AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur results suggest that awareness-raising studies should be carried out to ensure and maintain a transparent and equitable communication environment among healthcare professionals, administrators and administrators, and to reduce the level of mobbing experience of healthcare professionals.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to reveal the relationship and effect of "communication skills" and "mobbing" level of the personnel working in Ankara Dr. Sami Ulus Obstetrics and Gynecology, Children's Health and Disease Training and Research Hospital with "Employee Silence". The research was carried out with the quantitative research method and the relational survey model was used as the research model. The sample of the study consists of 213 (168 female, 45 male) healthcare personnel determined by purposive sampling, which is one of the non-random sampling methods. Socio-Demographic Information Form, Communication Skills Assessment Scale, Mobbing Scale, Employee Silence Scale were applied to the participants in the study. For the purposes of the research, independent groups t-test and Pearson Correlation Analysis were used in the analysis of the data. Regression analysis was performed for the subscales of employee silence and modeled by examining their relations with other variables. As a result of this study, the rate of being exposed to mobbing in healthcare workers was not found to be high. In general, as the exposure to mobbing increases, it is observed that the employees become quieter, while communication skills do not have a significant effect on employee silence. Our results suggest that awareness-raising studies should be carried out to ensure and maintain a transparent and equitable communication environment among healthcare professionals, administrators and administrators, and to reduce the level of mobbing experience of healthcare professionals.
Özet
Bu çalışma, Ankara Doktor Sami Ulus Kadın Doğum, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışan personelin “iletişim becerileri” ve “Mobbing” düzeyinin “Çalışan Sessizliği” ile olan ilişkisi ve etkisini ortaya koymayı amaçlayan bir çalışmadır. Araştırma nicel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiş olup araştırma modeli olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden olan amaçsal örnekleme ile belirlenmiş 213 (168 kadın, 45 erkek) sağlık personeli oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcılara Sosyo-Demografik Bilgi Formu, İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği, Mobbing Ölçeği, Çalışan Sessizliği Ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın amaçları doğrultusunda verilerin analizinde bağımsız gruplar t testi ve Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Yine çalışan sessizliğinin alt ölçekleri için regresyon analizi gerçekleştirilmiş ve diğer değişkenlerle ilişkileri incelenerek modellenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda sağlık çalışanlarında mobbinge maruz kalma algısı oranı yüksek bulunmamıştır. Genel olarak mobbinge maruz kalma durumu arttıkça çalışanların sessizleştiği görülmekteyken, iletişim becerisinin çalışan sessizliğine anlamlı bir etkisi görülmemektedir. Sonuçlarımız sağlık çalışanları, idareciler ve yöneticiler arasında şeffaf ve eşitliğe dayalı bir iletişim ortamının sağlanması, sürdürülmesi ve sağlık çalışanlarının mobbing deneyimleme düzeyinin azaltılmasına yönelik farkındalığı arttırıcı çalışmaların yapılmasını önermektedir.