AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWeperformed tube thoracostomy in four patients, all of which were in group B (p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND: This prospective study aims to investigate the effect of chest physiotherapy and analgesic therapy on the possiblecomplications of isolated rib fractures attributable to blunt thoracic trauma, such as hemothorax and pneumothorax.METHODS: Patients who presented to Çanakkale Onsekiz Mart University School of Medicine Hospital’s Emergency Departmentand Thoracic Surgery outpatient clinics within the first 24 hours of the post-traumatic period and did not have additional intrathoraciccomplications at presentation with blunt thoracic trauma and who were diagnosed with isolated rib fractures were enrolled in thisprospective research study. The groups were designated as the patients who would receive analgesic treatment only (Group A) andthe patients who would receive chest physiotherapy and analgesic treatment together (Group B). Patients who had first and secondrib fractures or three or more rib fractures and who did not have additional organ injury were hospitalized in the Thoracic Surgeryclinics; patients who had other organ trauma were hospitalized in related clinics. Patients were reassessed on their seventh and 30thpost-traumatic days with physical examination and radiologic studies.RESULTS: The mean age of the 114 patients were 56.3±16.4 (22–87). There were 37 (32.5%) women and 77 (67.5%) men. Eachgroup included 57 patients. The most common form of trauma was the same-level falls (31.6%). The mean number of rib fracturesof all participants was 2.6±0.7 (1–10); the median number was 1.5. Fifty-two (45.6%) patients were hospitalized. The mean length ofstay was 4.0±1.1 days. At the end of their treatment and follow-up periods, pleural effusion was found in 28 patients (24.6%) out of114 enrolled at the side of trauma. Group B had a higher number of patients with pleural effusion (43.9%) than group A (5.3%). Weperformed tube thoracostomy in four patients, all of which were in group B (p
Özet
AMAÇ: Bu ileriye yönelik çalışmanın amacı künt toraks travmaları nedeniyle izole kot fraktürü gelişen olgularda solunum fizyoterapisi ve ağrı kontrolünün, olası komplikasyonlardan hemotoraks ve/veya pnömotoraks gelişim riski üzerine etkisinin araştırılmasıdır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu ileriye yönelik çalışmaya Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servis ve Göğüs Cerrahisi Polikliniği’ne, künt toraks travması sonrası ilk 24 saat içinde başvuran ve izole kot fraktürü tespit edilen hastalar alındı. Kot fraktürü olan hastalardan ilk başvuru anında hemotoraks, pnömotoraks, yelken göğüs, atelektazi, pnömoni, akciğer kontüzyonu gibi ek yaralanması olmayan hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastalar, kapalı zarf usulü sadece analjezik tedavi verilecek hastalar (Grup A) ve analjezik tedavi ile birlikte solunum fizyoterapisi verilecek hastalar (Grup B) olarak iki ayrı gruba ayrıldı. Birinci ve ikinci kot fraktürü saptanan olgular ile üç veya daha fazla kot fraktürü saptanan ve ek organ yaralanması olmayan hastalar göğüs cerrahisi kliniğine, ek organ yaralanması olanlar ise ilgili kliniklere yatırılarak takibe alındı. Bu kriterlerin dışında kalan izole kot fraktürlü hastalar ise gerekli tedavileri düzenlenerek poliklinikten takip edildi. Olgular travmayı takip eden ilk hafta ve birinci ayın sonunda fizik muayene ve radyolojik incelemeler ile değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 114 hastanın yaşları ortalama 56.3±16.4 (22–87) olarak bulundu. Hastaların 37’si (%32.5) kadın, 77’si (%67.5) erkekti. A ve B gruplarına 57’şer hastadan oluştu. Hastaların en sık geçirdikleri travma %31.6 ile aynı seviyeden düşme idi. Hastaların kot fraktürü sayılarının ortalaması 2.6±0.7 (1–10), ortanca sayı 1.5 olarak bulundu. Bu 114 hastanın 52’si (%45.6) hastanede yatarak tedavi edildi. Çalışmaya alınan hastaların yatış süreleri incelendiğinde hastaların ortalama yatış süresi 4.0±1.1 idi. Tedavi ve takipleri sonucunda çalışmaya alınan 114 hastanın 28’inde (%24.6) kot fraktürü gelişen tarafta plevral efüzyon saptandı. Hastalarda plevral efüzyon gelişme durumunun gruplara göre dağılımı incelendiğinde B grubundaki hastalarda (%43.9) A grubundaki hastalardan (%5.3) istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha fazla plevral efüzyon gelişimi izlendi (p