AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe expect that the use of individual feed efficiency test in dam and sire lines, and additionally using body weight and breast area characteristics in sire lines as selection criteria will improve body weight and feed efficiency.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aimed to determine the growth and carcass traits of Anadolu-T broiler pure lines, which were kept breeding and selection over five generations from 2017 to 2021, in comparison with a commercial hybrid. After the selection process, pure lines (A1, A2, A3, B1, B2) and commercial hybrid (Ross-308) eggs were incubated and 120 female-male chicks were produced from each genotype in each generation. The broiler chickens were reared in broiler production standards for 6 weeks and carcass traits were determined by slaughtering at the end of this period. In this study, growth traits such as body weight (BW), feed conversion ratio (FCR), and livability; breast and thigh meat ratio were considered as carcass traits. The highest average BW (2961.2 to 3481.2 g) and best FCR (1.43 to 1.60) at 6 weeks of age over the five generations occurred in Ross-308 commercial hybrids; followed by sire (BW: 2633.8 to 3180.2 g; FCR: 1.65 to 1.77), dam lines (BW: 2307.7 to 2698.5 g; FCR: 1.65 to 1.78), respectively. Although there were some numerical differences in livability between generations in pure lines, it was generally at a similar level (96-100%) with commercial hybrids. The breast ratio was lower than commercial hybrid in both dam and sire lines, but it was determined that the thigh ratio was higher in pure lines. The fact that pure lines have a short selection history of five generations does not allow for detailed evaluation. We expect that the use of individual feed efficiency test in dam and sire lines, and additionally using body weight and breast area characteristics in sire lines as selection criteria will improve body weight and feed efficiency.
Özet
Bu çalışmada, 2017 yılından 2021'e kadar beş generasyon boyunca ıslah ve seleksiyonu sürdürülen Anadolu-T etlik piliç saf hatlarının gelişme ve karkas özelliklerinin ticari hibritle karşılaştırmalı olarak ortaya koyulması amaçlanmıştır. Her generasyonda seleksiyon işleminden sonra yeterli sayıda saf hat (A1, A2, A3, B1, B2) ve ticari hibrit (Ross-308) yumurtaları kuluçka edilerek her genotipten 120 dişi-erkek civciv üretilmiştir. Etlik piliçler 6 hafta süreyle etlik piliç üretim standartlarında yetiştirilmiş ve bu süre sonunda kesim ve karkas özellikleri belirlenmiştir. Gelişme özellikleri olarak canlı ağırlık (CA), yemden yararlanma oranı (YYO) ve yaşama gücü; karkas özellikleri olarak göğüs ve but eti oranı ele alınmıştır. Beş generasyon boyunca 6 haftalık yaşta en yüksek ortalama CA ve en iyi YYO Ross-308 ticari hibritlerde (CA: 2961,2 ile 3481,2 g ve YYO: 1,43 ile 1,60 arasında) elde edilmiştir ve bunu sırasıyla baba (CA: 2633,8 ile 3180,2 g ve YYO: 1,65 ile 1,77 arasında) ve ana hatları (CA: 2307,7 ile 2698,5 g ve YYO: 1,65 ile 1,78 arasında) izlemiştir. Saf hatların yaşama gücü generasyonlara bağlı sayısal farklılıklar gösterse de ticari hibritle genel olarak benzer (%96-100) gerçekleşmiştir. Hem ana hem de baba hatların göğüs oranı ticari hibrite göre daha düşük iken, saf hatlarda but oranının daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Saf hatların beş generasyonluk kısa bir seleksiyon geçmişine sahip olması henüz yeterli bir değerlendirmeye imkân vermemektedir. Ana ve baba hatlarında bireysel yemden yararlanma testine ek olarak baba hatlarında canlı ağırlık ve göğüs alanı özelliklerinin de seleksiyon kriteri olarak kullanılmasının canlı ağırlık ve yemden yararlanmayı iyileştirmesi beklenmektedir.