı kalınmadan tüm hükümlere uygulanabilmektedir. Söz konusu bu tavrın yanlışlığını gösterme sadedinde hükmün değişiminin anlamı üzerine çalışmalar yapılmıştır. Hâlbuki daha önce yapılması gereken hükmün mahiyet itibariyle değişime uygun olup olmadığının tespit edilmesidir. Biz de bu çalışmamızda usûlde tanımlandığı şekliyle hükmün mahiyet itibariyle değişime uygunluğunu ele aldık. Konuyla alakalı tespit ettiğimiz Şâtıbînin yaklaşımını zikrederek bu yaklaşımı fıkıh kaynaklarında hükmün değişimi anlamına gelebilen; tamamlanmadan bozulan nafilenin kazasının hükmü, ez-Zaruratu tubîhu’l-mahzûrât kaidesi ve devletin buyruğuyla bağlayıcılığı artan emir ve nehiy içerikli hükümler çerçevesinde test etmeye çalıştık.

🔖

Cite This Article

EŞİT, Y. (2018). Suitability of Changinge a Judgment in Terms of Structure. Hitit ilahiyat dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 34, 481–504. https://ajindex.com/articles/671220

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Ahmed, Muhammed Lütfi. “Tağayyürü’l-Fetvâ fi’l-ahkâmi’ş-şer‘îyye mûcebatuhu ve devâbituhu”, Meceletü’ş-Şeri‘a ve’l-Kânûn 28/60 (2014): 469-517. https:// doi.org/0009304.Bâvâ, Maruf Adem. “Kaidetü tağyiri’l-fetâvâ ve’l-ahkâm bi tağyiri’z-zamân ve’l-mekân ve tatbîkâtüha’l-mu‘asıra”, Meceletü Külliyeti’ş-Şeri‘a ve’d-Dirâsâti’l-İslâmiyye, 29/29, (2011): 577-636.
  2. Çelebi, İlyas. “Hüsün ve Kubuh”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, XIX: 59-63. İstanbul: TDV Yayınları, 1999.Ebü’l-Hüseyn el-Basrî, Muhammed b. Alî b. Tayyib. el-Mu‘temed,thk. Halil mîs, 1. Baskı. 2 cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, h.1403. Eşit, Davut. Hicrî IV-V. Asırlarda Irak-Horasan’da Şâfi‘Î Fıkıh Usûlünün Gelişimi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, 2017. ed-Derdîr, Ebü’l-Berekât Ahmed b. Muhammed b. Ahmed el-Adevî. Hâşiyetü’s-Sâvî ala’ş-Şerhi’s-Sağir, 4 cilt. y.y: Dârü’l-Me‘arif, t.y. el-Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd (Ebû Muhammed) Abdullah b. Ömer b. Muhammed. Minhâcü’l-vusûl ilâ ilmi’l-usûl, thk. Şa‘bân Muhammed İsmaîl, 1. Baskı, Birinci Baskı. Beyrut: Dâru İbn Hazm 2008/1429. el-Büceyrimî, Süleyman b. Muhammed b. Ömer el-Mısrî eş-Şâfiî. Tühfetü’l-habîb ala’l-hatîb (Hâşiyetü’l-Büceyrimî ala’l-Hatîb). 4 cilt. y.y: Dârü’l-Fikir, 1415/1995. el-Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Alî er-Râzî. Ahkâmü’l-Kur’an, thk. Muhammed Sadık el-Kamhâvî. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsî’l-Arabî, h. 1405. el-Cüveynî, Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdillâh b. Yûsuf et-Tâî en-Nîsâbûrî. el-Varakât, Mahhalî’nin Şerhü’l-Varakât’ıyla birlikte,1. Baskı. Beyrut: Müessesetü’l-Kütübi’s-Sekâfiyye, 2004. el-Haskefî, Alâüddîn Muhammed b. Alî b. Muhammed ed-Dımaşkî. ed-Dürrü’l-muhtâr şerhu Tenviri’l-ebsâr ve cami‘i’l-bihâr, thk. Abdü’l-mün‘im Halil İbrahim. Beyrut: Dârü'l-Kütübi’l-İlmiyye, 1423/2002. el-Mahallî, Ebû Abdillâh Celâlüddîn Muhammed b. Ahmed b. Muhammed el-Ensârî. Şerhü’l-Varakât. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2010. el-Merdâvî, Ebü’l-Hasen Alâüddîn Alî b. Süleymân b. Ahmed. el-İnsâf fi ma‘rifeti’r-râcih mine’l-hilâf, 2. Baskı. 12 cilt. y.y: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, t.y. en-Nevevî, Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b. Şeref b. Mürî. Ravdatü’t-talibîn, thk. Adil Ahmed Abdülmevcut-Ali Muhammed, Özel Baskı, 8 cilt. Riyad: Dâru Alemi’l-Kütüb, 2003. es-Süyûtî, Ebü’l-Fazl Celâlüddîn Abdurrahmân b. Ebî Bekr b. Muhammed el-Hudayrî eş-Şâfiî. el-Eşbâh ve’n-nezâir, 1. Baskı. y.y: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1411/1990. eş-Şâtıbî, Ebû İshâk İbrâhîm b. Mûsâ b. Muhammed el-Lahmî el-Gırnâtî. el-Muvâfakât, thk. Ebû Ubeyde, 1. Baskı. 7 c