Journals / Uluslararası İlişkiler / 2014 / Cilt: 11 - Sayı: 43

Causes of the Transformation of Civil-Military Relations in Turkey

Türkiye'de Sivil-Asker İlişkilerinin Dönüşümünün Sebepleri

Pages
157–180
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Although there is still room forimprovement, with these amendments, Turkish civil-military relations were put on a democratic footing.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Since 1999 Turkish civil-military relations have gone through a transformation due to severalconstitutional and institutional changes.
📊
Key Findings & Data:The Turkish Armed Forces, which was independentof civilian oversight, had prerogatives and used veto powers over political matters, lost a sig- nificant amount of their authority in the last 15 years.
💡
Conclusion & Impact:Although there is still room forimprovement, with these amendments, Turkish civil-military relations were put on a democratic footing.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Since 1999 Turkish civil-military relations have gone through a transformation due to severalconstitutional and institutional changes. The Turkish Armed Forces, which was independentof civilian oversight, had prerogatives and used veto powers over political matters, lost a sig- nificant amount of their authority in the last 15 years. The changes diminished the role of themilitary in providing internal security, increased the powers of the civilians in overseeing themilitary budget, curtailed the jurisdiction of the military courts over civilians, and finally gavemore authority to civilians in senior level military promotions. Although there is still room forimprovement, with these amendments, Turkish civil-military relations were put on a democratic footing.

Özet

1999dan beri Türkiyede sivil-asker ilişkileri, yapılan birçok anayasal ve kurumsal değişikliklebirlikte dönüşüm yaşamıştır. Sivillerin denetiminden bağımsız ve siyaset üzerinde vesayet ve vetoyetkilerine sahip olan silahlı kuvvetler son on beş yılda bu yetkilerinin birçoğunu önemli ölçüdekaybetmiştir. Bu dönüşüm sadece yasal çerçevede yapılan reformlar sonucunda değil aynı zamanda siyasi ve sivil elitlerin, toplumun ve askeri kesimlerin davranışsal ve tutumsal değişimlerininde bir etkisi olarak ortaya çıkmıştır. NATOnun sivil-asker ilişkilerindeki dönüşüme etkisi isedolaylı olarak gerçekleşmiştir. NATO üyeliği çerçevesinde askerler arasında hakim olan ve Türkiye için biçilen Batılılaşma amacı ve bu misyonun reform sürecine duyulan tepkileri azaltmasıNATOnun uzun vadeli katkılarındandır. Ayrıca Soğuk Savaş sonrasında tüm NATO üye ülkeleri için değişen uluslararası konjonktür ve bu bağlamda askerin ülke savunmasındaki rolününfarklılaşması da unutulmaması gereken etkilerdendir.

🔖

Cite This Article

GÜRSOY, Y. (2022). Causes of the Transformation of Civil-Military Relations in Turkey. Uluslararası İlişkiler, Cilt: 11 - Sayı: 43, 157–180. https://ajindex.com/articles/645015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. ‘318 sanık hakkında 15 iddianame hazırlandı’, Hürriy et, 5 Mart 2011, http://www.hurriyet.com.tr/ gundem/17189193.asp?gid=0&srid=0&oid=0&l=1, 31 Mayıs 2012.
  2. Akay, Hale, “Avrupa Birliği: Güvenlik ve Sivil-Asker İlişkileri”, Ali Bayramoğlu and Ahmet İnsel (der.), A lmanak Türkiy e 2006–2008: Güvenlik Sektörü ve Demokratik Gözetim içinde, İstanbul: TESEV Yayınları, 2010, s. 82–96. ‘AKP ve Gülen’i Bitirme Planı’, Taraf, 12 Haziran 2009, s. 1. Aydın-Düzgit, Senem ve Yaprak Gürsoy, “Turkey: The Counterintuitive Transition of 1983”, Kathryn Stoner and Michael McFaul (der.), Transitions to Democracy: A Comp arative Persp ective içinde, Baltimore, The Johns Hopkins University Press, 2013, s. 290-315.
  3. Aydınlı, Ersel, “A Paradigmatic Shift for the Turkish Generals and an End to the Coup Era in Turkey”, Middle East J ournal, Cilt 63, Sayı 4, 2009, s. 581-596.
  4. Aydınlı, Ersel, Nibat Ali Özcan ve Doğan Akyaz, “The Turkish Military’s March toward Europe”, Foreign Aff airs, Cilt 85, Sayı 1, Ocak/Şubat 2006, s. 77–90. ‘Balyoz’da Herkes Serbest Bırakıldı’, Milliy et, 19 Haziran 2014, http://www.milliyet.com.tr/balyoz-da-herkes-serbest-gundem-1899905/, 22 Ağustos 2014. ‘Bahçeli’den Erdoğan’a Balyoz Eleştirisi’, Radikal, http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType =RadikalDetayV3&ArticleID=1040065&CategoryID=78&Rdkref=1, 30 Ağustos 2012.
  5. Baran, Zeyno, “Turkey Divided”, J ournal of Democracy, Cilt 19, Sayı 1, Ocak 2008, s. 55-69.
  6. Bayramoğlu, Ali, ‘İstanbul’da bir savcı, Gladyo, Ergenekon.’, Yeni Şaf ak, 26 Nisan 2008, http:// yenisafak.com.tr/yazarlar/?i=10579&y=AliBayramoglu, 30 Mayıs 2012. ‘Çağlayan’daki Ne Şeriat Ne Darbe Sloganı Toplumun Sesi’, Hürriy et, 02 Mayıs 2007, http://www. milliyet.com.tr/2007/05/02/ekonomi/aeko.html, 26 Mayıs 2012. ‘Cezada da Balyoz Tahliye Yok’, Hürriy et, 22 Eylül 2012, s. 26. Cizre, Ümit, “Problems of Democratic Governance of Civil–Military Relations in Turkey and the European Union Enlargement Zone”, Europ ean J ournal of Political Research Cilt 43, Sayı 1, Ocak 2004, s. 107-125.
  7. Cizre, Ümit ve Joshua Walker, “Conceiving the New Turkey after Ergenekon”, International Sp ectator, Cilt 45, Sayı 1, Mart 2010, s. 89-98.
  8. Çarkoğlu, Ali ve Ersin Kalaycıoğlu, The Rising Tide of Conservatism in Turkey, New York, Palgrave Macmillan, 2009.
  9. Demirel, Tanel, 2000’li Yıllarda Asker ve Siy aset: Kontrollü Değişim ile Statüko A rasında Türk Ordusu, Ankara,
  10. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA), 2010.
  11. Desch, Michael, Civilian Control of th