AI Summary & Key Takeaways
AI InsightParents should be reminded of age-specific preventive measures in injury avoidance.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND: Soft tissue trauma of the face is considered a leading cause of presentation and referral to the pediatric emergency department. The present study aims to evaluate the demographics properties of facial injuries presenting to the pediatric emergency. METHODS: In this study, 1160 patients presented with a simple facial laceration to the pediatric emergency department of Başkent University were reviewed from 2011 to 2017. Patients up to 18 years of age were included. We evaluated demographics about patients’ age, sex, the cause of injury, the location of laceration and timing of the injury. Age was categorized according to the National Institute of Child Health and Human Development (NICHD) pediatric terminology into five groups as follows: 0–12 months, 12 months-2 years, 2–5 year, 6–11 year, and 12–18 years. The following analyses were performed to each age group: a number of cases, male to female predominance, timing of injury (e.g., early morning, afternoon, evening, late evening and at night), the place that the injury has occurred (e.g., at home, at school, in sport hall), the cause of injury (fall, hitting a hard subject, sports-related), the location of laceration (forehead, periorbital area, cheek, perioral area, nose, submental area) and the incidence according to the season. RESULTS: Number and relative percentages of cases were as follows: 0–12 months (n=127, 10.9%), 12–24 months (n=113, 9.7%), 3–5 years (n=385, 33.1%), 6–11 years (n=403, 34.7%) and 12–17 years (n=132, 11.3%). The average age of children was 6.5 year (range, 5 month - 17.9 year). The age group 6–11 showed a higher incidence compared to other age groups (n=403, 34.7%). Fifty-three percent of the population was younger than six years and there was a male predominance in all age groups. CONCLUSION: The demographic data provided in this study can be useful in trauma prevention programs which are effective in reducing the incidence, nature and severity of facial lacerations. Parents should be reminded of age-specific preventive measures in injury avoidance.
Özet
AMAÇ: Yüz travması pediatrik çağında son derece yaygındır. Pediatrik acile sevk ve başvuruların önde gelen sebeplerin arasında düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı yüz kesileri ile pediatrik acile başvuran hastaların demografik özelliklerinin incelenmesidir. GEREÇ VE YÖNTEM: 2012 ile 2017 yılları arasında basit yüz laserasyonu ile Başkent Üniversitesi Hastanesi pediatrik acil servisine başvuran toplam 1160 hasta geriye dönük olarak incelendi. On sekiz yaşına kadar olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalara plastik ve rekonstrüktif cerrahi doktorları tarafından müdahele edildi. Ağız içi ve maksillofasiyal kırıkla ilişkili yüz kesileri olan hastalar çalışmaya alınmadı. Hastaların yaşı, cinsi, travmanın sebebi, laserasyonun konumu, travmanın zamanlaması ile ilgili bilgiler toplandı. Yaş Ulusal Çocuk Sağlığı ve İnsan Gelişimi Enistitüsü (NICHD) pediatrik terminolojisine göre beş gruba sınıflandırıldı: 0–12 ay (süt çocukluğu dönemi), 12 ay–2 yıl (oyun çocukluğu dönemi veya Toddler yaş grubu), 2–5 yıl (erken çocukluk), 6–11 yıl (orta çocukluk) ve 12–17 yıl (püberte). Her yaş grubuna şu analizler yapıldı: Olgu sayısı, erkek-kadın oranı, travmanın ve hastaneye başvurunun zamanlaması (örn. sabah, öğleden sonra, akşam, geç akşam ve gece), travmanın gerçekleştiği alan (örn. evde, okulda, spora salonunda... vs), mevsime göre insidans, travmanın türü (örn. düşme, kafayı sert bir objeye vurmak... vs) ve laserasyonun lokalizasyonu (alın, periorbital, yanak... vs). BULGULAR: Bu çalışmaya toplam 1160 hasta alındı. Olguların sayısı ve oranları şöyledir: 0–12 ay (n=127, %10.9), 12–24 ay (n=113, %9.7), 3–5 yıl (n=385, %33.1), 6–11 yıl (n=403, %34.7) ve 12–17 yıl (n=132, %11.3). Çocukların ortalama yaşı 6.5 yıl (ortalık, 5 ay–17.9 yıl). Popülasyonun %35’i altı yaşından küçüktü. En yüksek insidans 6–11 yaş grubunda görüldü. Genel olarak erkek hastalar olguların çoğunluğunu oluşturmaktaydı (%59.31). TARTIŞMA: Bu veriler yüz kesisi ile acil servisine başvuran hastalarla ilgili detaylı bir yorum ve gözlem sunmuştur. Bu çalışmalar Türkiye’deki yüz travması geçiren çocukların yüz kesilerinin tabiatı, oranı ve şiddetini azaltacak yaralanma önleme programlarında faydalıdır. Bu tür yaralanmalar ile ilgilenen plastik cerrah ve diğer sağlık personellerinin yaralanma önleme tavsiyelerinde bulunmaları çocukluk çağı yaralanma oranlarının azaltmasında yararlıdır.