SavedAdd your journal

Journals / Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 23 - Sayı: 2

Sacred Intellect In Avıcenna s Theory of Prophecy

İbn Sînâ'nın Nübüvvet Teorisinde Kutsî Akıl

Adnan GÜRSOY
Pages
1–26
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

By pointing to this concept s place in Islamic philosophy before and after Avicenna, it will be concluded that Avicenna s main contribution in the theory of prophecy was the new content of the concept of sacred intellect provided by him.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sacred intellect is the central concept of Avicenna s theory of prophecy.
📊
Key Findings & Data:By means of this concept, he aimed to justify the prophetic knowledge rationally.
💡
Conclusion & Impact:By pointing to this concept s place in Islamic philosophy before and after Avicenna, it will be concluded that Avicenna s main contribution in the theory of prophecy was the new content of the concept of sacred intellect provided by him.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Sacred intellect is the central concept of Avicenna s theory of prophecy. By means of this concept, he aimed to justify the prophetic knowledge rationally. This article is intented to evaluate the scope and the basis of this justification. Thus, the relation of the concept of the sacred intellect with other concepts such as intuition (hads), theoric intellect, prophetic power, humor and purification is investigated. By pointing to this concept s place in Islamic philosophy before and after Avicenna, it will be concluded that Avicenna s main contribution in the theory of prophecy was the new content of the concept of sacred intellect provided by him.

Özet

Kutsî akıl kavramı İbn Sînânın nübüvvet teorisinin merkezî kavramıdır. Bu kavram ile filozof, nebevî bilgiyi aklî bakımdan temellendirmiştir. Bu makalede söz konusu temellendirmenin kapsam ve dayanaklarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bunun için kutsî akıl kavramının, sezgi (hads), nazarî aklın yetkinliği, nebevî güç, mizaç, arınma gibi kavramlarla ilişkisi ele alınmıştır. Kavramın İbn Sînâ öncesi ve sonrası İslam felsefesindeki yerine işaret edilmiş, böylece filozofun nübüvvet teorisi bağlamındaki katkısının, kutsî akıl kavramına verdiği yeni muhteva olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

GÜRSOY, A. (2022). Sacred Intellect In Avıcenna s Theory of Prophecy. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 2, 1–26. https://ajindex.com/articles/643685

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Amirî, Ebu’l-Hasan, Kitâbu’l-emed ale’l-ebed (Sonsuzluk Peşinde) (çev. Yakup Kara) İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları 2013.
  2. Aydınlı, Yaşar, “Fârâbî’nin Nübüvvet Öğretisi”, İslami Araştırmalar Dergisi, 8 (1988/2), s. 35-49. ___, Fârâbî’de Tanrı-İnsan İlişkisi, 3. Baskı, İstanbul: İz Yayınları 2011.
  3. Corbin, Henry, İslam Felsefesi Tarihi (çev. Hüseyin Hatemî), İstanbul: İletişim Yayınları 1986. Cürcâni, Şerhu’l-mevâkıf (nşr. Mahmut Ömer Dımyâtî), I-VIII, Beyrut: Daru’lkütübi’l-ilmiyye 1998. ___, et-Tarifât, [t.y.], [y.y.] Çağrıcı, Mustafa, “İbn Teymiyye’nin Bakışıyla Gazzâlî ve İbn Rüşd Tartışması”, İslam Tetkikleri Dergisi, 9 (1995), s. 77-126.
  4. Çakmaklıoğlu, Mustafa, Muhyiddin İbnü’l-Arabî’ye Göre Dil-Hakikat İlişkisi, Marifetin İfadesi Sorunu (Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü), Ankara 2005.
  5. Davidson, Herbert, AlFârâbî, Avicenna and Averroes, On Intellect, Toronto: Oxford University Press 1992.
  6. Demirkol, Murat, Tûsî’nin İbn Sînâ Savunması, Ankara: Fecr Yayınları 2010.
  7. Durusoy, Ali, İbn Sînâ Felsefesinde İnsan ve Âlemdeki Yeri, İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları (İFAV) 1993. _____, “İbn Sînâ (Felsefesi)”, TDV İslam Ansiklopedisi (DİA), XX, 322-331.
  8. Fahri, Macit, İslam Felsefesi Tarihi (çev. Kasım Turhan), 2. Baskı, İstanbul: İklim Yayınları 1992. Fârâbî, Ebu’n-Nasr, Ârâu ehli’l-medîneti’l-fâzıla (nşr. Albir Nasri Nadir), Beyrut: Dâru’I-meşrık, 1986. (Türkçe tercümesi: İdeal Devlet (çev. Ahmet Arslan), Ankara: Vadi Yayınları 1997) ___, Fusûlü’l-medenî (çev. Hanifi Özcan), Fârâbî’nin İki Eseri içinde, İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları (İFAV) 2005, s. 45- 135. ___, Kitabu’s-siyâseti’l-medeniyye (nşr. Ali Bu Mülhim), Beyrut: Mektebetu’lhilâl 1994. ___, Risâle fî isbâti’l-mufârakât, Haydarabad: Matbaatu meclisu daireti’lmaarifi’l-Usmaniyye, 1349. ___(?), Risâletu fusûsi’l-hikem (nşr. Friedrich Dieterici), es-Semeratu’l-Mardiyye içinde, Leiden: Brill 1890, s. 66-83. ___(?), Şerhu risaleti’z-zînûni’l-kebîri’l-Yunanî, Haydarabad: Matbaatu meclisu daireti’l-maârifi’l-Usmaniyye, 1349. Fazlurrahman, Prophecy in Islam, in Ortodoxy and Philosophy, Chicago: Chicago University Press 1958. Gazzâlî, (?), Hakikat Bilgisine Yükseliş (Me’aricu’l-Kuds) (çev. Serkan Özburun), 3. Baskı, İstanbul: İnsan Yayınları 2010. ___, Mişkâtu’l-Envâr (nşr. Ebu’l-Alâ Afifî) Kahire: Dâru’l-kavmiyye 1964.
  9. Gutas, Dimitri, Avicenna and Aristotelian Tradition, Intorduction to Reading Av