SavedAdd your journal

Journals / Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2014 / Cilt: 24 - Sayı: 1

TOPLUM DESTEKLİ POLİSLİK BİRİMİNDE ÇALIŞAN PERSONELİN TOPLUM DESTEKLİ POLİSLİK FELSEFESİNİ ALGILAMA DÜZEYLERİ: TÜRK POLİS TEŞKİLATI ÖRNEĞİ

Mehmet ODABAŞI
Murat DELİCE
Pages
195–208
Publication Date
2016-01-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca katılımcıların demografik özelliklerinden bağımsız olarak TDP konusunda benzer görüşlere sahip oldukları anlaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Toplum Destekli Polislik (TDP) 1980’li yılların başından itibaren ABD gibi gelişmiş ülkelerde 2000’li yılların başından itibaren de Türkiye’de uygulanan yeni bir polislik felsefesidir.
📊
Key Findings & Data:TDP tarzı felsefelerin herhangi bir organizasyonda etkili bir şekilde kullanılabilmesi için o felsefenin özellikle organizasyonda uygulayıcı konumda bulunan personel tarafından kabul edilmesi ve içselleştirilmesi gerekmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca katılımcıların demografik özelliklerinden bağımsız olarak TDP konusunda benzer görüşlere sahip oldukları anlaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Toplum Destekli Polislik · Polis-Halk İlişkisi · Polis Algısı

Özet

Toplum Destekli Polislik (TDP) 1980’li yılların başından itibaren ABD gibi gelişmiş ülkelerde 2000’li yılların başından itibaren de Türkiye’de uygulanan yeni bir polislik felsefesidir. TDP tarzı felsefelerin herhangi bir organizasyonda etkili bir şekilde kullanılabilmesi için o felsefenin özellikle organizasyonda uygulayıcı konumda bulunan personel tarafından kabul edilmesi ve içselleştirilmesi gerekmektedir. TDP faaliyetleri ülkemizde yaklaşık 10 yıldır uygulanmasına rağmen bu felsefenin nasıl algılandığına dair bir çalışmanın eksikliği görülmüş ve Türkiye’nin çeşitli şehirlerinde TDP Şube Müdürlüklerinde çalışan 313 personelin TDP ile ilgili algıları beşli Likert ölçeğine göre hazırlanan bir anketle ölçülmüştür. TDP personelinin genel TDP algısı ile TDP unsurlarının farkındalığı konusundaki algıları 4 ve 4’ün üzerinde bulunmuş olup TDP birimlerinde çalışan personelin TDP felsefesinin anlamı, TDP’nin unsurlarının içeriği ve amaçları konularında bilinçli oldukları sonucu ortaya çıkmıştır. Halkla ilişkiler (4,7) TDP’nin en iyi anlaşılan unsuru olarak göze çarparken, TDP felsefesinin kurumsallaşma (3,0) konusunda istenilen seviyeye ulaşamadığı tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların demografik özelliklerinden bağımsız olarak TDP konusunda benzer görüşlere sahip oldukları anlaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

ODABAŞI, M., DELİCE, M. (2016). TOPLUM DESTEKLİ POLİSLİK BİRİMİNDE ÇALIŞAN PERSONELİN TOPLUM DESTEKLİ POLİSLİK FELSEFESİNİ ALGILAMA DÜZEYLERİ: TÜRK POLİS TEŞKİLATI ÖRNEĞİ. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 24 - Sayı: 1, 195–208. https://ajindex.com/articles/666305

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Bullock, K. (2010). “Generating and Using Community Intelligence: The Case of Neighborhood Policing, International Journal of Police Science and Management, C.12, S.1, ss.1-11.
  2. Carter, D. (2000), “Reflections on the Move to Community Policing”, http://webs.wichita.edu/depttools/ depttoolsmemberfiles/rcpi/Policy Papers/Reflections on Comm Pol.pdf, (erişim tarihi:15.06.2012).
  3. Colvin, C. ve Goh, A. (2006). “Elements Underlying Community Policing: Validation of Construct”, Police Practice and Research, C.7., S.1., ss.19-33.
  4. Cheurprakobkit, S. (2002). “Community Policing: Training, Definitions and Policy Implications”, Policing: An International Journal of Police Strategies and Management, C.24, S.4, ss.709-725.
  5. Community Policing Defined. (2012). COPS: Community Oriented Policing: http://www.cops.usdoj. gov/Publications/e051229476_CP-Defined-TEXT_v8_092712.pdf (erişim tarihi:15.06.2012).
  6. Delice, M. ve Duman, A. (2012). Toplum Destekli Polislik Kapsamında Halkın Polis Algısının Ölçülmesi. Polis Bilimleri Dergisi, 14(2), 1-31.
  7. Delice, M. (2013). Halkın Bıçak ve Bıçakla İşlenen Suçlar Algısının Ölçülmesi: Erzurum İli Örneği. Adli Bilimler Dergisi, 12(2), xx-xx. Ferraro, K. F. (1995) Fear of Crime: Interpreting Victimization Risk, Albany: State University of New York Press Yayınları.
  8. Field, A. (2005). Discovering Statistics Using SPSS: Second Edition.
  9. Thousands Oak, CA: SAGE Publications Inc. Gianakis, G. ve Davis, J. III. (1998), “Reinventing or Repackaging Public Services? The Case of Community-Oriented Policing.”Public Administration Review C. 58, S.6, ss.485-98.
  10. Gölge, S. (2010), “Polis İmajı ve Algılamsaında Halkla İlişkiler”, Yıldız Dilek Ertürk, (Ed.), Polis ve Halkla İlişkiler,(s.333-355), İstanbul:
  11. Kutup Yıldızı Yayınları Güçdemir, Y. (2010), “Halkla İlişkiler Alanına Genel Bir Bakışla Emniyet Teşkilatında Halkla İlişkilerin Önemi”, Yıldız Dilek Ertürk, (Ed.), Polis ve Halkla İlişkiler,(s.3-20), İstanbul:
  12. Kutup Yıldızı Yayınları Gül, S. K. (2010). “Toplum Destekli Polislikte Polis Yöneticilerinin Rolü”, (Ed. Alper Sözer), Toplum Destekli Polislik: Toplum, Suç ve Güvenlik, ss.137-155,
  13. Adalet Yayınevi,
  14. Ankara.
  15. Hess, K. M. ve Orthmann, C. H. (2011). Introduction to Law Enforcement and Criminal Justice. New York: Delmar Yayınları.
  16. Innes, M., Abbott, L., Lowe, T. ve Roberts, C. (2009), “Seeing Like a Citizen: Field Experiments in Community Intelligence-Led Policing”, Police Practice and Research, C.10, S.2, ss. 99-114.
  17. Kelling, G. (2000), “Police and Commun